Фиристод аз эрониёни ду ҳазор

فرستاد از ایرانیان دو هزار

Ба лшкргаҳи мардуми кӣнаи дор

به لشکرگه مردم کینه‌دار

Бидон то наёрад ба тороҷи кас

بدان تا نیارد به تاراج کس

Набошад сипаҳро бидон дастрас

نباشد سپه را بدان دسترس

Взони пас сӯии шаҳр пайғом кард

وزآن پس سوی شهر پیغام کرد

Ки шоҳи шумо кори бас хом кард

که شاه شما کارِ بس خام کرد

Аз ӯ зердастон худ хостем

از او زیردستان خود خواستیم

Бидон орзӯ нома оростем

بدان آرزو نامه آراستیم

Маро носазо гуфту шоҳи маро

مرا ناسزا گفت و شاه مرا

з бен нанигаред ӯ сипоҳи маро

ز بن ننگرید او سپاه مرا

Гуноҳ аз нахуст аз вай омад падед

گناه از نخست از وی آمد پدید

Ки аз рои шоҳ ҷаҳон саркашед

که از رای شاه جهان سرکشید

Чу бигузаштам аз об , кардам диранг

چو بگذشتم از آب، کردم درنگ

Магари сараши баргардад аз роҳи ҷанг

مگر سرْش برگردد از راه جنگ

Диҳад зердастони мо бози ҷой

دهد زیردستان ما باز جای

Набӯдаш ҷуз аз разму пархоши рой

نبودش جز از رزم و پرخاش، رای

Сипаҳ пешам оварад ва саф баркашид

سپه پیشم آورد و صف برکشید

Кунун бӯданӣ буд ва буд ончӣ дид

کنون بودنی بود و بود آنچه دید

Шумо србср дар паноҳ манед

شما سربسر در پناه منید

Ҳамон дар паноҳ сипоҳ манед

همان در پناه سپاه منید

Агар будӣ ӯ бар шумо меҳрбон

اگر بودی او بر شما مهربان

Аз ӯ меҳрбонтар манам бе гумон

از او مهربانتر منم بی‌گمان

Вагар бо шумо ӯ накукор буд

وگر با شما او نکوکار بود

Хирадманд буд ва беозор буд

خردمند بود و بی‌آزار بود

Фаридуни фаррух бе озортар

فریدون فرّخ بی‌آزارتر

Хирадмандтар , ҳам накукортар

خردمندتر، هم نکوکارتر

На аз баҳр вайронӣ омад сипоҳ

نه از بهر ویرانی آمد سپاه

Ҷуз аз доду бахшиши нафармуди шоҳ

جز از داد و بخشش نفرمود شاه

Ба чиз шумо нест моро ниёз

به چیز شما نیست ما را نیاز

Ҳамон ба ки ин дар кушоеди боз

همان به که این در گشایید باز

Вагарнаи зи мо ранҷ ёбед баҳр

وگرنه ز ما رنج یابید بهر

Агар мо ба шамшер гирем шаҳр

اگر ما به شمشیر گیریم شهر