Ба бшкўбш омад ҳамон огаҳӣ

به «بشکوبش» آمد همان آگهی

Ки он кишвар аз ҷонвар шуд тиҳӣ

که آن کشور از جانور شد تهی

Битарсед солори он марз ва гуфт

بترسید سالار آن مرز و گفت

Ки ин мард бо мардумӣ нест ҷуфт

که این مرد با مردمی نیست جفت

Ҳамон гуҳ бо шаҳрӣу лашкарӣ

همانگاه با شهری و لشکری

Буна барниҳоданд бе доварӣ

بنه برنهادند بی‌داوری

зи мардум тиҳӣ кард кишвари ҳама

ز مردم تهی کرد کشور همه

Ба пеш андар афгандашон чун рама

به پیش اندر افگندشان چون رمه

Шитобон ба шаҳр хилоиқ расед

شتابان به شهر خلایق رسید

Бигуфт он шигифтӣ ки аз кӯш дид

بگفت آن شگفتی که از کوش دید

Чу бишунид форуқ аз ӯ ин сухан

چو بشنید فاروق از او این سخُن

Ки кӯш аз бадӣҳо чаҳ афганд бен

که کوش از بدی‌ها چه افگند بن

зи кирдору бедод ӯ хира монад

ز کردار و بیداد او خیره ماند

Пари андешаи гашту сипаҳи бозхонд

پُر اندیشه گشت و سپه بازخواند

Ббхшидшони асб ва хуфтону зин

ببخشیدشان اسب و خفتان و زین

Ҳамаи теғ ва бргстўон гузин

همه تیغ و برگستوان گزین

Дирам доду лашкар ба ҳомӯн кашид

درم داد و لشکر به هامون کشید

Шуд аз наъли асбони замини нопадид

شد از نعل اسبان زمین ناپدید

Гирифт онгаҳе мояи вари шаҳри пушт

گرفت آنگهی مایه‌ور شهر پشت

Яке канда фармуд жарфу дурушт

یکی کنده فرمود ژرف و درشت

Фиристод корогҳиро нахуст

فرستاد کارآگهی را نخست

зи душмани ҳамаи розҳо бози ҷуст

ز دشمن همه رازها باز جُست

Биёмад бидидаш ба даҳ манзилӣ

بیامد بدیدش به ده منزلی

Сипоҳии бад-ӣни тезӣу икдлӣ

سپاهی بدین تیزی و یکدلی

Бидон ҳайбату ҳавл бар тахти шоҳ

بدان هیبت و هول بر تخت شاه

Фиристода аз бим гум кард роҳ

فرستاده از بیم گم کرد راه

Ту гуфтӣ ки шеранд гардони ҳама

تو گفتی که شیرند گُردان همه

Ҳама хашм доранд гирду рама

همه خشم دارند گرد و رمه

Бидон хирагии бозгашт ӯ зи роҳ

بدان خیرگی بازگشت او ز راه

Бигуфт он суханҳо ба форуқи шоҳ

بگفت آن سخن‌ها به فاروق شاه

Дижами гашти форуқу дами дркшид

دژم گشت فاروق و دم درکشید

Наёраст бо ӯ ба мардии чхид

نیارست با او به مردی چخید