Дигар рӯзи Қорани фиристода Эй

دگر روز قارن فرستاده‌ای

Ҷавонии сухангӯӣу озода Эй

جوانی سخنگوی و آزاده‌ای

Бадишон фиристод ва шуд сӯй дар

بدیشان فرستاد و شد سوی در

Киу маи з бора баровард сар

که و مه ز باره برآورد سر

Сухангӯӣ гуфт : эй гиронмоягон

سخنگوی گفت: ای گرانمایگان

Далерони чину гронсоигон

دلیران چین و گرانسایگان

Шуморо ки ҳастед перу ҷавон

شما را که هستید پیر و جوان

Дуруд аз забони ҷаҳони паҳлавон

درود از زبان جهان پهلوان

Ҳаме гуяд он шери кишвари гушой

همی گوید آن شیر کشورگشای

Ки шоҳи ҷаҳонро чунон буд рой

که شاه جهان را چنان بود رای

Ки кишвар бишӯяд з бедод кӯш

که کشور بشوید ز بیداد کوش

Бидон гуҳ ки бархест аз дар хурӯш

بدانگه که برخاست از در خروش

зи чин буд фарзонаи панҷоҳ мард

ز چین بود فرزانه پنجاه مرد

Ба даргоҳи шоҳи омадаи пари зи дард

به درگاه شاه آمده پُر ز درد

Ҳаме нола омад зи бурноу пер

همی ناله آمد ز برنا و پیر

Фузун буд як ҳафта бар дар нафир

فزون بود یک هفته بر در نفیر

Ҳамаи кори бедод ӯ хонданд

همه کارِ بیداد او خواندند

Ҳамеи хок бар дарга афшоданад

همی خاک بر درگه افشاندند

Ҳама ҷома карда кабӯду сиёҳ

همه جامه کرده کبود و سیاه

Дижами гашт аз он кор , фархундаи шоҳ

دژم گشت از آن کار، فرخنده شاه

Фаридун на бар хуии заҳҳок буд

فریدون نه بر خوی ضحاک بود

Ки ӯ ном бедод натавон шунӯд

که او نام بیداد نتوان شنود

Фиристод моро аз Эрони замин

فرستاد ما را از ایران زمین

Ки бедод ӯ боз дорам зи чин

که بیداد او باز دارم ز چین

Марои разм бо ин ситамкора буд

مرا رزم با این ستمکاره بود

Ки бидодгар буду хунхора буд

که بیدادگر بود و خونخواره بود

Ба бидодгари банд шояд ҳаме

به بیدادگر بند شاید همی

Аз ин пас чаро разм бояд ҳаме

از این پس چرا رزم باید همی

Маро бо шумо ҳеҷ кас ҷанг нест

مرا با شما هیچ کس جنگ نیست

Ҳам ин ҷои маро бӯдан оҳанг нест

هم اینجا مرا بودن آهنگ نیست

Чу бедодӣ кӯш бардоштам

چو بیدادی کوش برداشتم

Яке орзӯӣ дигар доштам

یکی آرزوی دگر داشتم

Ки ришӣ ки ӯ кард , марҳам кунам

که ریشی که او کرد، مرهم کنم

Дили мардуми шаҳр беғам кунам

دل مردم شهر بی‌غم کنم

Кунун мардуми лашкарии србср

کنون مردم لشکری سربسر

Маро чун бародар шуданду падар

مرا چون برادر شدند و پدر

Чу хоҳанд коидри бдоримшон

چو خواهند کایدر بداریمشان

Сар аз чархи бартари броримшон

سر از چرخ برتر برآریمشان

Взоишон касе гар шавад назд шоҳ

وزایشان کسی گر شود نزد شاه

Манам пеши шоҳаши намояндаи роҳ

منم پیش شاهش نماینده راه

Кунам поимрдиш дар пеши тахт

کنم پایمردیش در پیش تخت

Ҳаме то намояди бадв рӯй бахт

همی تا نماید بدو روی بخت

Вагар шаҳрӣу марди деҳқони нажод

وگر شهری و مرد دهقان‌نژاد

зи бидодгар то наёранд ёд

ز بیدادگر تا نیارند یاد

Ба зинҳори яздон ва шоҳ мананд

به زنهار یزدان و شاه منند

Агар душман ар никхўоаҳ мананд

اگر دشمن ار نیکخواه منند

Якояк шавед аз паии кори хеш

یکایک شوید از پی کار خویش

Ҳама бар сари кишту бозори хеш

همه بر سر کشت و بازار خویش

Ки мо бар ҳама посбонӣ кунем

که ما بر همه پاسبانی کنیم

Ба доду диҳиш меҳрбонӣ кунем

به داد و دهش مهربانی کنیم

Фузӯнии диҳем аз дигар шаҳрҳо

فزونی دهیم از دگر شهرها

Бисозем тирёки он заҳрҳо

بسازیم تریاک آن زهرها