Бурун омад аз пеши тахти баланд

برون آمد از پیش تخت بلند

Ба ҳар сӯи дроФгнд пӯён наванд

به هر سو درافگند پویان نوند

Бузургони шаҳро бадаргоҳ хонд

بزرگان شه را به درگاه خواند

Чунон кандар Эрон саворӣ намонад

چنان کاندر ایران سواری نماند

Аз он номдорони гузидаи савор

از آن نامداران گزیده سوار

Баромади гуҳи арзи сесад ҳазор

برآمد گه عرض، سیصد هزار

Ялоне ки Қорани писандида буд

یلانی که قارن پسندیده بود

Гуҳи размашони як ба як дида буд

گه رزمشان یک به یک دیده بود

Ҳамаи саркашу сафдару теғи зан

همه سرکش و صفدر و تیغ زن

Ҳамаи лашкари оройу лшкршкн

همه لشکرآرای و لشکرشکن

Кросози бад буд , агар борагӣ

کرا ساز بَد بود، اگر بارگی

зи лашкар бурун кард якборагӣ

ز لشکر برون کرد یکبارگی

зи перони бекору ноҳору суст

ز پیران بیکار و ناهار و سست

Ба девон нашуд номи як тани дуруст

به دیوان نشد نام یک تن درست

Аз ин сон чу кард он сипаҳро гузин

از اینسان چو کرد آن سپه را گزین

Силеҳ ва дирам дод бо асбу зин

سلیح و درم داد با اسب و زین

зи омули саропарда берун кашид

ز آمل سراپرده بیرون کشید

Басии соз ва ороишӣ баркашид

بسی ساز و آرایشی برکشید

Фаридун биёмад бидид он сипоҳ

فریدون بیامد بدید آن سپاه

Чунон созу ороишу дастгоҳ

چنان ساز و آرایش و دستگاه

Писанд омадаш сахт ва кард офарин

پسند آمدش سخت و کرد آفرین

Бидон никдл паҳлавон гузин

بدان نیکدل پهلوان گزین

Ки пирӯзи бодӣу давр аз ғамон

که پیروز بادی و دور از غمان

Шудан тундараст , омадани шодмон

شدن تندرست، آمدن شادمان

Равон кард лашкари сари моҳи меҳр

روان کرد لشکر سر ماه مهر

Ки бинмуд моҳи нав аз чархи чеҳр

که بنمود ماه نو از چرخ، چهر

зи манзил чу бардоштии пешрав

ز منزل چو برداشتی پیشرو

Сипоҳӣ фурӯд омадӣ , бози нав

سپاهی فرود آمدی، باز نو

Ҳаме ронад бар соқа бар паҳлавон

همی راند بر ساقه بر پهلوان

Чу дарёӣ бо мавҷи лашкари равон

چو دریای با موج لشکر روان

Ту гуфтӣ магари гашти ҷунбони замин

تو گفتی مگر گشت جنبان زمین

Вагар кӯҳу ҳомӯн шудаи сети оҳанӣн

وگر کوه و هامون شده‌ست آهنین

Чу дар марз турон ниҳоданд пай

چو در مرز توران نهادند پی

Фитоданд монанди оташ ба не

فتادند مانند آتش به نی

Ба тороҷ ва куштан кашиданд даст

به تاراج و کشتن کشیدند دست

зи шамшерашон безиён кас нараст

ز شمشیرشان بی‌زیان کس نرست

Гуруҳе шуданд аз бади андари ҳисор

گروهی شدند از بد اندر حصار

Надодӣ аз он пас ба ҷон зинҳор

ندادی از آن پس به جان زینهار

Касе кови ҳавоӣ Фаридун намӯд

کسی کاو هوای فریدون نمود

Сипаҳбади бадв меҳрбонӣ намӯд

سپهبد بدو مهربانی نمود

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.................................

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.................................

Алафи сохт ва омад бар паҳлавон

علف ساخت و آمد بر پهلوان

Халидаи дил аз ранҷ кӯшу навон

خلیده دل از رنج کوش و نوان