Вази он ҷойгаҳи ҷам сипаҳ барграфт
وز آن جایگه جم سپه برگرفت
Ба тундии сӯии разм меҳроҷ рафт
به تندی سوی رزم مهراج رفت
Ҳар он гуҳ ки ворун шавад бахти мард
هر آن گه که وارون شود بخت مرد
Ба чора ки некӯ тавонадаш кард
به چاره که نیکو تواندش کرد؟
Ба зиндони заҳҳоки панҷоҳ сол
به زندان ضحاک پنجاه سال
Бимонад он гузин хусрав бе ҳам?ил
بماند آن گزین خسرو بیهمال
Ба фарҷом бингар ки дижхим кард
به فرجام بنگر که دژخیم کرد
Мар ӯро ба арра ба ду ним кард
مر او را به ارّه به دو نیم کرد
Ба арғўн ба нўнк расед огаҳӣ
به ارغون به نونک رسید آگهی
Ки аз шоҳ шуд рӯй гетии тиҳӣ
که از شاه شد روی گیتی تهی
Нўндӣ фиристод назд падар
نوندی فرستاد نزد پدر
Ки моро зи гетӣ чаҳ омад басар
که ما را ز گیتی چه آمد به سر
Гирифтор шуд шоҳи гетӣ ба ҷанг
گرفتار شد شاه گیتی به جنگ
Бад-ӣни сон ба мо бар ҷаҳони гашти танг
بدینسان به ما بر جهان گشت تنگ
Ҳамеи пеши ваз пас ндонем роҳ
همی پیش وز پس ندانیم راه
Ниҳодаи ду дида ба фармони шоҳ
نهاده دو دیده به فرمان شاه
Биёям , ббошм , чаҳ дармон кунам ?
بیایم، بباشم، چه درمان کنم؟
Маро ҳарчӣ фармони диҳӣ он кунам
مرا هرچه فرمان دهی آن کنم
Аз ин бад чу огоҳ шуд шоҳи чин
از این بد چو آگاه شد شاه چین
Ту гуфтӣ барандохт ӯро замин
تو گفتی برانداخت او را زمین
зи пайванд ҷамшед тарсид боз
ز پیوند جمشید ترسید باز
Ки заҳҳокаш огоҳ гардад зи роз
که ضحّاکش آگاه گردد ز راز
Бад ояд аз он морФш бар сараш
بد آید از آن مارفش بر سرش
Намонад бадви шоҳӣу кишвараш
نماند بدو شاهی و کشورش
Ба духтар фиристод пайғом , шоҳ
به دختر فرستاد پیغام، شاه
Ки наздики ман каси мҷўииди роҳ
که نزدیک من کس مجویید راه
Ҳамон ба ки дар беша пинҳон шавед
همان به که در بیشه پنهان شوید
Ки бар дасти заҳҳок беҷон шавед
که بر دست ضحّاک بیجان شوید
Нахоҳам ки бинад шуморо касе
نخواهم که بیند شما را کسی
Ки ин роз аз он пас намонад басӣ
که این راز از آن پس نماند بسی
Ббошиди як ҳафта бар ҷои хеш
بباشید یک هفته بر جای خویش
Ки ман ҳарчӣ бояд Фрстмти пеш
که من هرچه باید فرستمت پیش