Чу прдхтаҳ шуд ӯ ба кори сипоҳ

چو پردخته شد او به کار سپاه

Миёни сипоҳаши ниҳони гашти шоҳ

میان سپاهش نهان گشت شاه

Баромади хурӯшу бпиўсти ҷанг

برآمد خروش و بپیوست جنگ

Шитоб андар омад биҷои диранг

شتاب اندر آمد به جای درنگ

Ғўи кӯсу овози гурзи ялон

غو کوس و آواز گرز یلان

Ниҳон карда бар чеҳра ӣ баддилон

نهان کرده بر چهرهٔ بددلان

Хаданги ду пайкони дил ва дида хаст

خدنگ دو پیکان دل و دیده خست

Каманди гӯони даст ва гардан бибаст

کمند گوان دست و گردن ببست

Синони дурахшони равонро бсухт

سنان درخشان روان را بسوخت

Чу оташи зи хӯн теғҳо барфурӯхт

چو آتش ز خون تیغ‌ها برفروخت

Барони дашти хӯни ялон ҷӯй кард

برآن دشت، خون یلان جوی کرد

Замонаи сари баддилон гӯй кард

زمانه سر بددلان گوی کرد

Чунон шуд ки асби набарди озмоӣ

چنان شد که اسب نبرد آزمای

Биҷуз бар сар ва сина наниҳод пой

به جز بر سر و سینه ننهاد پای

Қротўсён дастрас ёфтанд

قراطوسیان دسترس یافتند

Шаб омад ҳама рӯй бартофтанд

شب آمد همه روی برتافتند

Тилоия бурун рафт ва бинишаст ҷӯш

طلایه برون رفت و بنشست جوش

Сарони сипаҳро бипурсед кӯш

سران سپه را بپرسید کوش

Ки имрӯз чун будатон рӯзгор

که امروز چون بودتان روزگار

Чигуна сети душмани гуҳи корзор

چگونه‌ست دشمن، گه کارزار؟

Чунон посух оварад гарданкашӣ

چنان پاسخ آورد گردنکشی

Ки душман чунонаст чун оташӣ

که دشمن چنان است چون آتشی

Ба Зуҳраи далер ва ба тани зӯрманд

به زهره دلیر و به تن زورمند

Фаровон намуданд моро газанд

فراوان نمودند ما را گزند

Ки мо суст будем дар корзор

که ما سست بودیم در کارزار

Чнончўн ту фармудӣ эй шаҳриёр

چنانچون تو فرمودی ای شهریار

Ндонем кин рой чун дида Эй

ندانیم کاین رای چون دیده‌ای

Ки сустии зи лашкари писандида Эй

که سستی ز لشکر پسندیده‌ای

Чунин посухаш дод оре равост

چنین پاسخش داد آری رواست

Кунад ҳаркасии он ки ӯро ҳавост

کند هرکسی آن که او را هواست

Яке чорае хостами сохтан

یکی چاره‌ای خواستم ساختن

Дил аз ранҷи душмани бпрдохтн

دل از رنج دشمن بپرداختن

Кунун кор аз он чораи андари гузашт

کنون کار از آن چاره اندر گذشت

Бибинед фардо бар ин паҳни дашт

ببینید فردا بر این پهن‌دشت

Ки ман бо қротўс ҷанг оварам

که من با قراطوس جنگ آورم

Бгирмш ва эдар ба танг оварам

بگیرمْش و ایدر به تنگ آورم

Асирони он рӯзро пеши хост

اسیران آن روز را پیش خواست

Бипурсед ва гуфто бигӯед рост

بپرسید و گفتا بگویید راست

Ки пеши қротўси густохтар

که پیش قراطوس گستاخ‌تر

Кадомаст то зу бипурсам хабар

کدام است تا زو بپرسم خبر

Намуданд пас меҳтариро бадавӣ

نمودند پس مهتری را بدوی

зи банди гарон заъфарон карда рӯй

ز بند گران زعفران کرده روی

Каз ин мард наздиктар нест кас

کز این مرد نزدیکتر نیست کس

Дигар кҳтроним бо дастрас

دگر کهترانیم با دسترس

Мар ӯро бар хештани боздошт

مر او را بر خویشتن بازداشت

Барони дигарон бар нигаҳбон гумошт

برآن دیگران بر نگهبان گماشت

Бадв гуфт фардо агар зи анҷуман

بدو گفت فردا اگر ز انجمن

Намоеи қротўсро ту ба ман

نمایی قراطوس را تو به من

Ба ҷон ва ба тан зинҳорат даҳум

به جان و به تن زینهارت دهم

Басии гавҳари шоҳворати даҳум

بسی گوهر شاهوارت دهم

Чу ёбам бар ин шаҳр бар дастрас

چو یابم بر این شهر بر دسترس

Ниёзорам аз мардумони ту кас

نیازارم از مردمان تو کس

Туро афсари хусравонеи даҳум

تو را افسر خسروانی دهم

зи кишвари яке марзбонии даҳум

ز کشور یکی مرزبانی دهم

зи гуфтор ӯ шодмони гашти мард

ز گفتار او شادمان گشت مرد

Бадв гуфт бнмоимш дар набард

بدو گفت بنمایمش در نبرد

Ки ҷони хуштар аз шоҳи вази шаҳр низ

که جان خوشتر از شاه وز شهر نیز

Ҳам аз хешу пайванду фарзанду чиз

هم از خویش و پیوند و فرزند و چیز

Бҳнгоми тӯфони зании ҳӯшманд

به هنگام طوفان زنی هوشمند

На фарзанди зери паии андари Фгнд ?

