Намояди ҳаме кин ҷаҳони як дам аст

نماید همی کاین جهان یک دم است

Агар шодкомӣ вагар худ ғам аст

اگر شادکامی وگر خود غم است

Ба як дам задан нест хоҳӣ шудан

به یک دم زدن نیست خواهی شدن

Ба некӣ ба ояд ҳамеи дам задан

به نیکی به آید همی دم زدن

Ту чандон ба кохи андарии кадхудоӣ

تو چندان به کاخ اندری کدخدای

Куҷо бо ту дорад равони ту пой

کجا با تو دارد روانِ تو پای

Чу ҷони гиромӣ раҳо шуд зи танг

چو جان گرامی رها شد ز تنگ

Наёбӣ ба кохи худ андари диранг

نیابی به کاخ خود اندر درنگ

Тани моиагӣ аз ҷаҳон кун писанд

تن مایگی از جهان کن پسند

Дили андари сарой сипанҷӣ мабанд

دل اندر سرای سپنجی مبند

з варзидани ганҷу моя чаҳ суд

ز ورزیدن گنج و مایه چه سود

Куҷои моя умрасту гетии рабӯд

کجا مایه عمر است و گیتی ربود

Равонро зи баҳри касон сӯхтан

روان را ز بهر کسان سوختن

Чаро боядам душман андӯхтан

چرا بایدم دشمن اندوختن

Агар аз хирад андакӣ дорамӣ

اگر از خرد اندکی دارمی

Ба умрии ҷаҳони ҳеҷ нгзормӣ

به عمری جهان هیچ نگذارمی

Басии хусравонро бидидем низ

بسی خسروان را بدیدیم نیز

Ки рафтанд ва зидр набурданд чиз

که رفتند و زیدر نبردند چیز

Ба шамшери хурсандӣ эй никмрд

به شمشیر خرسندی ای نیکمرد

Бизан гардани озу гардиши магарад

بزن گردنِ آز و گِردش مگرد

Ба пашмин , тани тираи гаванро бапуш

به پشمین، تن تیره‌گون را بپوش

Ки кашкин бе бими беҳтари зи нӯш

که کشکینِ بی‌بیم بهتر ز نوش

Ниҳон кардан ва пас бмондни биҷой

نهان کردن و پس بماندن بجای

Ҳамоно нафармуди моро худоӣ

همانا نفرمود ما را خدای

Ту пинҳон кунӣ хостаи зери хок

تو پنهان کنی خواسته زیر خاک

Ба аз ту касе дигари андари ҳалок

بِهْ از تو کسی دیگر اندر هلاک

Чу гетӣ шавад рост бар некбахт

چو گیتی شود راست بر نیکبخت

براردаш чун навбаҳорони дарахт

برآردش چون نوبهاران درخت

Ба шох ва шукуфа биороядаш

به شاخ و شکوفه بیارایدش

Гули комгорӣ бабор оядаш

گل کامگاری به بار آیدش

Кунад шоху баргаши чунон обдор

کند شاخ و برگش چنان آبدار

Ки аз буиу рангаши бихандади баҳор

که از بوی و رنگش بخندد بهار

Шавад ҳарчӣ пиромнши сурху зард

شود هرچه پیرامنش سرخ و زرد

Кунад сараш бар гунбади лоҷувард

کند سرْش بر گنبد لاجورد

Гар аз бор ӯ баҳра ёбад касе

گر از بار او بهره یابد کسی

Ба гетӣ аз ӯ ном монад басӣ

به گیتی از او نام ماند بسی

Вагар кас наёбӣ аз ӯ баҳраи манд

وگر کس نیابی از او بهره مند

Ба гетии нмондши номи баланд

به گیتی نماندش نام بلند

Ҳамон ногаҳони боду сармои сард

همان ناگهان باد و سرمای سرد

Кунад баргу бориш чу динори зард

کند برگ و بارش چو دینار زرد

Туҳидаст монад , на барг ва на бор

تهیدست ماند، نه برگ و نه بار

Ба тороҷ дода ҳамаи рӯзгор

به تاراج داده همه روزگار

Гуҳ бозгаштан ба ҷой дигар

گَهِ بازگشتن به جای دگر

Фузӯнии сети ҳам ранҷ ва ҳам дардисар

فزونی‌ست هم رنج و هم دردسر

Ба гоҳ шудани зини сипанҷии сарой

به گاه شدن زین سپنجی سرای

Пушаймон шавад гар гузорад биҷой

پشیمان شود گر گذارد بجای

Туро хӯрду пӯшиш чу омад биҷой

تو را خورد و پوشش چو آمد به جای

Фузун барад натавон ҳамеи зини сарой

فزون برد نتوان همی زین سرای

Макун гирди дарди дилу бори тан

مکن گِردْ دردِ دل و بارِ تن

Бубахш ва бихӯр , панд бишинав зи ман

ببخش و بخور، پند بشنو ز من

На Фрхтрии ту зи фаррух ҳамЭй

نه فرّختری تو ز فرّخ همای

Чаҳ карда сети рӯзии мар ӯро худоӣ

چه کرده‌ست روزی مر او را خدای

Марези обрӯии гиронмоя низ

مریز آبروی گرانمایه نیز

Ба пеш киу маи ту аз баҳри чиз

به پیش که و مه تو از بهر چیز

Басанда кун ончи эзади оростаи сет

بسنده کن آنچ ایزد آراسته‌ست

Вагар ту нахоҳӣ худ ӯ хостаи сет

وگر تو نخواهی خود او خواسته‌ست

Ту хоҳӣ басанда куну хоҳ на

تو خواهی بسنده کن و خواه نه

Сӯии хост ӯ мари туро роҳ на

سوی خواست او مر تو را راه نه