Вази он пас ба се сола Қоран расед
وز آن پس به سه ساله قارن رسید
Биёмад Фаридун киро бидид
بیامد فریدونِ کی را بدید
Замин бӯс кард ва ситоиш намӯд
زمین بوس کرد و ستایش نمود
Фаридун бар ӯ офарин бар фузуд
فریدون بر او آفرین بر فزود
Фаровонаши бстўд ва додаш умед
فراوانش بستود و دادش امید
Ҳамин доштам аз ту , гуфтои умед
همین داشتم از تو، گفتا امید
Ба комами расонидӣ эй паҳлавон
به کامم رسانیدی ای پهلوان
Ки бодии ҳамаи солаи рўшнрўон
که بادی همه ساله روشنروان
Ба хӯрдан нишаст он сари сарварон
به خوردن نشست آن سَرِ سروران
Чиҳил рӯз бо рнҷдидаҳи сарон
چهل روز با رنجدیده سران
Сипоҳаш бадв дод бо кишвараш
سپاهش بدو داد با کشورش
Бишуд бо сипаҳ , шодмони лашкараш
بشد با سپه، شادمان لشکرش
Фаридуни ҳаме буд бо эминӣ
فریدون همی بود با ایمنی
Бибаст аз ҷаҳони роҳи аҳрӣманӣ
ببست از جهان راه اهریمنی
Тан кӯш бидодгар баста монад
تن کوش بیدادگر بسته ماند
Чиҳил соли ҷону дилаш хаста монад
چهل سال جان و دلش خسته ماند