Бдонгаҳ ки фармуд бар ӯ ба чин

بدانسان که فرموده بود او به چین

Бифармуд то мӯбадони замин

بفرمود تا موبدان زمین

Ба ҳар хонае дар бутӣ сохтанд

به هر خانه‌ای در، بُتی ساختند

Нигориш ба ойин бипардохтанд

نگارش به آیین بپرداختند

Ба ойин ва дидор кӯш сутург

به آیین و دیدار کوش سترگ

Бутӣ пеш биниҳод хираду бузург

بتی پیش بنهاد خُرد و بزرگ

зи бистар чу бархестӣ марду зан

ز بستر چو برخاستی مرد و زن

Шудӣ пеши эшон басони шмн

شدی پیش ایشان بسان شمن

Наҳодӣ сар аз пеш ӯ бар замин

نهادی سر از پیش او بر زمین

Фаровон бар ӯ хондӣ офарин

فراوان بر او خواندی آفرین

Ҳаме гуфт бо мардуми тираи ҳуш

همی گفت با مردم تیره‌هوش

Ситамкору бедод ҷӯянда кӯш

ستمکار و بیدادجوینده، کوش

Ки парвардгори ин ҷаҳонро манам

که پروردگار این جهان را منم

Ки ободи вайрон чу хоҳам кунам

که آباد ویران چو خواهم کنم

Ҳамаи зиндагонӣ ба даст ман аст

همه زندگانی به دست من است

Ҳамаи марг дар теғу шаст ман аст

همه مرگ در تیغ و شست من است

зи ман некӣ ояд , ҳам аз ман бадӣ

ز من نیکی آید، هم از من بدی

Дуруштии зи ман , ҳам зи ман бхрдӣ

درشتی ز من، هم ز من بخردی

Кро хоҳам аз худ тавонгар кунам

کرا خواهم از خود توانگر کنم

Ки аз гавҳару зараш афсар кунам

که از گوهر و زرّش افسر کنم

Кро хоҳам ӯро расонами газанд

کرا خواهم او را رسانم گزند

з тахташ барорам ба хоки нижанд

ز تختش برآرم به خاک نژند

Чу бишунид гуфтор ӯ марду зан

چو بشنید گفتار او مرد و زن

Ҳаме ёварӣ додашон аҳриман

همی یاوری دادشان اهرمن

БпзрФти мардуми ҳамаи кеши ӯй

بپذرفت مردم همه کیش اوی

Агар буд бегона , ар хеши ӯй

اگر بود بیگانه، ار خویش اوی

Гуруҳеи зи нодонӣу хирагӣ

گروهی ز نادانی و خیرگی

Баромад ба роҳи баду тирагӣ

برآمد به راه بد و تیرگی

Гуруҳеи зи бим ва яке аз ҳаво

گروهی ز بیم و یکی از هوا

Ҳаме дошт ойин ӯро раво

همی داشت آیین او را روا

Гуруҳе бидон дили ҳаме шод кард

گروهی بدان دل همی شاد کرد

Ки гетӣ бидон гӯна обод кард

که گیتی بدان گونه آباد کرد

Ба фармон ӯ бут прессатон шуданд

به فرمان او بت‌پرستان شدند

зи ҷом май дев мисатон шуданд

ز جام میِ دیو، مستان شدند

Кро ёфт ков бут надорад ба пеш

کرا یافت کاو بُت ندارد به پیش

Сар аз тан ҷудо кардаш он тираи кеш

سر از تن جدا کردش آن تیره‌کیش

Ҳамаи бохтари гашт азов бути параст

همه باختر گشت از او بت‌پرست

Надорам чунин кас чаҳ дорад ба даст

ندارم چنین کس چه دارد به دست

Фаридун чу огоҳ шуд зини сухан

فریدون چو آگاه شد زین سخن

Бадв тоза шуд ранҷҳои куҳан

بدو تازه شد رنج‌های کهن

Бихандед ва гуфт ин сутурги палид

بخندید و گفت این سترگ پلید

Сар аз роҳи яздон ба як сӯ кашид

سر از راه یزدان به یک سو کشید

Ҳамоно ки мардуми зи раҳ давр кард

همانا که مردم ز ره دور کرد

Дили ман дигарбора ранҷур кард

دل من دگرباره رنجور کرد

Бидон бдкнш бар мабод офарин

بدان بدکنش بر مباد آفرین

Тиҳии бод аз он дев рӯй замин

تهی باد از آن دیو، روی زمین

Ҳрони кас ки огоҳӣ аз кӯш ёфт

هرآن کس که آگاهی از کوش یافت

Ки аз шоҳу фармон ӯ сар битофт

که از شاه و فرمان او سر بتافت

зи заҳҳокёну зи бадгавҳарон

ز ضحاکیان و ز بدگوهران

Ба даргоҳ ӯ шуд сипоҳии гарон

به درگاه او شد سپاهی گران

Чунон пеш ӯ лашкар анбӯҳ шуд

چنان پیش او لشکر انبوه شد

Ки дашт ва дар бохтар кӯҳ шуд

که دشت و در باختر کوه شد