Сипеда чу бар чарх парвоз кард

سپیده چو بر چرخ پرواز کرد

Дар равшанӣ бар ҷаҳон боз кард

درِ روشنی بر جهان باز کرد

Биоварад ганҷури сози набард

بیاورد گنجور ساز نبرد

Бар кӯш биниҳоду баргашти мард

برِ کوش بنهاد و برگشت مرد

Ҳамон гуҳ бапушед дорои чин

همان گه بپوشید دارای چین

Силеҳии сголидаҳ аз баҳри кин

سلیحی سگالیده از بهر کین

зи таббати яке обдодаҳи зира

ز تبّت یکی آبداده زره

Бапушеду барзад ба бандаши гиреҳ

بپوشید و برزد به بندش گره

Ки бар вай накардӣ силеҳи инчи кор

که بر وی نکردی سلیح ایچ کار

На шамшер ва на тири ҷавшани гузор

نه شمشیر و نه تیر جوشن گذار

Яке худ чинӣ ба сар барниҳод

یکی خود چینی به سر برنهاد

Камар бар миёни баст ва дил баргушод

کمر بر میان بست و دل برگشاد

БроФгнд бар бўри бргстўон

برافگند بر بور، برگستوان

Бурун рафт бо лашкарӣ аз гӯон

برون رفت با لشکری از گوان

Савории ҳазор аз пас пушт ӯ

سواری هزار از پسِ پشت او

Яке ҳиндӯии теғ дар мушт ӯ

یکی هندوی تیغ در مشت او

зи канда гузар кард ва омад ба дашт

ز کنده گذر کرد و آمد به دشت

Ба новирд рӯй замини брнўшт

به ناورد روی زمین برنوشت

Ба Қоран фиристод пайғоми зуд

به قارن فرستاد پیغام زود

Ки хуршед бар чарх боло намӯд

که خورشید بر چرخ بالا نمود

Замонии сет то ман ба ноўрдгоаҳ

زمانی‌ست تا من به ناوردگاه

Ҳаме чашм дорам ки ое ба роҳ

همی چشم دارم که آیی به راه

Бихандед Қорани зи пайғом ӯ

بخندید قارن ز پیغام او

Ту гуфтӣ ҳаме дид фарҷом ӯ

تو گفتی همی دید فرجام او

Ҳаме гуфт гетии сроиди ҳаме

همی گفت گیتی سرآید همی

Ки кӯш ин далерии намояди ҳаме

که کوش این دلیری نماید همی

Бад-ӣни пишдстии бтрсондм

بدین پیشدستی بترساندم

Каз ин сон ба ноўрдгаҳ хондам

کز اینسان به ناوردگه خواندم

Камари хосту сози ялии пҳўон

کمر خواست و ساز یلی پهوان

БроФгнд бар хинги бргстўон

برافگند بر خنگ، برگستوان

Савории ҳазор аз миёни сипоҳ

سواری هزار از میان سپاه

Гузин кард ва омад ба овардгоҳ

گزین کرد و آمد به آوردگاه

Қубоди сипаҳдору настуи пушт

قباد سپهدار و نستوه پشت

Яке найза чун морпечон ба мушт

یکی نیزه چون مارپیچان به مُشت

Қубоди диловари ҳаме лоба кард

قباد دلاور همی لابه کرد

Ки бигзор то ман шавам ҳамнабард

که بگذار تا من شوم هم‌نبرد

Магар зу бихоҳам ҳамеи кини хеш

مگر زو بخواهم همی کین خویش

Расонам ба коми ин ҷаҳони байни хеш

رسانم به کام این جهان‌بین خویش

Бадв гуфт Қоран ки ин худ магӯӣ

بدو گفت قارن که این خود مگوی

Ки камтар кунӣ назд мо обрӯӣ

که کمتر کنی نزد ما آبروی

Яке он ки бо ӯ надории ту пой

یکی آن که با او نداری تو پای

Чу бо гурзу кин андар ояд зи ҷой

چو با گرز و کین اندر آید ز جای

Ва дигар ки мо хостем ин набард

و دیگر که ما خواستیم این نبرد

Ту гирд дар биўФоиии магарад

تو گرد در بیوفایی مگرد

На бо ту набарди озмоиди яке

نه با تو نبرد آزماید یکی

Бад-ӣн дашт гирад диранги андакӣ

بدین دشت گیرد درنگ اندکی

