Битарсед мардуми зи пайғоми ӯй
بترسید مردم ز پیغام اوی
Бидоданд ҳам дар замони коми ӯй
بدادند هم در زمان کام اوی
Кушоданд шаҳр ва шудандаш ба пеш
گشادند شهر و شدندش به پیش
Ҳамеи ҳадя эй сохт ҳар як зи хеш
همی هدیهای ساخت هر یک ز خویش
Фаровони гавҳар бар сараш рехтанд
فراوان گهر بر سرش ریختند
Басии лоба ва пӯзиш ангехтанд
بسی لابه و پوزش انگیختند
Бпрсидшон кӯш ва пас бо сипоҳ
بپرسیدشان کوش و پس با سپاه
Ба шаҳр андар омад ба айвони шоҳ
به شهر اندر آمد به ایوان شاه
Сарои қротўси пар ганҷ дид
سرای قراطوس پُر گنج دید
Ки дасти нависанда бар ранҷ дид
که دست نویسنده بر رنج دید
Шутури хост аз дашту мардони кор
شتر خواست از دشت و مردان کار
Бифармуд то сорибон кард бор
بفرمود تا ساربان کرد بار
Ба як ҳафтаи ганҷи қротўси шоҳ
به یک هفته گنج قراطوس شاه
Тиҳӣ карду бардошташи тоҷу гоҳ
تهی کرد و برداشتش تاج و گاه
Ба ҳаштум ба лшкргаҳ оварад ганҷ
به هشتم به لشکرگه آورد گنج
Раҳо кард дар шаҳри мардони ранҷ
رها کرد در شهر مردان رنج
Саворони шамшери зани сӣ ҳазор
سواران شمشیرزن سی هزار
Чунин гуфт бо лашкарии номдор
چنین گفت با لشکری نامدار
Ки бемеҳру фармони ман зони сипоҳ
که بی مُهر و فرمان من زآن سپاه
Набояд ки дар шаҳр ёбанд роҳ
نباید که در شهر یابند راه
Сипоҳи қротўсро зон сипас
سپاه قراطوس را زآن سپس
Фиристод бо номаҳо чанд кас
فرستاد با نامهها چند کس
Ки додам шуморо ба ҷон зинҳор
که دادم شما را به جان زینهار
Пиёда ҳар он кас ки ҳасту савор
پیاده هر آن کس که هست و سوار
Ба лшкргаҳ оред харгоҳи хеш
به لشکرگه آرید خرگاه خویش
Ба ҷони эмин аз теғи бадхоҳи хеш
به جان ایمن از تیغ بدخواه خویش
Агар пеши ту сард гуяд касе
اگر پیش تو سرد گوید کسی
зи мо хорӣ ояд бар ӯ бар басӣ
ز ما خواری آید بر او بر بسی
Магари хешу пайванди он тираи ҳуш
مگر خویش و پیوند آن تیرههوش
Ки гаштанд бо мо чунин сахт кӯш
که گشتند با ما چنین سختکوش
Кашӣдан сар аз роҳи шоҳи баланд
کشیدن سر از راه شاه بلند
Нигар , то чаҳ бор оварад ҷузи газанд
نگر، تا چه بار آورد جز گزند
Ки эшон гунаҳкор ва бадгавҳаранд
که ایشان گنهکار و بدگوهرند
Ба подоФроаҳи теғи мо дар хуранд
به پادافره تیغ ما در خورند
Чу аз теғ кӯш эминӣ ёфтанд
چو از تیغ کوش ایمنی یافتند
Ба лшкргаҳ хеш бишитофтанд
به لشکرگه خویش بشتافتند
Дигар рӯзи гарданкашону сипоҳ
دگر روز گردنکشان و سپاه
Басии ҳадяи бурданди наздики шоҳ
بسی هدیه بردند نزدیک شاه
Ниҳоданд рухсорагон бар замин
نهادند رخسارگان بر زمین
Ҳаме хонд ҳаркас бар ӯ офарин
همی خواند هرکس بر او آفرین
Взони пас , чунин гуфт ҳаркас ки шоҳ
وزآن پس، چنین گفت هرکس که شاه
Биёмурзад ин бори моро гуноҳ
