Чу омад ба дашти арилаҳи фурӯд

چو آمد به دشت «اریله» فرود

Саропарда ва хайма зад пеш равад

سراپرده و خیمه زد پیش رود

Чунон ёфт мағриб ки ҳаргиз набӯд

چنان یافت مغرب که هرگز نبود

Ҳамаи боғу полезу кишту дуруд

همه باغ و پالیز و کشت و درود

Дарахти барӯманду оби равон

درخت برومند و آب روان

Ҳамаи сабзаи андари хури хусравон

همه سبزه اندر خور خسروان

Ҳамаи марғзораши пар аз гӯсфанд

همه مرغزارش پر از گوسفند

Ҳамаи ҷӯйбораши дарахти баланд

همه جویبارش درخت بلند

Аз он шодмонии яке базми сохт

از آن شادمانی یکی بزم ساخت

зи гардуни ҳамеи тоҷро брФрохт

ز گردون همی تاج را برفراخت

Қротўсёнро бидон базм хонд

قراطوسیان را بدان بزم خواند

Сарони сипаҳро ба хӯрдани нишонд

سران سپه را به خوردن نشاند

Қротўси ғмхўораҳ дар банд буд

قراطوس غمخواره در بند بود

Ба банди андарун низ хурсанд буд

به بند اندرون نیز خرسند بود

Зану бачау хешу пайванд ӯ

زن و بچّه و خویش و پیوند او

Ҳамаи хору бечора дар банд ӯ

همه خوار و بیچاره در بند او

Чу сармаст шуд хост ӯро ба пеш

چو سرمست شد خواست او را به پیش

Бадв гуфт к-эии бдрги зишти кеш

بدو گفت کای بدرگِ زشت‌کیش

зи фармони мо сар чаро тофтӣ

ز فرمان ما سر چرا تافتی

Чаро размро хираи пиндоштӣ

چرا رزم را خیره پنداشتی

Қротўс аз он ҳавлу тундӣу хашм

قراطوس از آن هول و تندی و خشم

На посухаш дод ва на бар кард чашм

نه پاسخْش داد و نه بر کرد چشم

Баровард май дар сар кӯш ҷӯш

برآورد می در سرِ کوش، جوش

Бузади теғу андохташи сари зи дӯш

بزد تیغ و انداختش سر ز دوش

Дили мардуми базм аз он захми теғ

دل مردم بزم از آن زخم تیغ

Рамед ва гирифтанд роҳи гриғ

رمید و گرفتند راه گریغ

Ҳаме ҳаркасӣ гуфт аз ин ду сипоҳ

همی هرکسی گفت از این دو سپاه

Ки ин деви гуми бод аз тахту гоҳ

که این دیو گم باد از تخت و گاه

Бидон рӯзи кови ин сипаҳ ёфту ганҷ

بدان روز کاو این سپه یافت و گنج

Ки кишти он сипоҳи диловари биринҷ

که کشت آن سپاه دلاور به رنج

Бад-ӣн сон накуштааст асири инчи кас

بدین سان نکشته‌ست اسیر ایچ کس

Ту эй довари пок , фарёдрас

توئی داور پاک، فریادرس

зи кори қротўс ва крдр кӯш

ز کار قراطوس و کردار کوش

Ҳаме ҳарки бишунид аз ӯ рафт ҳуш

همی هرکه بشنید از او رفت هوش

Пароганда шуд саҳм ӯ дар ҷаҳон

پراگنده شد سهم او در جهان

Ба назд кион ва ба назд маон

به نزد کهان و به نزد مهان

Вази он ҷойгаҳи лашкар андар кашид

وز آن جایگه لشکر اندر کشید

Ҳамаи бохтарро саросар бидид

همه باختر را سراسر بدید

Набӯдӣ ҷузи ин хостаи баси бадӣ

نبودی جز این خواسته بس بدی

Аз ӯ пӯшишу бахши ҳаркаси бадӣ

از او پوشش و بخش هرکس بدی

Чунон хубу обод буд он замин

چنان خوب و آباد بود آن زمین

Ки гуфтанд ҳаргиз набӯд ин чунин

که گفتند هرگز نبود این چنین