Баҳона кунад бозгардад ба шаҳр

بهانه کند بازگردد به شهر

Намонад ба мо ҷузи ғаму ранҷи баҳр

نماند به ما جز غم و رنج بهر

Бигуфт ин ва пас ҷангро зон намӯд

بگفت این و پس جنگ را زان نمود

Сӯии лашкар чинён шуд чу дӯд

سوی لشکر چینیان شد چو دود

Бурун рафт кӯш аз миёни сипоҳ

برون رفت کوش از میان سپاه

Биёмад бар Қорани рзмхўоаҳ

بیامد بر قارن رزمخواه

Бибастанд паймон ки аз лашкарӣ

ببستند پیمان که از لشکری

Наёяд касе пеши ин доварӣ

نیاید کسی پیش این داوری

Взони пас ба шамшери бурданди даст

وزآن پس به شمشیر بردند دست

Ду шери шикорӣ , ду пелони маст

دو شیر شکاری، دو پیلان مست

Ҳаме ҳамла карданд чун боду гирд

همی حمله کردند چون باد و گرد

Бинолед аз эшон замини набард

بنالید از ایشان زمین نبرد

зи бонги далерон ва аз захми теғ

ز بانگ دلیران و از زخم تیغ

зи синаи ҳамеи ҷусти роҳи гриғ

ز سینه همی جست راه گریغ

Чу шуд теғи рахна , биндохтнд

چو شد تیغ رخنه، بینداختند

Ба найзаи набардӣ дигар сохтанд

به نیزه نبردی دگر ساختند

Синонҳо шикастанд бар икдгр

سنان‌ها شکستند بر یکدگر

Наомад ҳамеи захмашони коргар

نیامد همی زخمشان کارگر

Ба ҳар банду чораи псўднди даст

به هر بند و چاره پسودند دست

Синони яке дайгариро нахуст

سنان یکی دیگری را نخست

Чунон хастаи гаштанди якборагӣ

چنان خسته گشتند یکبارگی

Ки биҳуши гаштанд бар борагӣ

که بیهوش گشتند بر بارگی

Замонии з ҳам бозгаштанду чашм

زمانی ز هم بازگشتند و چشم

Кашиданд бар якдигар бар зи хашм

کشیدند بر یکدگر بر ز خشم

Чу осӯдаи гаштанд , ҷӯшон шуданд

چو آسوده گشتند، جوشان شدند

Чу шерони ҷангӣ хурушон шуданд

چو شیران جنگی خروشان شدند

Дигар бора бар ҳам кушоданд даст

دگر باره بر هم گشادند دست

Сар аз захми гурз гарон карда маст

سر از زخم گرز گران کرده مست

Чунон шуд ки бигусасти хӯнашони зи раг

چنان شد که بگسست خونشان ز رگ

На дар марди зӯр ва на дар бораи таг

نه در مرد زور و نه در باره تگ

Бидон сустии овехтаи шоҳи чин

بدان سستی آویخته شاه چین

Чу бод андар омад сиррии пари зи кин

چو باد اندر آمد سری پر ز کین

Бузади гурзу Қорани сипар пеш дошт

بزد گرز و قارن سپر پیش داشت

Ки зӯр аз ҳамоварди худ беш дошт

که زور از هماورد خود بیش داشت

Чу дорои чин аз ваии андари гузашт

چو دارای چین از وی اندر گذشت

Хурӯшед Қорани барони паҳни дашт

خروشید قارن برآن پهن‌دشت

Баровард гурзу броФрохти ёл

برآورد گرز و برافراخت یال

Ҳамовард ӯ сари бдздиду ёл

هماورد او سر بدزدید و یال

Бузад бар сари асби гурзи гарон

بزد بر سر اسب، گرز گران

БиФтод ва дар зер ӯ монад рон

بیفتاد و در زیر او ماند ران

Сипаҳбади ҳам аз боди гурзӣ дигар

سپهبد هم از باد گرزی دگر

Бузад бар сар кӯш прхошхр

بزد بر سر کوش پرخاشخر

Саросема шуд , ҳуш аз ӯ даври гашт

سراسیمه شد، هوش از او دور گشت

зи захми гарони шоҳи ранҷури гашт

ز زخم گران شاه رنجور گشت

Сипаҳбад ба асб андар омад чу бод

سپهبد به اسب اندر آمد چو باد

