Чу ҳамроҳ дониш набошад хирад

چو همراه دانش نباشد خرد

На нек ояд аз дониши ту на бад

نه نیک آید از دانش تو نه بد

Вази он пас дилии шаста бояд зи роз

وز آن پس دلی شسته باید ز راز

Расидаи бадви рози яздони фароз

رسیده بدو راز یزدان فراز

Ҳунар карда дар зер ӯ бехи сахт

هنر کرده در زیر او بیخ سخت

Зада шох чун навбаҳорони дарахт

زده شاخ چون نوبهاران درخت

Хиради раҳбару ҳушу ором , ёр

خرد رهبر و هوش و آرام، یار

Расидаи бадв , неки омӯзгор

رسیده بدو، نیک آموزگار

Ҳавои давр аз ӯ гаштау хашму кин

هوا دور از او گشته و خشم و کین

Киро дидае бо дилии ин чунин ?

که را دیده ای با دلی این چنین؟

Набинӣ кро аз хирад моя нест

نبینی که را از خرد مایه نیست

Супурдани бадви ганҷ пероя нест

سپردن بدو گنج پیرایه نیست

Сипоҳи хирадро сухани пешрав

سپاه خرد را سخن پیشرو

Ки зояд ҳаме аз сухани нави бнў

که زاید همی از سخن نو به نو

Хирад кард андари суханҳо падед

خرد کرد اندر سخن‌ها پدید

Сухани дони ту банди хирадро калид

سخن دان تو بند خرد را کلید

Сухан каз раҳ дониш ояд бурун

سخن کز ره دانش آید برون

Чу хурсанд ҳргаҳ буд бар фузун

چو خرسند هرگه بود بر فزون

Хиради ҳадя ӣ кирдигораст низ

خرد هدیهٔ کردگار است نیز

Марои бозгу каз хирад ба чаҳ чиз

مرا بازگو کز خرد بِهْ چه چیز

Хирад ҷавшан омад тани мард ро

خرد جوشن آمد تن مرد را

Хирад доруӣ омад ҳамаи дард ро

خرد داروی آمد همه درد را

Хирад давр дорад зи ту кори дев

خرد دور دارد ز تو کار دیو

Хиради бишиканади тези бозори дев

خرد بشکند تیز، بازار دیو

Хирад нур омад миёни ду тан

خرد نور آمد میان دو تن

Равонаст яке ва дигар дам задан

روان است یکی و دگر دم‌زدن