Сари соли дигар хабар ёфт шоҳ

سر سال دیگر خبر یافت شاه

Ки кӯш бидонадяш дар базмгоҳ

که کوش بداندیش در بزمگاه

Қротўси бечораро пора кард

قراطوس بیچاره را پاره کرد

Дили мардум аз дард ғмхўораҳ кард

دل مردم از درد غمخواره کرد

Дижами гашт ва аз ғам нахандид ва гуфт

دژم گشت و از غم نخندید و گفت

Ки он девро хок бодо наҳуфт

که آن دیو را خاک بادا نهفت

Ки баси римну тунд ва гарданкаш аст

که بس ریمن و تند و گردنکش است

Ба хуии палангу туф оташ аст

به خوی پلنگ و تف آتش است

На фаррухи намоянди куштани асир

نه فرّخ نمایند کشتن اسیر

Пас аз ҷунбишу куштану доругир

پس از جنبش و کشتن و داروگیر

Намонад ҳамеи хуии бадро биҷой

نماند همی خوی بد را به جای

Баров бод ҳамвора хашми худоӣ

بر او باد همواره خشم خدای

Сипаҳдори Қоран чу дидаш дижам

سپهدار قارن چو دیدش دژم

Ба гуфтори бардошт аз дилаши ғам

به گفتار برداشت از دلْش غم

Бадв гуфт , шоҳо , ту хуши дори дил

بدو گفت، شاها، تو خوش دار دل

Макун инчи изоин кори ғамноки дил

مکن ایچ از این کار غمناک دل

зи фармони ту ҳарки гардан кашид

ز فرمان تو هرکه گردن کشید

Сараш бегумоне бибояд бурид

سرش بی‌گمانی بباید برید

Қротўс чун србпичди зи роҳ

قراطوس چون سر بپیچد ز راه

Шавад кушта бар дасти гардони шоҳ

شود کشته بر دست گردان شاه

Фаридун фархунда бикшод чеҳр

فریدون فرخنده بگشاد چهر

Бихандед бо Қоран аз рӯй меҳр

بخندید با قارن از روی مهر