Бифармуд то рафт настуи пеш

بفرمود تا رفت نستوه پیش

Бадв гуфт к-эии меҳтари хуби кеш

بدو گفت کای مهتر خوب‌کیش

Бирав шаш ҳазор аз сипаҳ баргузин

برو شش هزار از سپه برگزین

Саворону асби аФгнони гоҳи кин

سواران و اسب‌افگنان گاه کین

Нигаҳ кун ки кории тавон сохтан

نگه کن که کاری توان ساختن

Ки аз чинёни кини тавон охтн

که از چینیان کین توان آختن

Камари басти насту ва лашкар баранд

کمر بست نستوه و لشکر براند

Аз эшон яке нима бо худ намонад

از ایشان یکی نیمه با خود نماند

Дигар нимаи мари саркаширо супурд

دگر نیمه مر سرکشی را سپرد

Бадв гуфт к-эии номбурдори гирд

بدو گفت کای نامبردار گرد

Бирав рӯй бинмоӣ то чинён

برو روی بنمای تا چینیان

Битозанду орандати андари миён

بتازند و آرندت اندر میان

Ба разми андаруни сустӣ оғоз кун

به رزم اندرون سستی آغاز کن

Гурези бҳнгомро соз кун

گریزِ به هنگام را ساز کن

Тилоия чу бар пай биёмад дмон

طلایه چو بر پی بیامد دمان

Чунон дон ки биравӣ саромади замон

چنان دان که بر وی سرآمد زمان

зи ман бргзр то гушойами камӣн

ز من برگذر تا گشایم کمین

Ту бар гирди шамшеру Берна ба кин

تو برگَرد شمشیر و بَرنِه به کین

Бигуфт ва камӣн кард ҷое ки шер

بگفت و کمین کرد جایی که شیر

Барони дашт гаштан наёрад далер

برآن دشت گشتن نیارد دلیر

Сипаҳи шан ба пеш тилоия расед

سپه‌شان به پیش طلایه رسید

Чу оташи тилоияи яке ?бардамӣад

چو آتش طلایه یکی بردمید

зи таркон хурӯш омаду дору гир

ز ترکان خروش آمد و دار و گیر

Дарахшидани теғу борони тир

درخشیدن تیغ و باران تیر

Сипоҳи Фаридун чу захми дурушт

سپاه فریدون چو زخم درشت

Бидиданд , яксар бидоданд пушт

بدیدند، یکسر بدادند پشت

Гурезони взони пас далерони чин

گریزان وزآن پس دلیران چین

Чунин то гузаштанд низ аз камӣн

چنین تا گذشتند نیز از کمین

Сарафрози насту бо он сипоҳ

سرافراز نستوه با آن سپاه

Камӣн баргушоданду бастанди роҳ

کمین برگشادند و بستند راه

Сипоҳи гурезони з пас кард рӯй

سپاهِ گریزان ز پس کرد روی

Бони дашт , хӯн андар омад ба ҷӯй

به آن دشت، خون اندر آمد به جوی

Чу шерони ошуфта бар кӯфтанд

چو شیران آشفته بر کوفتند

Гуҳии синау гоҳ сар кӯфтанд

گهی سینه و گاه سر کوفتند

Шуд аз куштаи тӯда дар он як замон

شد از کُشته توده در آن یک زمان

Ту гуфтӣ шрнг омад аз осмон

تو گفتی شرنگ آمد از آسمان

Далерони Эрон , чу тираи шубон

دلیران ایران، چو تیره شبان

Биёбанд гиреҳгони рама ӣ бешубон ,

بیابند گرگان رمه‌یْ بی‌شبان،

Барон душманон баргушоданд даст

برآن دشمنان برگشادند دست

Чу шерон зуаш ва чу пелони маст

چو شیران زوش و چو پیلان مست

Чу як баҳра киштанд аз эшон ба теғ

چو یک بهره کشتند از ایشان به تیغ

Дигар баҳраи ҷустанди роҳи гриғ

دگر بهره جستند راه گریغ

Ҳамеи тохти насту бар паии давон

همی تاخت نستوه بر پی دوان

Хуй ва хӯн шуд аз боди поёни равон

خوی و خون شد از بادپایان روان

Чунин то ба лашкари гуҳ чин расед

چنین تا به لشکرگه چین رسید

зи хӯн ранг гуфтӣ ба парвин расед

ز خون، رنگ گفتی به پروین رسید

Фузуни кушта буд аз ялони се ҳазор

فزون کشته بود از یلان سه هزار

Ҳамаи дашти пари ҷавшани обдор

همه دشت پر جوشن آبدار

Сӯй Қоран омад чунон тофта

سوی قارن آمد چنان تافته

Ба пирӯзӣу ком дил ёфта

به پیروزی و کامِ دل یافته

Бабўсед ёлу буриши паҳлавон

ببوسید یال و برش پهلوان

Биёмад биҷои ниёйиши навон

بیامد بجای نیایش نوان

Ҳаме гуфт к-эии поки некии шинос

همی گفت کای پاکِ نیکی‌شناس

Бад-ӣни орзӯ аз ту дорам сипос

بدین آرزو از تو دارم سپاس