Биндохти гурзу бадв бар фитод

بینداخت گرز و بدو بر فتاد

Чу диданд аз он сони саворони чин

چو دیدند از آن سان سواران چین

Яке ҳамла карданд бо дарду кин

یکی حمله کردند با درد و کین

Вази ин рӯй настуу фаррухи Қубод

وز این روی نستوه و فرّخ قباد

Барангехтанд асб монанди бод

برانگیختند اسب مانند باد

Бидон чинёни хештан бар заданд

بدان چینیان خویشتن بر زدند

Ҳамаи захм бар сина ва сар заданд

همه زخم بر سینه و سر زدند

Чунин то лаби кандаи ҳафтод мард

چنین تا لب کنده هفتاد مرد

Бикуштанд ва бархест гирди набард

بکشتند و برخاست گرد نبرد

Қубод омад ва ҳар ду дасташ бибаст

قباد آمد و هر دو دستش ببست

Бар асбаши Фгнднд монанди маст

بر اسبش فگندند مانند مست

Мабодо ки шоҳи озмоиди набард

مبادا که شاه آزماید نبرد

Магар бахт гуядаш кӯи роҳи барад

مگر بخت گویدش کو راه برد

Чу пирӯзи баргашти солори гӯ

چو پیروز برگشت سالار گو

Аз Эрони сипаҳ пок бархест ғў

از ایران سپه پاک برخاست غو

Ки пирӯзи бодои Фаридун ба ҷанг

که پیروز بادا فریدون به جنگ

Тани душманонаши зи хӯни лолаи ранг

تن دشمنانش ز خون لاله‌رنگ

Ҳам андар замон кӯшро банд кард

هم اندر زمان کوش را بند کرد

Замонаи дили хешро панд кард

زمانه دل خویش را پند کرد

Ба бандӣ бибасташ ки як пора буд

به بندی ببستش که یک پاره بود

На ҳаргизи кушоданашро чора буд

نه هرگز گشادنش را چاره بود

Нигаҳбон ӯ кард мардии ҳазор

نگهبان او کرد مردی هزار

зи лашкари гузидаи далерони кор

ز لشکر گزیده دلیران کار

Чунинаст фарҷоми кори ҷаҳон

چنین است فرجام کار جهان

Чу нӯши ошкоро , шрнг аз ниҳон

چو نوش آشکارا، شرنگ از نهان

Якеро برارد ба чарх аз муғок

یکی را برآرد به چرخ از مغاک

Ҳамӯи бозгрдондши зери хок

هم‌او بازگرداندش زیر خاک

Аз ӯ гарчи бардоштии баҳри хеш

از او گرچه برداشتی بهر خویش

Ба ту бар гуморд ҳамон заҳри хеш

به تو بر گمارد همان زهر خویش

Агар дил ба комат биорояд ӯй

اگر دل به کامت بیاراید اوی

Чунон дон ки рӯяти бгзоиди ӯй

چنان دان که روزیت بگزاید اوی

Тугар ҳӯшёрӣ дар ӯ дил мабанд

تو گر هوشیاری در او دل مبند

Ки роҳаш табоҳасту кораши газанд

که راهش تباه است و کارش گزند

Ҷаҳони паҳлавони Қорани шоҳи гир

جهان پهلوان قارن شاه‌گیر

Биёмад биҷои ниёйиш чу тир

بیامد به جای نیایش چو تیر

Ҳаме гуфт к-эии бартар аз бартарон

همی گفت کای برتر از برتران

Ба фармони ту боду кӯҳи гарон

به فرمان تو باد و کوهِ گران

Ту додӣ марои зӯр ва ин дастрас

تو دادی مرا زور و این دسترس

Ту пирӯз кардӣ , ннозм ба кас

تو پیروز کردی، ننازم به کس

Чу баргашт аз ҷойгоҳи намоз

چو برگشت از جایگاه نماز

зи лашкари далерони грднФроз

ز لشکر دلیران گردن‌فراز

Биовараду ромишгаронро бниз

بیاورد و رامشگران را بنیز

Бихонад ва бихӯрад ва бубахшед чиз

بخواند و بخورد و ببخشید چیز

Бидон шодмонии шабаш рӯз кард

بدان شادمانی شبش روز کرد

Ки яздонаш аз бахт пирӯз кард

که یزدانش از بخت پیروز کرد