Чу биниҳод посух дар он пешгоҳ

چو بنهاد پاسخ در آن پیشگاه

Нигаҳ кард ва бархонад дастури шоҳ

نگه کرد و برخواند دستور شاه

Фаридуни ҳама ҷустании бози ҷуст

فریدون همه جُستنی باز جُست

Якояк бигуфт ончӣ дид ӯ дуруст

یکایک بگفت آنچه دید او درست

Аз он афсару тахти заррини ӯй

از آن افسر و تخت زرّین اوی

Взони боргоҳ ба ойини ӯй

وزآن بارگاه به آیین اوی

Взони устувории он ҷойгоҳ

وزآن استواری آن جایگاه

Взони кишвару соз ва чандон сипоҳ

وزآن کشور و ساز و چندان سپاه

Фаридун форуманд аз ин гуфту гӯй

فریدون فروماند از این گفت و گوی

Сӯии Қоран паҳлавон кард рӯй

سوی قارن پهلوان کرد روی

Бадв гуфт рӯи бозхўони он сипоҳ

بدو گفت رو بازخوان آن سپاه

Ки бо кӯш рафтанд аз ин боргоҳ

که با کوش رفتند از این بارگاه

Шикеб аз дили паҳлавон давр шуд

شکیب از دل پهلوان دور شد

Чу шоҳи ҷаҳондор ранҷур шуд

چو شاه جهاندار رنجور شد

Чу эшон биёянди лашкари кашам

چو ایشان بیایند لشکر کشم

Мари он девро ҷони з тан баркашам

مر آن دیو را جان ز تن برکشم

Чу ман хишти пӯлод ларзон кунам

چو من خشت پولاد لرزان کنم

Бидон деви чеҳраи бтар з он кунам

بدان دیو چهره بتر ز آن کنم

Ки кардам ба чин андар овараду кин

که کردم به چین اندر آورد و کین

Ки аз пушт асбаш задам бар замин

که از پُشت اسبش زدم بر زمین

Ҳаме буд дайри андари андешаи шоҳ

همی بود دیر اندر اندیشه شاه

Взони пас бадв гуфт к-эии никхўоаҳ

وزآن پس بدو گفت کای نیکخواه

Ҳамон дон ки дар кишвари бохтар

همان دان که در کشور باختر

Замин ва дарахташ наёвард бар

زمین و درختش نیاورد بر

Мрон марз гирем бирон ҳануз

مر آن مرز گیریم بیران هنوز

Гузаргоҳи баброну шерон ҳануз

گذرگاه ببران و شیران هنوز

Чу худ шоҳи дигари зи Фрмонбрӣ

چو خود شاه دیگر ز فرمانبری

Бкрднд ва хор ояд ин доварӣ

بکردند و خوار آید این داوری

Валикин азов боз хоҳам сипоҳ

ولیکن ازاو باز خواهم سپاه

Магари лухтӣ озарм дорам нигоҳ

مگر لختی آزرم دارم نگاه