Яке посух нома фармуд ва гуфт

یکی پاسخ نامه فرمود و گفت

Ки бо рои мардуми хиради боди ҷуфт

که با رای مردم خرد باد جفت

Раседу бхўондми суханҳои ту

رسید و بخواندم سخن‌های تو

Набинам зи дониши ҳамеи рои ту

نبینم ز دانش همی رای تو

Намӯдани бузургӣу гндоўрӣ

نمودن بزرگی و گندآوری

Ба дил нописандаст агар бенгарӣ

به دل ناپسند است اگر بنگری

Падед ояд ин достон дар масоф

پدید آید این داستان در مصاف

Ки бо кист мардӣ ва бо кист лоф

که با کیست مردی و با کیست لاف

Дигар , мардумонро ки дархостӣ

دگر، مردمان را که درخواستی

Бад-ӣни орзӯ нома оростӣ

بدین آرزو نامه آراستی

Агар зердастони туро дархуранд

اگر زیردستان تو را درخوراند

Маро низ дархур , ки дар кишваранд

مرا نیز درخور، که در کشوراند

Ки мо бо парастиш накардем хуй

که ما با پرستش نکردیم خوی

Дил ту накардӣ чунин орзӯӣ

دل تو نکردی چنین آرزوی

Накардем фармони шоҳони пеш

نکردیم فرمان شاهان پیش

Ту мапаснд низ ин суханҳои хеш

تو مپسند نیز این سخن‌های خویش

Чу дар номаи ин достонҳо баранд

چو در نامه این داستان‌ها براند

Фиристода ӣ кӯшро пеш хонд

فرستادهٔ کوش را پیش خواند

Ба пеши ваии андохт то бозгашт

به پیش وی انداخت تا باز گشت

Дар он роҳи пронтр аз бозгашт

در آن راه پرّانتر از بازگشت