Чу аз қалб , Қоран бидид он шикаст
چو از قلب، قارن بدید آن شکست
Яке асби осӯдаро барнишаст
یکی اسب آسوده را برنشست
Ба қалби сипаҳи барзаду ҳамлаи барад
به قلب سپه برزد و حمله برد
Саворӣ ба ҳар захм бишикаст хирад
سواری به هر زخم بشکست خرد
Пазира шудаш кӯш бо лашкарӣ
پذیره شدش کوش با لشکری
Ки худ лашкарӣ буд аз он ҳар сиррӣ
که خود لشکری بود از آن هر سری
Якояки саворону таркони чин
یکایک سواران و ترکان چین
Ҳам аз пеш Қоран шудандӣ камӣн
هم از پیش قارن شدندی کمین
Таконро ҳаме ҳар гуҳии тохтӣ
تکان را همی هر گهی تاختی
Рӯонаш ба захмӣ бипардохтӣ
روانش به زخمی بپرداختی
Чунин то зи таркони фаровони сарон
چنین تا ز ترکان فراوان سران
Бикушт он набарда ба захми гарон
بکشت آن نبرده به زخم گران
Вазони ҷой бо гурз кӯш сутург
وزان جای با گرز کوش سترگ
Дар эрониёни аўФтодаҳ чу гург
در ایرانیان اوفتاده چو گرگ
Румони лашкар аз пеш ӯ чун рама
رمان لشکر از پیش او چون رمه
Куҷо гург бинад ба рӯзи дама
کجا گرگ بیند به روز دمه
Ду лашкари зи таркон чунон шуд дижам
دو لشکر ز ترکان چنان شد دژم
Ки гардун ту гуфтӣ баборед ғам
که گردون تو گفتی ببارید غم
Чу шуд зарди ранги рухи офтоб
چو شد زرد رنگِ رخ آفتاب
Заминро зи хӯн хӯрдан омад шитоб
زمین را ز خون خوردن آمد شتاب
Баҳам боз хӯрданд ду рзмсоз
به هم باز خوردند دو رزمساز
Яке Қоран ва кӯш грднФроз
یکی قارن و کوش گردنفراز
Броўихтнди он ду ҷангии баҳам
برآویختند آن دو جنگی به هم
Шудаи хушки ком ва шудаи тези дам
شده خشککام و شده تیزدم
Сипаҳдори Қоран чун бишнохташ
سپهدار قارن چون بشناختش
Чу оташи ҳамеи гирд бар тохташ
چو آتش همی گرد بر تاختش
Мар ӯро надонист дорои чин
مر او را ندانست دارای چین
Чу дид он далерӣу мардӣу кин
چو دید آن دلیری و مردی و کین
Ба дил гуфт моно ки ин Қоран аст
به دل گفت مانا که این قارن است
Ки гоҳи ситеза ки оҳан аст
که گاه ستیزه کُه آهن است
Броўихт бо ӯ ба теғу синон
برآویخت با او به تیغ و سنان
Яке бар сару гоҳ бар бар занон
یکی بر سر و گاه بر بر زنان
Чу Қоран бидид он далерӣ з кӯш
چو قارن بدید آن دلیری ز کوش
Шигифт омадаш зони саворӣу ҷӯш
شگفت آمدش زآن سواری و جوش
Ҳам андар замон кӯш чун пели маст
هم اندر زمان کوش چون پیل مست
Даромад яке суфтаи зубин ба даст
درآمد یکی سفته زوبین به دست
Бузад , паҳлавон дошт пешаши сипар
بزد، پهلوان داشت پیشش سپر
Наомад биҷуз бар сипари коргар
نیامد بجز بر سپر کارگر
Сипаҳдори зубин берун кашид
سپهدار زوبین بیرون کشید
Бузад , сина ӣ бора дар хӯн кашид
بزد، سینهٔ باره در خون کشید
Ба роҳи ҷигараш андар омад ба рон
به راه جگرش اندر آمد به ران
зи дасти диловар бурун шуд Аннан
ز دست دلاور برون شد عنان
БиФтоди зи асб андар омад ба сар
بیفتاد ز اسب اندر آمد به سر
Биҷуст аз замини шоҳи прхошхр
بجَست از زمین شاه پرخاشخر
Пиёдаи чунон пеши Қорани давид
پیاده چنان پیش قارن دوید
Ки гуфтӣ заминро бихоҳад дарид
که گفتی زمین را بخواهد درید
Броўихт бо ӯ пиёдаи баҳам
برآویخت با او پیاده به هم
Хурушону ҷӯшон чу шери дижам
خروشان و جوشان چو شیر دژم
Саворони чини ҳамчуи озргшсб
سواران چین همچو آذرگشسب
Расиданд пешаш кашиданд асб
رسیدند پیشش کشیدند اسب
Шитобон ба асб андар оварад пой
شتابان به اسب اندر آورد پای
Барошуфт он шери мардуми рубой
برآشفت آن شیر مردمربای
Бузади рон ва монанди парандаи боз
بزد ران و مانند پرّنده باز
Бар Қоран омад броўихти боз
بر قارن آمد برآویخت باز
Чу дид он ситезаи зи дорои чин
چو دید آن ستیزه ز دارای چین
Бадв гуфт гуми бодӣ аз пушти зин
بدو گفت گم بادی از پُشت زین
Ба гетӣ надидам чу ту шӯхи мард
به گیتی ندیدم چو تو شوخ مرد
Чу бозии намоядати дашти набард
چو بازی نمایدت دشت نبرد
Нзибди туро шаҳриёрӣу гоҳ
نزیبد تو را شهریاری و گاه
На фармону ганҷу нигину кулоҳ
نه فرمان و گنج و نگین و کلاه
Фаридуни фаррухи сазовортар
فریدون فرّخ سزاوارتر
Ки ӯ чун сурӯшаст ва ту деви нур
که او چون سروش است و تو دیو نر
Бигуфт ин ва бар ваии чунон ҳамла кард
بگفت این و بر وی چنان حمله کرد
Ки бар рӯй гетӣ барафшонад гирд
که بر روی گیتی برافشاند گرد
Далерони Эрони пас пушти ӯй
دلیران ایران پسِ پشت اوی
Хурушони з таркон ниҳоданд рӯй
خروشان ز ترکان نهادند روی
Бикбораҳ аз бен бкндндшон
به یکباره از بن بکندندشان
Ба лшкргаҳи андари Фгндндшон
به لشکرگه اندر فگندندشان
Чу неру гирифтанд эрониён
چو نیرو گرفتند ایرانیان
Бурун шуд сипоҳи таббати зони миён
برون شد سپاه تبت زآن میان
Гурезони бгштнд аз он растхез
گریزان بگشتند از آن رستخیز
Ки пирӯзӣаст ар бадонеи гурез
که پیروزی است ار بدانی گریز
Шаб омад сипаҳдори пирӯзу шод
شب آمد سپهدار پیروز و شاد
зи яздон пирӯзгар кард ёд
ز یزدان پیروزگر کرد یاد
Ба лшкргаҳ омад ба хӯрдан нишаст
به لشکرگه آمد به خوردن نشست
зи пирӯзӣу бодаи гаштанди маст
ز پیروزی و باده گشتند مست
Фузуни кушта буд андари он корзор
فزون کشته بود اندر آن کارزار
зи чинӣу макронёни сӣ ҳазор
ز چینی و مکرانیان سی هزار