نه فرزند زیر پی اندر فگند؟

Ба мардони хура чунин гуфт кӯш

به مردان خورّه چنین گفت کوش

Ки имшаб наоне бирав бе хурӯш

که امشب نهانی برو بی‌خروش

Савору пиёдаи бабри шаш ҳазор

سوار و پیاده ببر شش هزار

Сари роҳ душман бигир устувор

سر راه دشمن بگیر استوار

Чу дидӣ ки омад ҳазимати сипоҳ

چو دیدی که آمد هزیمت سپاه

Дар шаҳр бояд ки дории нигоҳ

درِ شهر باید که داری نگاه

Нмон то ба шаҳр андар ояд яке

نمان تا به شهر اندر آید یکی

Ки бо ранҷи азон пас намонад яке

که با رنج از آن پس نماند یکی

Сипаҳро ба раҳ кард ва мардум бирафт

سپه را به ره کرد و مردم برفت

Дар шаҳр бо раҳбарӣ барграфт

درِ شهر با رهبری برگرفت

Чу дар парда пинҳон шуданд ахтарон

چو در پرده پنهان شدند اختران

з ховар барафрӯхт шамъии гарон

ز خاور برافروخت شمعی گران

Қротўс лашкар биёрост зуд

قراطوس لشکر بیاراست زود

Барони сон ки ойини дӯшина буд

بر آن سان که آیین دوشینه بود

Ҳаме буд дар қлбгаҳ бо сипоҳ

همی بود در قلبگه با سپاه

Броўихт ва тира шуд аз гирди моҳ

برآویخت و تیره شد از گَرد، ماه

Аз эрониён кушта шуд чанд мард

از ایرانیان کشته شد چند مرد

Ба ангушт бинмудаш андари набард

به انگُشت بنمودش اندر نبرد

Чу бишнохташ кӯш , наздик шуд

چو بشناختش کوش، نزدیک شد

зи гирди сипаҳи рӯз торик шуд

ز گرد سپه روز تاریک شد

Бадв ҳамла оварад бо даҳ ҳазор

بدو حمله آورد با ده هزار

Аз Эрони саворони найзаи гузор

از ایران سواران نیزه‌گزار

Сипоҳ қротўс бардоштанд

سپاه قراطوس برداشتند

Бикуштанд бисёру бргоштнд

بکُشتند بسیار و برگاشتند

Бузад асб кӯш ва баровард ҷӯш

بزد اسب کوش و برآورد جوش

Хурӯшед к-эии шоҳи нопоки ҳуш

خروشید کای شاه ناپاک هوش

Чу неруии мардии надорӣ ба ҷанг

چو نیروی مردی نداری به جنگ

Чаро пеши мардон рӯй тези чанг

چرا پیش مردان روی تیز چنگ

Бузади чангу бардошт ӯро зи зин

بزد چنگ و برداشت او را ز زین

Ба боло баровард ва зад бар замин

به بالا برآورد و زد بر زمین

Бибастанд Фрмонбронши ду даст

ببستند فرمانبرانش دو دست

Взон пас буғурред чун пели маст

وزآن پس بغرّید چون پیل مست

зи зини кӯҳаи гурз гарон баркашид

ز زین کوهه گرز گران برکشید

Чу оташ бидон душманони баррасӣад

چو آتش بدان دشمنان بررسید

