Бифармуд то Қоран омад буриш

بفرمود تا قارن آمد برش

Сари паҳлавони ҳамаи лашкараш

سر پهلوان همه لشکرش

Бадв гуфт гуфтам туро ман зи пеш

بدو گفت گفتم تو را من ز پیش

Ки аз раҳ битобад чунон зишти кеш

که از ره بتابد چنان زشت‌کیش

Чу омадаш ганҷу бузургӣ ба даст

چو آمدش گنج و بزرگی به دست

Шуд аз гавҳари хеши якбораи маст

شد از گوهر خویش یکباره مست

Бадв гуфт Қоран ки шоҳи ҷаҳон

بدو گفت قارن که شاه جهان

Надидаи сет аз ӯ ошкору ниҳон

ندیده‌ست از او آشکار و نهان

Гуноҳии ҷузи он кандар ин чандгоҳ

گناهی جز آن کاندر این چندگاه

Наомад ҳамеи бози наздики шоҳ

نیامد همی باز نزدیک شاه

Баҳона ҳаме созад он диўзод

بهانه همی سازد آن دیوزاد

Ки бар кишвару марзи барадами бакор

که بر کشور و مرز بردم به کار

Вагар рости хоҳии сухан рост гуфт

وگر راست خواهی سخن راست گفت

Ҳамаи бохтар бо биҳиштаст ҷуфт

همه باختر با بهشت است جفت

Чунон кардаш обод чун ман шунӯд

چنان کردش آباد چون من شنود

Ки ҳаргизи бад-ӣн обдорӣ набӯд

که هرگز بدین آبداری نبود

Чу андеша ӣ шоҳ дар дил бимонад

چو اندیشهٔ شاه در دل بماند

Ба нома ба даргоҳ боядаш хонд

به نامه به درگاه بایدش خواند

Агар сар битобад , наёяд ба дар

اگر سر بتابد، نیاید به در

Ба пигор ӯ ман бабандам камар

به پیگار او من ببندم کمر

Бифармуд то рафт пӯяндаи пеш

بفرمود تا رفت پوینده پیش

Ба Қоран бигуфт он ҳама кам ва беш

به قارن بگفت آن همه کمّ و بیش

Чунон каз дабирон хусрав шунид

چنان کز دبیران خسرو شنید

Ҳамеи паҳлавони лаб ба дандон гузид

همی پهلوان لب به دندان گزید