Бифармуд то нома кардаш дабир
بفرمود تا نامه کردش دبیر
Дабирии нависандае ёдгир
دبیری نویسندهای یادگیر
Ки брхўондми ин нома ӣ ту дуруст
که برخواندم این نامهٔ تو درست
Дурустӣ намӯд ончӣ гуфтӣ нахуст
درستی نمود آنچه گفتی نخست
Ту он мардумонро нигаҳдор бош
تو آن مردمان را نگهدار باش
зи дастони душман нигаҳдор бош
ز دستان دشمن نگهدار باش
Сипоҳӣ ки бо ту биёмад зи роҳ
سپاهی که با تو بیامد ز راه
Сазад гар фиристӣ бад-ӣни боргоҳ
سزد گر فرستی بدین بارگاه
Ки бо ин сипаҳ коидр омад фароз
که با این سپه کایدر آمد فراز
Ба пигор меҳроҷ гирданд боз
به پیگار مهراج گردند باز
Ҳамон ҳӯшёрони дониши параст
همان هوشیاران دانشپرست
Гасӣ кун ба хӯбии сӯй мо фирист
گسی کن به خوبی سوی ما فرست
Ба назд дабирону гардони ҳамон
به نزد دبیران و گردان همان
Яке нома фармуд бар тарҷумон
یکی نامه فرمود بر ترجمان
Ки яксар ба даргоҳ гардид боз
که یکسر به درگاه گردید باز
Аз он пас ки дидед ранҷи дароз
از آن پس که دیدید رنج دراز
Ки подоши ранҷи шумо бар ман аст
که پاداش رنج شما بر من است
Ки хусрави сару лашкарӣ чун тан аст
که خسرو سر و لشکری چون تن است
Чу нома ба назд бузургон расед
چو نامه به نزد بزرگان رسید
зи шодии гул аз рӯишон бушковед
ز شادی گل از رویشان بشکفید