Хуш омадаш бинишаст бар кӯҳи жарф

خوش آمدْش بنشست بر کوه ژرف

Пас афганд аз он шаҳри сангии шигарф

پس افگند از آن شهر سنگی شگرف

Басии ранҷи бурданди зони чормоаҳ

بسی رنج بردند زآن چار ماه

Сркнграҳ ш баркашид ӯ ба моҳ

سرکنگره‌ش برکشید او به ماه

Рухомин яке санг бар пой кард

رخامین یکی سنگ بر پای کرد

Сари пайкари хешро ҷой кард

سر پیکر خویش را جای کرد

Кафи даст ӯ боз карда зи ҳам

کف دست او باز کرده ز هم

Бар ӯ бар набиштаи яке беш ва кам

بر او بر نبشته یکی بیش و کم

Ки ин чеҳра ӣ кӯш гарданкаш аст

که این چهرهٔ کوش گردنکش است

Ки ҳангоми пигор чун оташ аст

که هنگام پیگار چون آتش است

Стонндаҳ ӣ тоҷи шоҳон ба гурз

ستانندهٔ تاج شاهان به گرز

Гушоянда ӣ ховар аз фару брз

گشایندهٔ خاور از فرّ و برز

Барон ҷо навишт ончӣ худ карда буд

بر آنجا نوشت آنچه خود کرده بود

Ҳамон шаҳри ков бар сар оварда буд

همان شهر کاو بر سر آورده بود

Бипардохт аз ӯ марду зани сӣ ҳазор

بپرداخت از او مرد و زن سی هزار

Кишоварзу бозорӣу пешаи кор

کشاورز و بازاری و پیشه‌کار

з кишвар биоварад ва дар шаҳр кард

ز کشور بیاورد و در شهر کرد

Ба мояи з ҳар чизашон баҳр кард

به مایه ز هر چیزشان بهر کرد

Хӯриш доду гову хару гӯсфанд

خورش داد و گاو و خر و گوسفند

Ба бозорӣу мардуми киштманд

به بازاری و مردم کشتمند

Ниҳоданд кӯашон бидон шаҳри ном

نهادند کوشان بدان شهر نام

Бароварда ӣ кӯш ҷӯяндаи ком

برآوردهٔ کوش جوینده‌کام

Ки чинӣ ҳаме хондаш Фрўнаҳ

که چینی همی خواندش فرونه

Ба анбӯҳи шаҳрии зи бору буна

به انبوه شهری ز بار و بنه

Сар сол фармудашон то ҳама

سر سال فرمودشان تا همه

Шавад пеши он пели мардуми рама

شود پیش آن پیل، مردم رمه

Парастиши кунони пеши он пайкараш

پرستش‌کنان پیش آن پیکرش

Ситоиши намоянд бар афсараш

ستایش نمایند بر افسرش