Наоне фиристода Эй тохтанд

نهانی فرستاده‌ای تاختند

зи ҳаргуна гуфторҳо сохтанд

ز هرگونه گفتارها ساختند

Кигар паҳлавон кӣна монад биҷой

که گر پهلوان کینه ماند بجای

Ба савганд паймон кунад бо худоӣ

به سوگند پیمان کند با خدای

Ки моро ниёзорад аз ҳеҷ рӯй

که ما را نیازارد از هیچ روی

На ёд оварад ҷанг ва на гуфту гӯй

نه یاد آورد جنگ و نه گفت و گوی

Шаби тира ӯро сипорем шаҳр

شب تیره او را سپاریم شهر

Ки бар мо замона прагаанд баҳр

که بر ما زمانه پراگند بهر

Ҳамонгоҳ Қоран бадв дод даст

همانگاه قارن بدو داد دست

Ба савганд , шамшер ва лашкар бибаст

به سوگند، شمشیر و لشکر ببست

Ки касро наёрад замонӣ ба рӯй

که کس را نیارد زمانی به روی

Ҷузи онро ки гардад сараши ҷангҷӯӣ

جز آن را که گردد سرش جنگجوی

Фиристода гуфт эй ҷаҳони паҳлавон

فرستاده گفت ای جهان پهلوان

Кунун розҳоро кушодани тавон

کنون رازها را گشادن توان

Мари ин шаҳри моро фаровони дуруст

مر این شهر ما را فراوان دَرَست

Барон ҳар дарӣ бар яке меҳтар аст

برآن هر دری بر یکی مهتر است

Мар ӯро сипоҳаст панҷаи ҳазор

مر او را سپاه است پنجه هزار

Далерони чину саворон ар

دلیران چین و سُواران کار

Наоне ба болои дарӣ дигар аст

نهانی به بالا دری دیگر است

Ки аз мости он ков бидон дар сар аст

که از ماست آن کاو بدان در سر است

Шаби тира бо лашкарии рзмсоз

شب تیره با لشکری رزمساز

Биё то гушойем дарвозаи боз

بیا تا گشاییم دروازه باز

Ба хона даройед бе доварӣ

به خانه درآیید بی‌داوری

Ту доне ҳаме кӯш бо лашкарӣ

تو دانی همی کوش با لشکری

Дили паҳлавони гашт аз он марди шод

دل پهلوان گشت از آن مرد شاد

Наоне варои ҷома ва зар бидод

نهانی ورا جامه و زر بداد

Бадв гуфт чун андар оем ба шаҳр

بدو گفت چون اندر آیم به شهر

Ббхшмти як мурда аз ганҷи баҳр

ببخشمت یک مرده از گنج بهر

Фиристод бо ӯ яке номвар

فرستاد با او یکی نامور

Бидон то намояд ба дарвоза дар

بدان تا نماید به دروازه در

Шаб омад броФгнди бргстўон

شب آمد برافگند برگستوان

Камари баст бо сад ҳазорон гӯон

کمر بست با صد هزاران گوان

Биёмад бидон дар ки чинӣ намӯд

بیامد بدان در که چینی نمود

Дар шаҳр бикшод чинӣ чу дӯд

در شهر بگشاد چینی چو دود

Сипоҳ андар овараду овоӣ ноӣ

سپاه اندر آورد و آوای نای

Чунон шуд ки кайвон яла кард ҷой

چنان شد که کیوان یله کرد جای

Табираи занон захм бардоштанд

تبیره زنان زخم برداشتند

Хурӯшидан аз абри бгзоштнд

خروشیدن از ابر بگذاشتند

Шаби тирау найзау теғу габр

شب تیره و نیزه و تیغ و گبر

Хурӯши далерони расида ба абр

خروش دلیران رسیده به ابر

Сипоҳӣ чу бишунид аз он сони хурӯш

سپاهی چو بشنید از آن سان خروش

Рамед аз таниши туаш , вази мағзи ҳуш

رمید از تنش توش، وز مغز هوش

Саросема аз ҷой бар ҷусти мард

سراسیمه از جای بر جَست مرد

Бидонаст коидри замона чаҳ кард

بدانست کایدر زمانه چه کرد

Гуруҳе ниҳон шуд ба хонаи дарун

گروهی نهان شد به خانه درون

Гуруҳеи ҳамеи тохт то пеши хӯн

گروهی همی تاخت تا پیش خون

Чу хуршед бар хок зад ранги хеш

چو خورشید بر خاک زد رنگ خویش

Намӯд ӯ ба чархи равони санги хеш

نمود او به چرخ روان سنگ خویش

Сипаҳ дида бикшод ва лашкар бидид

سپه دیده بگشاد و لشکر بدید

Чу аз боди лолаи фурӯи пжмрид

چو از باد لاله فرو پژمرید

Ҳамаи теғу ҷавшан фурӯ рехтанд

همه تیغ و جوشن فرو ریختند

Забонҳо ба лоба барангехтанд

زبان‌ها به لابه برانگیختند

Сипаҳдори Қорани ббхшўдшон

سپهدار قارن ببخشودشان

Аз ин беш куштани нафармудашон

از این بیش کُشتن نفرمودشان