Чу диданди неруу оҳанги ӯй

چو دیدند نیرو و آهنگ اوی

Гирифтори солор дар чанги ӯй

گرفتار سالار در چنگ اوی

Рамед аз наҳифаш бидон сони сипоҳ

رمید از نهیبش بدان سان سپاه

Ки хуршед дар гирд гум кард роҳ

که خورشید در گرد گُم کرد راه

Якояк ниҳоданд сари сӯии шаҳр

یکایک نهادند سر سوی شهر

Аз он разми ранҷ ва ғамон дид баҳр

از آن رزم رنج و غمان دید بهر

Ҳазимат ба мардон хура расед

هزیمت به مردان خورّه رسید

Бар ин рӯй дарвоза саф баркашид

بر این روی دروازه صف برکشید

Чу пеш омад он лашкари кӣнаи хоҳ

چو پیش آمد آن لشکر کینه‌خواه

зи дарвозаи баргашт яксар сипоҳ

ز دروازه برگشت یکسر سپاه

Пароганда ҳар кас ҳаме тохтанд

پراگنده هرکس همی تاختند

Ҳамаи теғу таркиши биндохтнд

همه تیغ و ترکش بینداختند

Нарафт андари он шаҳр аз эшон яке

نرفت اندر آن شهر از ایشان یکی

зи эрониён кушта шуд андакӣ

ز ایرانیان کشته شد اندکی

Шитобони ҳамеи тохт то шаҳр , кӯш

شتابان همی تاخت تا شهر، کوش

Сипоҳ аз пас пушти пўлодпўш

سپاه از پسِ پشت پولادپوش

Дили андеша , мағзаши гирифтор буд

دل اندیشه، مغزش گرفتار بود

Ки душмани чунон гшн ва бисёр буд

که دشمن چنان گشن و بسیار بود

Ҳаме гуфт коиронёни зини сипоҳ

همی گفت کایرانیان زین سپاه

Набояд ки гирданд хираи табоҳ

نباید که گردند خیره تباه

Чу мардон хура биёмад дуруст

چو مردان خورّه بیامد درست

Гул аз рӯй кӯш диловар бараст

گُل از روی کوش دلاور برُست

Бадв гуфт мардон ки эй номҷўӣ

بدو گفت مردان که ای نامجوی

Чу душмани туро дид бргошт рӯй

چو دشمن تو را دید برگاشت روی

Ҳамаи найза ва теғ бардоштем

همه نیزه و تیغ برداشتیم

Саворӣ дар ин шаҳр нагузоштем

سواری در این شهر نگذاشتیم

Парогандаи гаштанди гардони ҳама

پراگنده گشتند گردان همه

Ки гиреҳгони бибинанди рӯзи дама

که گرگان ببینند روز دمه

Аз он шодмон шуд дил кӯш , гуфт

از آن شادمان شد دل کوش، گفت

Ки мардии з мардон нишоед наҳуфт

که مردی ز مردان نشاید نهفت

Барони шери дил меҳрбонӣ фузуд

برآن شیردل مهربانی فزود

Фурӯд омад ӯ бар дар шаҳри зуд

فرود آمد او بر در شهر زود

Фиристод то лашкарии рахти хеш

فرستاد تا لشکری رخت خویش

Биоварад бо мояи вари тахти хеш

بیاورد با مایه‌ور تخت خویش