Чу он ҷои рисии кишвар обод кун

چو آن جا رسی کشور آباد کن

Чу обод кардӣ ҳама дод кун

چو آباد کردی همه داد کن

Ки чун дод ёбад туро зери даст

که چون داد یابد تو را زیردست

Ҷуз аз соя ӣ ту насозад нишаст

جز از سایهٔ تو نسازد نشست

зи бедод ҳар каси гурезади ҳаме

ز بیداد هر کس گریزد همی

Ки бидодгари хӯни бирезади ҳаме

که بیدادگر خون بریزد همی

Писанди ҷаҳон офарин аст дод

پسند جهان‌آفرین است داد

Ки бедоди ҳаргиз ба гетӣ мабод

که بیداد هرگز به گیتی مباد

з ҷое ки вайрон шудаи сету табоҳ

ز جایی که ویران شده‌ست و تباه

Раҳо кун се сола хароҷаш махоҳ

رها کن سه ساله خراجش مخواه

Хӯриши бахшу гову хару гӯсфанд

خورش بخش و گاو و خر و گوسفند

Каз эшон баровар шавад киштманд

کز ایشان برآور شود کشتمند

Ба кори андаруни сахт ҳушёр бош

به کار اندرون سخت هشیار باش

Тани хештанро нигаҳдор бош

تن خویشتن را نگهدار باش

Ки мозандаронии ҳама бдрг анд

که مازندرانی همه بدرگ اند

Ба неруии шер ва ба хуй саг анд

به نیروی شیر و به خوی سگ اند

Чу аз роҳ доду хиради бенгарӣ

چو از راه داد و خرد بنگری

Газандаи сегӣ ба зи мозндрӣ

گزنده سگی به ز مازندری

Чу гуфтори хусрав бпоён расед

چو گفتار خسرو به پایان رسید

Ҷаҳондида кӯш офарин густаред

جهاندیده کوش آفرین گسترید

Пас аз офарин гуфт айдун кунам

پس از آفرین گفت ایدون کنم

Ки гетӣ ба ком Фаридун кунам

که گیتی به کام فریدون کنم

Бифармуд то мӯбади мӯбадон

بفرمود تا موبد موبدان

Ба пеши гиронмоягону радон

به پیش گرانمایگان و ردان

Дар он пишгаҳ кӯшро панд дод

در آن پیشگه کوش را پند داد

Пас аз панд доданаш савганд дод

پس از پند دادنْش سوگند داد

Ки гардан напечад зи фармони шоҳ

که گردن نپیچد ز فرمان شاه

На ҳаргиз кунад аҳду паймони табоҳ

نه هرگز کند عهد و پیمان تباه

Нбштнди хаттӣ бар ин достон

نبشتند خطی بر این داستان

Ки шуд кӯш бар гуфта ҳамдостон

که شد کوش بر گفته همداستان

Бузургони Эрони ҳамаи тани бетон

بزرگان ایران همه تن به تن

Гувоҳии нбштнд бар анҷуман

گواهی نبشتند بر انجمن

Чу паймону савганди гашти устувор

چو پیمان و سوگند گشت استوار

Бифармуд маншур ӯ шаҳриёр

بفرمود منشور او شهریار

Нбштнд ва меҳраш ниҳоданд ба зар

نبشتند و مهرش نهادند به زر

Нигин зад бар ӯ хусрави додгар

نگین زد بر او خسرو دادگر

Взон пас ниҳоданд бар даст хон

وز آن پس نهادند بر دست خوان

Бузургони Эрони зи перу ҷавон

بزرگان ایران ز پیر و جوان

Ба хӯрдан нишастанд бо шаҳриёр

به خوردن نشستند با شهریار

Фузун буд михўораҳ аз даҳ ҳазор

فزون بود مَی‌خواره از ده هزار

Ба ҳангом баргаштан аз базмгоҳ

به هنگام برگشتن از بزمگاه

Қабо дод рӯмӣу заррини кулоҳ

قبا داد رومی و زرّین کلاه

Ҳамон тозии асбони заррини стом

همان تازی اسبان زرّین ستام

Аз он базм ҳар як расида ба ком

از آن بزم هر یک رسیده به کام

Сӯй хона шуд кӯш шодону маст

سوی خانه شد کوش شادان و مست

Гирифтаи ҳамеи дасти Қоран ба даст

گرفته همی دست قارن به دست