зи гуфтори эшон дижами гашти шоҳ

ز گفتار ایشان دژم گشت شاه

Ҳаме аз тан хеш дид он гуноҳ

همی از تن خویش دید آن گناه

Ҳаме гуфт к-эии бартар аз моҳу меҳр

همی گفت کای برتر از ماه و مهر

Ба дил дар ту оростӣ кину меҳр

به دل در تو آراستی کین و مهر

Ба гетӣ ту додяш чандон замон

به گیتی تو دادیش چندان زمان

Ки дар хештан гардад ӯ бади гумон

که در خویشتن گردد او بدگمان

Шавад носипос аз ту якборагӣ

شود ناسپاس از تو یکبارگی

На ёд оядаш маргу бечорагӣ

نه یاد آیدش مرگ و بیچارگی

Бифармуд то Қорани разми зан

بفرمود تا قارن رزم‌زن

Биёмад шитобон бидон анҷуман

بیامد شتابان بدان انجمن

Бипурсед ва бинишонаду бнўохтш

بپرسید و بنشاند و بنواختش

Ба чархи барин сари броФрохтш

به چرخ برین سر برافراختش

Бадв гуфт к-эии неки ёри ман

بدو گفت کای نیک یار من

Далеру савору сипаҳдори ман

دلیر و سوار و سپهدار من

Яке тез гардон бидон ройу ҳуш

یکی تیز گردان بدان رای و هوش

Ки ҷонам бипардозӣ аз ранҷ кӯш

که جانم بپردازی از رنج کوش

Ҷаҳони пар з додаст бар комгар

جهان پُر ز داد است بر کامگر

Магари чину макрон ва он бум ва бар

مگر چین و مکران و آن بوم و بر

Ҳама рӯй гетӣ ба хоб андаранд

همه روی گیتی به خواب اندراند

Магари чини кзони саг ба тоб андаранд

مگر چین کزآن سگ به تاب اندراند

зи ранҷи касону зи рӯзи дароз

ز رنج کسان و ز روزِ دراز

Чунон гашти гарданкаш ва бе ниёз

چنان گشت گردنکش و بی‌نیاز

Ки гуяд ҳаме дар ҷаҳони србср

که گوید همی در جهان سربسر

Чу ман кист рӯзии даҳ ҷонвар

چو من کیست روزی‌ده جانور

Гар онро бимонам биҷой нишаст

گر آن را بمانم به جای نشست

Бад-ӣни биҳдаҳ боз дорамаш маст

بدین بیهده باز دارمْش مست

Бипурсад марои довари кирдигор

بپرسد مرا داور کردگار

зи бедоди он дев , рӯзи шумор

ز بیداد آن دیو، روز شمار

Фиристодам ӯро дубораи сипоҳ

فرستادم او را دوباره سپاه

Гурезон биёмад бад-ӣни боргоҳ

گریزان بیامد بدین بارگاه

Агар чанд ранҷури байнами танат

اگر چند رنجور بینم تنت

БФрсўди ёл ва бар аз ҷавшанат

بفرسود یال و بر از جوشنت

Набинам касеро аз эрониён

نبینم کسی را از ایرانیان

Ки имрӯзи бандади бад-ӣни кини миён

که امروز بندد بدین کین میان

Набардӣ ки бо кӯш рӯзи набард

نبردی که با کوش روز نبرد

Даровард гуяд ки аз роҳи барад

درآورد گوید که از راه برد

Сипоҳи ману ганҷи ман пеш туаст

سپاه من و گنج من پیش توست

Ҳамон ганҷами андар кам ва беш туаст

همان گنجم اندر کم و بیش توست

зи динору асбу қабоу кулоҳ

ز دینار و اسب و قبا و کلاه

Бубахшу бабр чанд хоҳӣ ба роҳ

ببخش و ببر چند خواهی به راه

Магари ранҷ ӯ кам кунӣ зини миён

مگر رنج او کم کنی زین میان

Ки ӯ монад аз тухми заҳҳокён

که او ماند از تخم ضحّاکیان

Ҷаҳон онгаҳе гардад аз ранҷи пок

جهان آنگهی گردد از رنج پاک

Ки он бдгҳр низ гардад ҳалок

که آن بدگهر نیز گردد هلاک

Гар ӯро фиристӣ ту эдар ба банд

گر او را فرستی تو ایدر به بند

Кулоҳат барояд ба чархи баланд

کلاهت برآید به چرخ بلند

Бубинами яке рӯй он деви зишт

ببینم یکی روی آن دیو زشت

Ки чандон далерон Эрон бикушт

که چندان دلیران ایران بکشت

Чу пирӯзи гардии ту бар марзи чин

چو پیروز گردی تو بر مرز چین

Ба настуи шер ва сипор он замин

به نستوهِ شیرو سپار آن زمین

Бадви даҳ ту он кишвару тоҷу тахт

بدو ده تو آن کشور و تاج و تخت

Ту баргарди шодону пирӯзи бахт

تو برگرد شادان و پیروزبخت

Бадв гуфт Қоран ки фармон кунам

بدو گفت قارن که فرمان کنم

Бад-ӣни орзӯи ҷон гаравгон кунам

بدین آرزو جان گروگان کنم

Фузун зон кунам каз ҷаҳондори шоҳ

فزون زآن کنم کز جهاندار شاه

Шунидам дар он номвари пешгоҳ

شنیدم در آن نامور پیشگاه