Сари достонҳои шоҳони пеш

سر داستان‌های شاهان پیش

Ки хусрав ҳаме доштӣ пеши хеш

که خسرو همی داشتی پیش خویش

Ҳамаи донишу ройу фарҳангу санг

همه دانش و رای و فرهنگ و سنگ

Ҳамаи чорау панду найрангу ранг

همه چاره و پند و نیرنگ و رنگ

зи хондани биафзоядати ройу ҳуш

ز خواندن بیفزایدت رای و هوش

з дидан шигифт оядат рӯйу гӯш

ز دیدن شگفت آیدت روی و گوش

набишта ба юнонӣу паҳлавӣ

نبشته به یونانی و پهلوی

Чунин ёфтамгар змн бишинавӣ

چنین یافتم گر زمن بشنوی

Ки чун бар Сикандари ҷаҳони гашти рост

که چون بر سکندر جهان گشت راست

Яке гирди гетии ҳамеи гашти хост

یکی گرد گیتی همی گشت خواست

зи дорои Эрони вази Фўри ҳинд

ز دارای ایران وز فور هند

Бипардохт гетӣ ба ҳиндӣ паранд

بپرداخت گیتی به هندی پرند

Сӯй ховар омад ҷаҳонҷӯии шоҳ

سوی خاور آمد جهانجوی شاه

Сипоҳӣ ки бар бод барбаст роҳ

سپاهی که بر باد بربست راه

Ҳаме рафт то пеш дарё расед

همی رفت تا پیش دریا رسید

Ки хуршед гардад аз ӯ нопадид

که خورشید گردد از او ناپدید

Лаби жарфи дарёу мардуми гуруҳ

لب ژرف دریا و مردم گروه

Ки гардад зи дидорашони дили сутӯҳ

که گردد ز دیدارشان دل ستوه

Бараҳнаи саропоӣу чармии сиёҳ

برهنه سراپای و چرمی سیاه

Басони дили мардуми кӣнаи хоҳ

بسان دل مردم کینه‌خواه

Даҳанашону дандонашони ҳамчуи саг

دهنشان و دندانشان همچو سگ

зи саги бргзштнд , ҳангоми таг

ز سگ برگذشتند، هنگام تگ

зи зубинашон буд сози набард

ز زوبینشان بود ساز نبرد

Ҳамеи икдгрро дариданд ва хӯрд

همی یکدگر را دریدند و خورد

Сипоҳ Сикандар бидиданд зуд

سپاه سکندر بدیدند زود

зи зин ҳар яке мари якеро рабӯд

ز زین هر یکی مر یکی را ربود

Бихӯраданд бисёр мард аз сипоҳ

بخوردند بسیار مرد از سپاه

Ба зубини басии гашти мардуми табоҳ

به زوبین بسی گشت مردم تباه

Ҳаме бар дариданд монанди саг

همی بر دریدند مانند سگ

Намонданд гӯшту пайу пӯсту раг

نماندند گوشت و پی و پوست و رگ

Сикандари сӯй осмон кард рӯй

سکندر سوی آسمان کرد روی

Ҳаме гуфт к-эии чора ӣ чораи ҷӯй

همی گفت کای چارهٔ چاره‌جوی

Туе офаринанда ӣ неку бад

تویی آفرینندهٔ نیک و بد

Туе прўронндаҳ ӣ дому дад

تویی پرورانندهٔ دام و دد

Дили ман бад-ӣни душманон шод кун

دل من بدین دشمنان شاد کن

Сипоҳи маро аз бад озод кун

سپاه مرا از بد آزاد کن

Вази он пас бифармуд то чун тагарг

وز آن پس بفرمود تا چون تگرگ

зи пайкон барояшон баборед марг

ز پیکان برایشان ببارید مرگ

Сипоҳаш ба таркиш чу дасти охтнд

سپاهش به ترکش چو دست آختند

Замин аз сиёҳон бипардохтанд

زمین از سیاهان بپرداختند

Бикуштанд чандон ки дарё ба ранг

بکشتند چندان که دریا به رنگ

Чу хӯни гашт , тира шаб омад ба танг

چو خون گشت، تیره شب آمد به تنگ

Сипоҳи сиёҳони парогандаи гашт

سپاه سیاهان پراگنده گشت

Сикандар аз он ҷойгаҳ даргузашт

سکندر از آن جایگه درگذشت