Взони пас бадв гуфт к-эии шаҳриёр

وزآن پس بدو گفت کای شهریار

Аз Эрон гузин кун яке номдор

از ایران گزین کن یکی نامدار

Яке номаи фармой кардан бар ӯй

یکی نامه فرمای کردن بر اوی

Ҳамаи меҳрбонӣ , ҳамаи рангу буи

همه مهربانی، همه رنگ و بوی

зи шоҳи ҷаҳонгири волои гуҳар

ز شاه جهانگیر والا گهر

Сӯии хусрави кишвари бохтар

سوی خسرو کشور باختر

Чунон каз ту хушнӯдам эй номдор

چنان کز تو خشنودم ای نامدار

зи ту боди хушнӯди парвардгор

ز تو باد خشنود پروردگار

Ки ту он чунон кишварии сохтӣ

که تو آن چنان کشوری ساختی

Замин аз сиёҳон бипардохтӣ

زمین از سیاهان بپرداختی

Кас аз шаҳриёрони лашкари паноҳ

کس از شهریاران لشکر پناه

Накард ончӣ кардӣ ту бо он сипоҳ

نکرد آنچه کردی تو با آن سپاه

Чу кишвар шуд обод ва лашкар намонад

چو کشور شد آباد و لشکر نماند

Яке сарвари он ҷо бибояд нишонд

یکی سرور آن جا بباید نشاند

Сипоҳии бадви даҳ , ту эдар хиром

سپاهی بدو دِه، تو ایدر خرام

Яке боз байнем рӯят ба ком

یکی باز بینیم رویت به کام

Сипоҳӣ ки боист бо худ биор

سپاهی که بایست با خود بیار

Ки эдар дигаргуна гашта сети кор

که ایدر دگرگونه گشته‌ست کار

Ки меҳроҷи дорои Ҳиндӯстон

که مهراج دارای هندوستان

Ки гуми бод аз он марзи ҷодўстон

که گم باد از آن مرز جادوستان

зи фармону паймони мо сар битофт

ز فرمان و پیمان ما سر بتافت

зи Ҳиндӯстони сӯии Эрони шитофт

ز هندوستان سوی ایران شتافت

Ҳамон кӯшкҳо кард вайрону паст

همان کوشک‌ها کرد ویران و پست

Ба мардони ҷангӣу пелони маст

به مردان جنگی و پیلان مست

Ҳаме гурз кӯш орзӯ оядаш

همی گرز کوش آرزو آیدش

Ҳамеи хишти заҳри обгун боядаш

همی خشت زهرآبگون بایدش

Ту бояд ки бо он набарда сипоҳ

تو باید که با آن نبرده سپاه

Яке ранҷа бошӣ бад-ӣни боргоҳ

یکی رنجه باشی بدین بارگاه

Аз эдар сипаҳи соз ва баргир ганҷ

از ایدر سپه ساز و برگیر گنج

Ба пигор меҳроҷ бурдор ранҷ

به پیگار مهراج بردار رنج

Ки ин корро ҷузи ту кас мард нест

که این کار را جز تو کس مرد نیست

Ҷаҳони паҳлавонро худ ин дард нест

جهان پهلوان را خود این درد نیست

Чу нома ба меҳр андар оварад шоҳ

چو نامه به مُهر اندر آورد شاه

Ҷаҳондидае баргузед аз сипоҳ

جهاندیده‌ای برگزید از سپاه

Бадв дод то кард роҳи бсич

بدو داد تا کرد راه بسیچ

Шабу рӯзи гуфтои мёсои ҳеҷ

شب و روز گفتا میاسای هیچ

Хабари даҳ ба ҷое ки ояд фароз

خبر ده به جایی که آید فراز

Ки меҳроҷ бо шоҳ шуд рзмсоз

که مهراج با شاه شد رزمساز

Чунин ҳар яке кард бо шоҳи чин

چنین هر یکی کرد با شاه چین

Ки аз кини бшўрнд рӯй замин

که از کین بشورند روی زمین

Ҷаҳондида тозон чу бибаред роҳ

جهاندیده تازان چو ببرید راه

Ба даргоҳ кӯш омад ӯ борхўоаҳ

به درگاه کوش آمد او بارخواه

Парастанда ӯро дароварди зуд

پرستنده او را درآورد زود

Басии хӯбӣ ва меҳрбонӣ намӯд

بسی خوبی و مهربانی نمود

Чаҳ кӯш сарафрозро дид мард

چه کوش سرافراز را دید مرد

Шигифт омадаш кард рухсораи зард

شگفت آمدش، کرد رخساره زرد

Заминро бабўсед ва нома бидод

زمین را ببوسید و نامه بداد

Барони тахту тоҷ офарин кард ёд

برآن تخت و تاج آفرین کرد یاد

Дуруди шаҳаншоҳу Қорани дуруст

درود شهنشاه و قارن درست

Расониди вази номдорони нахуст

رسانید وز نامداران نخست

з шоҳаш бипурсед донанда кӯш

ز شاهش بپرسید داننده کوش

Ҳам аз номдорони пўлодпўш

هم از نامداران پولادپوش

Нишондаши бахӯбӣ ва меҳраш намӯд

نشاندش به خوبی و مهرش نمود

Фиристода ӯро фаровон ситуд

فرستاده او را فراوان ستود

Ки шоҳи ҷаҳонгири бегоҳу гоҳ

که شاه جهانگیر بیگاه و گاه

Сухан ронад аз ту ҳаме бо сипоҳ

سخن راند از تو همی با سپاه

Ситояд ба мардии туро рӯзу шаб

ستاید به مردی تو را روز و شب

Ба мастӣ чу бигушоед аз банди лаб

به مستی چو بگشاید از بند لب

Агар разми меҳроҷу дорои чин

اگر رزم مهراج و دارای چین

Бароядат ва гардад туро он замин

برآیدت و گردد تو را آن زمین

зи ту номвартар каси андари ҷаҳон

ز تو نام‌ورتر کس اندر جهان

Набошад на низ ошкору ниҳон

نباشد نه نیز آشکار و نهان

Чу дастур бархонад нома ба кӯш

چو دستور برخواند نامه به کوش

Наоне бихандед ва омад ба ҳуш

نهانی بخندید و آمد به هوش

Бидонаст ковро аз он рой чист

بدانست کاو را از آن رای چیست

Суханҳои нағз ва длороӣ чист

سخن‌های نغز و دل‌آرای چیست

Фиристодаро ҷой фармуд ва гуфт

فرستاده را جای فرمود و گفت

Ки боромиш ва равад ва май боди ҷуфт

که بآرامش و رود و می باد جفت

Дабирони шаҳро нигаҳбон гумошт

دبیران شه را نگهبان گماشت

Бидон то нгўинди аҳволи рост

بدان تا نگویند احوال راست

Нигараданд наздик ӯ каси бниз

نگردند نزدیک او کس بنیز

Нгўинд аз ин достони ҳеҷ чиз

نگویند از این داستان هیچ چیز

Гиромӣ ҳаме дошташ рӯзи бист

گرامی همی داشتش روز بیست

Надонист мардум ки он мард кист

ندانست مردم که آن مرد کیست