Взони пас бузад ноӣ рӯйин ба дашт

وزآن پس بزد نای رویین به دشت

зи мағриби сӯии ондилуси бозгашт

ز مغرب سوی اندلس بازگشت

Яке гирди кишвари баромади нахуст

یکی گردِ کشور برآمد نخست

зи бедоди кишвар саросар бишуст

ز بیداد، کشور سراسر بشست

Се шаҳр дигар кард аз он санги хор

سه شهر دگر کرد از آن سنگ خار

Ки натавон кушодан ба мардони кор

که نتوان گشادن به مردان کار

Якеро аз он тлтмаҳ ном кард

یکی را از آن «طلطمه» نام کرد

Бидон марзи икчнд ором кард

بدان مرز یکچند آرام کرد

Дувуми шаҳри трҷолаҳ , ширин , дигар

دوم شهر «ترجاله»، «شیرین»، دگر

Ҳамаи роҳ бар оби дарёи гузар

همه راه بر آب دریا گذر

Басӣ бар лаби оби анбари бёФт

بسی بر لب آب عنبر بیافت

зи лашкари ҳамаи каси бҷстни шитофт

ز لشکر همه کس به جُستن شتافت

Чунон анбарин буд каз буии ӯй

چنان عنبرین بود کز بوی اوی

Ҳамаи сола будӣ дмони буии ӯй

همه ساله بودی دمان بوی اوی

Яке ҷонвар дид низ андари об

یکی جانور دید نیز اندر آب

Ду дидаи фурӯзанда чун офтоб

دو دیده فروزنده چون آفتاب

Тануманд чун гурба ӣ тези чанг

تنومند چون گربهٔ تیزچنگ

Ҳамаи мӯӣ бар пушти хуршеди ранг

همه موی بر پشت خورشید رنگ

Аз он мӯӣ , бофанда ӣ тези вир

از آن موی، بافندهٔ تیز ویر

Яке ҷома бофанд ҳамчун ҳарир

یکی جامه بافند همچون حریر

Ба дарёгар андохтии солиён

به دریا گر انداختی سالیان

Бурун омадӣ бози хушк аз миён

برون آمدی باز خشک از میان

Нагаштӣ яке тор аз он мӯӣ тар

نگشتی یکی تار از آن موی تر

Чунин ҷомае буд бозебу фар

چنین جامه‌ای بود با زیب و فر

Ба даҳ ранги гаштии ҳаме ҳар замон

به ده رنگ گشتی همی هر زمان

зи дидор ӯ дил шудӣ шодмон

ز دیدار او دل شدی شادمان

Касе гар биҷӯед ҳамоно ҳазор

کسی گر بجوید همانا هزار

зи динор сармоя ояд ба кор

ز دینار سرمایه آید به کار

Ба дарё аз он ҷонвар ҳаст наваз

به دریا از آن جانور هست نوز

Ҳамон анбари хуши хазону тамӯз

همان عنبر خوش خزان و تموز