بیامرزد این بار ما را گناه
Қротўс буду ниёгон ӯ
قراطوس بود و نیاگان او
Ниёгони мо зери фармон ӯ
نیاگان ما زیر فرمان او
На рой ва на ойин бад доштем
نه رای و نه آیین بد داشتیم
Ки роҳи ниёгон худ доштем
که راه نیاگان خود داشتیم
Чу гардан кашад банда аз шаҳриёр
چو گردن کشد بنده از شهریار
Набошад писандида ӣ ҳӯшёр
نباشد پسندیدهٔ هوشیار
Кунун чун чунин рӯй бартофт бахт
کنون چون چنین روی برتافت بخت
Аз ӯ бастаду шоҳро дод тахт
از او بستد و شاه را داد تخت
Ҳама бандагонем бастаи миён
همه بندگانیم بستهمیان
Вагар пеши тахташи сроиди замон
وگر پیش تختش سرآید زمان
Ромонаш безФр нанаҳем пой
رمانش بی زفر ننهیم پای
Гар омурзиши орад ба мо бар биҷой
گر آمرزش آرَد به ما بر به جای
Ба рух тоза шуд кӯшу бнўохтшон
به رخ تازه شد کوش و بنواختشان
Ба андоза бар поигаҳи сохташон
به اندازه بر پایگه ساختشان
Аз ин бор , гуфто , шуморо гуноҳ
از این بار، گفتا، شما را گناه
Ббхшўдм ва барниҳодам ба шоҳ
ببخشودم و برنهادم به شاه
Агар бори дигари зи фармони ман
اگر بار دیگر ز فرمان من
Битобед гардани зи фармони ман
بتابید گردن ز فرمان من
Шуморо бнздики ман зинҳор
شما را به نزدیک من زینهار
Набошад , на омурзиши орм ба кор
نباشد، نه آمرزش آرم به کار
Кунун шод ва хушнӯд гардид боз
کنون شاد و خشنود گردید باز
Саросари бад-ӣн лашкар оред соз
سراسر بدین لشکر آرید ساز
Ба чизе ки он дайгарии рост , даст
به چیزی که آن دیگری راست، دست
Набояд кашӣдан чу биҳушу маст
نباید کشیدن چو بیهوش و مست
Ҷузи он чизи кони худ шуморо буд
جز آن چیز کآن خود شما را بوَد
Магари банд каз санги хоро буд
مگر بند کز سنگ خارا بوَد
Чу бурдорӣ онро ки биниҳода Эй
چو برداری آن را که بنهادهای
Ба банди андарӣ гарчи озода Эй
به بند اندری گرچه آزادهای
Сипоҳ офарин карду гаштанди боз
سپاه آفرین کرد و گشتند باز
Кашиданд наздик ӯ рахту соз
کشیدند نزدیک او رخت و ساز
Взони пас ба эрониён гуфт шоҳ
وزآن پس به ایرانیان گفت شاه
Ки душман кунун бо шумо гашти роҳ
که دشمن کنون با شما گشت راه
Барояшон набояд ки хорӣ кунед
برایشان نباید که خواری کنید
Ҳамаи хӯбӣ ва созгорӣ кунед
همه خوبی و سازگاری کنید
Ббошид бо он сипаҳи икдлаҳ
بباشید با آن سپه یکدله
Нахоҳам ки бошад касеро гила
نخواهم که باشد کسی را گله
Бёмихти он ҳар ду лашкари баҳам
بیامیخت آن هر دو لشکر بهم
Баҳам будашон шодмонӣу ғам
بهم بودشان شادمانی و غم
Саропарда ӣ душман ва ҳарчӣ буд
سراپردهٔ دشمن و هرچه بود
Бадишон бубахшед ва хӯбӣ намӯд
بدیشان ببخشید و خوبی نمود
Зану бачау ганҷ ӯ гоҳи хоб
زن و بچه و گنج او گاه خواب
Ба киштӣ фиристод азони сӯии об
به کشتی فرستاد از آن سوی آب