Сари моҳи пеш гуруҳе расед
سرِ ماه پیش گروهی رسید
Каз он сон дигар одамӣ кас надид
کز آن سان دگر آدمی کس ندید
Сари асбу овози мурғони хирад
سرِ اسب و آواز مرغان خُرد
Сикандари ҳамаи дили бадишони супурд
سکندر همه دل بدیشان سپرد
Бидон то бидонади забонашони магар
بدان تا بداند زبانشان مگر
Басӣ ранҷ дид ва надид инч бар
بسی رنج دید و ندید ایچ بر
На кас тарҷумон ёфт андари миён
نه کس ترجمان یافت اندر میان
Дижами гашт аз ӯ хусрави рӯмён
دژم گشت از او خسرو رومیان
Чу шаб тира шуд пеши яздони бпоӣ
چو شب تیره شد پیش یزدان به پای
Ҳаме гуфт к-эии довари раҳнамоӣ
همی گفت کای داور رهنمای
Сазадгар биомузии овозашон
سزد گر بیاموزی آوازشان
Маро , то шавам огаҳ аз розашон
مرا، تا شوم آگه از رازشان
зи ман бандаи гуфтор эшон мапуаш
ز من بنده گفتار ایشان مپوش
Буд когҳӣ ёбам аз кор кӯш
بود کآگهی یابم از کار کوش
Чу густард бар дашт , хуршед , фар
چو گسترد بر دشت، خورشید، فر
Саросари замини гашти ҳамранги зар
سراسر زمین گشت همرنگ زر
Сикандар биёмад ба дидорашон
سکندر بیامد به دیدارشان
Ҳамон гоҳ дарёфт гуфторашон
همان گاه دریافت گفتارشان
Бидонаст коизди кушодаи сети роз
بدانست کایزد گشادهست راز
Фурӯд омад аз асбу барадаши намоз
فرود آمد از اسب و بردش نماز
Ҳаме гуфт к-эии поки фарёдрас
همی گفت کای پاک فریادرس
Дар бастаи нгшоидми ҷузи ту кас
درِ بسته نگشایدم جز تو کس
Бипурсед аз эшон зи кори хӯриш
بپرسید از ایشان ز کار خورش
Ки чунаст ва аз чист ин парвариш
که چون است و از چیست این پرورش
Чунин дод посух касе зи он миён
چنین داد پاسخ کسی ز آن میان
Ки моро хӯриш ҳаст аз ин моҳён
که ما را خورش هست از این ماهیان
зи тухми гиёҳу з мива хӯрем
ز تخم گیاه و ز میوه خوریم
Чу ёбем аз ин ҳар се барнагзарем
چو یابیم از این هر سه برنگذریم
Бадв гуфт кандар миёни гуруҳ
بدو گفت کاندر میان گروه
Яке мард ёбем дониш пажӯҳ
یکی مرد یابیم دانش پژوه
Ки бишносад ӯ рӯзи нек аз газанд
که بشناسد او روز نیک از گزند
Бидонади шумори сипеҳри баланд
بداند شمار سپهر بلند
Ва перии ҳшўмнд бо Фрҳӣ
وُ پیری هشومند با فرّهی
Ки дорад зи шоҳони пеши огаҳӣ
که دارد ز شاهان پیش آگهی
Чунин дод посух ки эдар касе
چنین داد پاسخ که ایدر کسی
Наёбӣ ки дорад зи дониши басӣ
نیابی که دارد ز دانش بسی
Магари он ки эдар зи як рӯзаи роҳ
مگر آن که ایدر ز یک روزه راه
Яке донишӣ ҳаст ҳамчеҳри шоҳ
یکی دانشی هست همچهر شاه
Ҳшўмнди перии маонаш ба ном
هشومند پیری مهانش به نام
Ҳамоно биёбад аз ӯ шоҳи ком
همانا بیابد از او شاه کام
Яке хона карда сет бар теғи кӯҳ
یکی خانه کردهست بر تیغ کوه
Гузидаи ҷудоӣу давр аз гуруҳ
گزیده جدایی و دور از گروه
зи ганҷӣ фузун оядаш хоста
ز گنجی فزون آیدش خواسته
Ҳамаи кор ӯ хубу ороста
همه کار او خوب و آراسته
Ҳама бўдниҳо бигӯед дуруст
همه بودنیها بگوید درست
Ба дониш бар ӯ кас фузӯнӣ наҷуст
به دانش بر او کس فزونی نجست
Сари соли нави мо ҳамаи ҳамгуруҳ
سرِ سالِ نو ما همه همگروه
Аз эдар битозем то теғи кӯҳ
از ایدر بتازیم تا تیغِ کوه
Бар он пери доно ситоиш кунем
بر آن پیرِ دانا ستایش کنیم
Фаровони мар ӯро ниёйиш кунем
فراوان مر او را نیایش کنیم
Ҳар ончи андари он сол хоҳад расед
هر آنچ اندر آن سال خواهد رسید
Саросар кунад пер , моро падед
سراسر کند پیر، ما را پدید
Дурустӣу беморӣу неку бад
درستی و بیماری و نیک و بد
Фарохӣу танагӣ ки моро расад
فراخی و تنگی که ما را رسد