Бидон марзи як ҳафта омад фароз

بدان مرز یک هفته آمد فراز

Вази он ҷо ба роҳи сӯони гашти боз

وز آن جا به راه سوان گشت باز

Ба роҳи андаруни зари рустаи бёФт

به راه اندرون زرّ رسته بیافت

Ки аз рег ҳамчун чароғӣ битофт

که از ریگ همچون چراغی بتافت

Фурӯд омаданд андари он реги гарм

فرود آمدند اندر آن ریگ گرم

Ки аз тобиш ӯ ҳамеи сӯхти чарм

که از تابش او همی سوخت چرم

Биҷуст ва биоварад аз он ҳаркасӣ

بجست و بیاورد از آن هرکسی

Штрўорҳо бор кард ӯ басӣ

شتروارها بار کرد او بسی

Яла кард аз эрониёни даҳ ҳазор

یله کرد از ایرانیان ده هزار

Бидон то биҷӯянди зари айёр

بدان تا بجویند زرّ عیار

Бидоданд як солаи шани нону об

بدادند یک ساله‌شان نان و آب

Сӯии раҳи мгириди гуфтои шитоб

سوی ره مگیرید گفتا شتاب

Барӣни реги солӣ диранг оваред

براین ریگ، سالی درنگ آورید

Вази ин зари руста ба чанг оваред

وز این زرّ رسته به چنگ آورید

Фртсми сари солатони чорпоӣ

فرستم سر سالتان چارپای

Ббошид бо шодмонӣ ба ҷой

بباشید با شادمانی به جای

Бирафту раҳ бохтар барграфт

برفت و ره باختر برگرفت

Яке ганҷи азони кон зар барграфт

یکی گنج ازآن کان زر برگرفت

Ба ҳар марзи комд ба шодии фурӯд

به هر مرز کآمد به شادی فرود

Ҳамаи роҳ май буд ва овоз равад

همه راه می بود و آواز رود

Бибастанд озин ва зар рехтанд

ببستند آذین و زر ریختند

зи деворҳо заъфарон бехтанад

ز دیوارها زعفران بیختند