Вази он ҷои сӯии шаҳр хмдон кашид

وز آنجا سوی شهر خمدان کشید

Ҳамеи бартар аз хештан кас надид

همی برتر از خویشتن کس ندید

Яке шери дили мардро пеш хонд

یکی شیردل مرد را پیش خواند

зи кори Фаридун фаровон бихонад

ز کار فریدون فراوان بخواند

Ба даргоҳ ӯ рафт боядат , гуфт

به درگاه او رفت بایدْت، گفت

Яке бар расӣдани з роз наҳуфт

یکی بر رسیدن ز راز نهفت

Сипоҳаши бдидн ки чандаст ва чун

سپاهش بدیدن که چند است و چون

Ҳам аз дидан худ , ҳам аз раҳнамӯн

هم از دیدنِ خود، هم از رهنمون

Бибин то Фаридун чаҳ дорад ба дил

ببین تا فریدون چه دارد به دل

Чаҳ карда сет бо он сипоҳи хаҷал

چه کرده‌ست با آن سپاه خجل

Агар сӯй мо дорад оҳанги шоҳ

اگر سوی ما دارد آهنگ، شاه

Ту оҳанг мо кун наоне ба роҳ

تو آهنگ ما کن نهانی به راه

Бидодаш зи дебоу динор чанд

بدادش ز دیبا و دینار چند

Фиристода шуд бар сутур наванд

فرستاده شد بر ستور نوند