Чу бешоҳ шуд сӯии шаҳри он сипоҳ

چو بی شاه شد سوی شهر آن سپاه

Хурӯш омад аз кӯйу бозоргоҳ

خروش آمد از کوی و بازارگاه

Сипоҳӣу шаҳрии баромади баҳам

سپاهی و شهری برآمد به هم

Гуруҳеи зи шодӣ , гуруҳеи зи ғам

گروهی ز شادی، گروهی ز غم

Хурӯшии баромади з айвон кӯш

خروشی برآمد ز ایوان کوش

Ки зоро , ило , шоҳи пўлодпўш

که زارا، یلا، شاه پولادپوش

Бутонаши ҳама парда бардоштанд

بتانش همه پرده برداشتند

Ғарив аз бар чархи бгзоштнд

غریو از بر چرخ بگذاشتند

зи хубони ҳамаи шаҳр ғулғул гирифт

ز خوبان همه شهر غلغل گرفت

Гули тозау машк ва сунбул гирифт

گل تازه و مشک و سنبل گرفت

Сипоҳӣ ва шаҳрӣ шуданд анҷуман

سپاهی و شهری شدند انجمن

Ҷавонону перони ҳамаи ройзан

جوانان و پیران همه رایزن

Ки мо аз пас шоҳи чин чун кунем

که ما از پس شاه چین، چون کنیم؟

Вагар дидау дили пар аз хӯн кунем

وگر دیده و دل پُر از خون کنیم

зи мо шаҳр натавон ситади ҳеҷ кас

ز ما شهر نتوان ستد هیچ کس

Нигаҳдошт бояд шабу рӯзу бас

نگه داشت باید شب و روز و بس

Ки мурдан ба шаҳр аз бар шоҳи хеш

که مُردن به شهر از برِ شاه خویش

Ба аз зинда дар дстбдхўоаҳи хеш

به از زنده در دستِ بدخواه خویش

зи баҳри зану бачау ҷону чиз

ز بهر زن و بچّه و جان و چیز

Бакӯшем чандон ки неруаст тез

بکوشیم چندان که نیروست تیز

Барон бар ниҳоданд мардуми ду баҳр

برآن بر نهادند مردم دو بهر

Ки разм оваранд ва бидоранд шаҳр

که رزم آورند و بدارند شهر

Ба дарвозаҳо бахш карданд боз

به دروازه‌ها بخش کردند باز

Сипоҳӣу шаҳрӣ ки бади рзмсоз

سپاهی و شهری که بُد رزمساز

Ба дарвозаҳо лашкар анбӯҳ шуд

به دروازه‌ها لشکر انبوه شد

зи ҷавшани сари бора чун кӯҳ шуд

ز جوشن سر باره چون کوه شد

Сирриро супурданд аз он ҳар дарӣ

سری را سپردند از آن هر دری

Дирафшии броФрохт ҳар сарварӣ

درفشی برافراخت هر سروری

Ҳама бора шуд сурху зарду бунафш

همه باره شد سرخ و زرد و بنفش

зи баси гӯнаи гавани парниёнии дирафш

ز بس گونه گون پرنیانی درفش