Фиристод аз он пас мунодӣгарон

فرستاد از آن پس منادیگران

Бидон кишвари андари карон то карон

بدان کشور اندر کران تا کران

Ки аз мардуми бохтар ҳар ки роҳ

که از مردم باختر هر که راه

Биҷӯед , бияёд ба даргоҳи шоҳ

بجوید، بیاید به درگاه شاه

Чу овози буришад ба даргоҳу кӯй

چو آواز برشد به درگاه و کوی

Якояк ба даргоҳ карданд рӯй

یکایک به درگاه کردند روی

Кишоварзу деҳқони ҳамон пешаи вар

کشاورز و دهقان همان پیشه‌ور

Сӯй кох карданд ҳамеи србср

سوی کاخ کردند همی سربسر

Ҳаме додашон ҳарчӣ боист шоҳ

همی دادشان هرچه بایست شاه

Чнончўн буд дар хури дастгоҳ

چنانچون بود در خور دستگاه

Кишоварз , гову хару гӯсфанд

کشاورز، گاو و خر و گوسفند

Ҳаме будашон ҷону дили баҳраи манд

همی بودشان جان و دل بهره‌مند

Ба деҳқони хароҷаш яла кард низ

به دهقان خراجش یله کرد نیز

Ки аз ваии се сола нахоҳанд чиз

که از وی سه ساله نخواهند چیز

Ҳамон пешаи варро зар ва сим дод

همان پیشه‌ور را زر و سیم داد

Бидон шаҳрҳошон гасӣ кард шоҳ

بدان شهرهاشان گسی کرد شاد

зи дарё гузар кард аз он сӯии боз

ز دریا گذر کرد از آن سوی باز

Биёмад , бидид он ҳамаи ганҷу соз

بیامد، بدید آن همه گنج و ساز

Ба шаҳрии зи мағриби арилаҳ ба ном

به شهری ز مغرب «اریله» به نام

Фурӯд омад он хусрави шодком

فرود آمد آن خسرو شادکام

Аз он хоста ҳарчӣ бади номдор

از آن خواسته هرچه بُد نامدار

зи баҳри Фаридун ҳама кард бор

ز بهر فریدون همه کرد بار

Чнончўн шунидам нагӯям фузун

چنانچون شنیدم نگویم فزون

Пар аз бор шуд даҳ ҳазорон ҳиўн

پر از بار شد ده هزاران هیون

Ҳамаи мояи вари ҷомау симу зар

همه مایه‌ور جامه و سیم و زر

Ҳамаи машки нобу ҳамаи авд тар

همه مشک ناب و همه عودِ تر

Ҳамаи тахт бо афсару гӯшвор

همه تخت با افسر و گوشوار

Ҳамаи гавҳари андари хури шаҳриёр

همه گوهر اندر خور شهریار