Чунин дод посух ки яздони пок

چنین داد پاسخ که یزدان پاک

Маро андар оварад бетарсу бок

مرا اندر آورد بی ترس و باک

Ман аз тухми ҷамшедам эй шоҳзод

من از تخم جمشیدم ای شاهزاد

Намонда сети ҷузи ман касе зони нажод

نمانده ست جز من کسی زآن نژاد

Бидон рӯзгорон чу гардони сипеҳр

بدان روزگاران چو گردان سپهر

з ҷамшед бибаред пайванду меҳр

ز جمشید ببرید پیوند و مهر

Ҷаҳон шуд ба фармони заҳҳоки дев

جهان شد به فرمان ضحّاک دیو

з ҳар сӯи баромади зи девони ғарив

ز هر سو برآمد ز دیوان غریو

зи гетии з яздон прессатон нишон

ز گیتی ز یزدان‌پرستان نشان

Гусаста шуд аз бими ҷодўФшон

گسسته شد از بیم جادوفشان

Рухи бахти ҷамшед бирнг шуд

رخ بخت جمشید بیرنگ شد

Бар ӯ бар заҳри сӯи ҷаҳон танг шуд

بر او بر ز هر سو جهان تنگ شد

Зани хешро бо ду фарзанди хеш

زن خویش را با دو فرزند خویش

Фиристод бо хешу пайванди хеш

فرستاد با خویش و پیوند خویش

Ба ҷое ки арғўнши хуонеи зчин

به جایی که ارغونش خوانی ز چین

Ҳамаи бешаи бинии саросари замин

همه بیشه بینی سراسر زمین

Ҳарираст арғўни миёни андараш

حریر است ارغون میان اندرش

Ки натавон паридани уқоб аз буриш

که نتوان پریدن عقاب از برش

Занаши духтари шоҳи чин буд низ

زنش دختر شاه چین بود نیز

Бадв дод ганҷии зи ҳаргунаи чиз

بدو داد گنجی ز هرگونه چیز

Ба ҳангом рафтани сипаҳро бигуфт

به هنگام رفتن سپه را بگفت

Ки ин роз доред яксар наҳуфт

که این راز دارید یکسر نهفت

Маро ҳар ду фарзанд чун дида анд

مرا هر دو فرزند چون دیده‌اند

Ба мардӣу дониш писандида анд

به مردی و دانش پسندیده‌اند

Валикини з Форк наёяд падед

ولیکن ز «فارک» نیاید پدید

Яке шоҳи ков кин тавонад кашид

یکی شاه کاو کین تواند کشید

зи нўнк падед ояд он шаҳриёр

ز «نونک» پدید آید آن شهریار

Ки аз деви чеҳраи براردи дамор

که از دیوچهره برآرد دمار

зи заҳҳок ҷодӯ кашад кини ман

ز ضحاک جادو کشد کین من

Ҷаҳон тоза гирданд аз дайни ман

جهان تازه گرداند از دین من

Парастиши мар ӯро кунед аз ҷаҳон

پرستش مر او را کنید از جهان

Ки гардуни басӣ роз дорад ниҳон

که گردون بسی راز دارد نهان

Чу бишунид Форки зҷми ин сухан

چو بشنید فارک ز جم این سخُن

Яке рой шоиста афганд бен

یکی رای شایسته افگند بن

Ба ҷам гуфт к-эии шаҳриёри замин

به جم گفت کای شهریار زمین

Гар ин достон буд хоҳад чунин

گر این داستان بود خواهد چنین

Маро подшоҳӣ нахоҳад расед

مرا پادشاهی نخواهد رسید

Чунин омад аз чархи гардони падед

چنین آمد از چرخ گردان پدید

Ба яздони парастии маро раҳ намой

به یزدان‌پرستی مرا ره نمای

Чу бебаҳраам зини сипанҷии сарой

چو بی‌بهره‌ام زین سپنجی سرای

зи шоҳӣ чу нўнки ҳамеи бархӯрд

ز شاهی چو نونک همی برخورد

Буд кони ҷаҳонии з ман нагзарад

بود کآن جهانی ز من نگذرد

зи Форк чу бишунид ҷами ин сухан

ز فارک چو بشنید جم این سخن

Бар ӯ тоза тар шуд ҷаҳони куҳан

بر او تازه‌تر شد جهان کهن

Се дафтар бадв дод шоҳи баланд

سه دفتر بدو داد شاه بلند

Саросари ҳамаи пари зи илму зи панд

سراسر همه پر ز علم و ز پند

Ҳамаи суҳуфи пайғамбарони худоӣ

همه صحف پیغمبران خدای

набишта ба хати шаҳи покроӣ

نبشته به خط شه پاکرای

Бадв гуфт кин ҳар серо кори банд

بدو گفت کاین هر سه را کار بند

Чу хоҳӣ ки бошӣ ту давр аз газанд

چو خواهی که باشی تو دور از گزند

Аз ин ҳар сегар корбндии яке

از این هر سه گر کاربندی یکی

Ба яздони расонади туро бе шаккӣ

به یزدان رساند تو را بی‌شکی

Ба арғўн фиристодашон зи он сипас

به ارغون فرستادشان ز آن سپس

Бидон то нбинндшони ҳеҷ кас

بدان تا نبینندشان هیچ کس