Чу форуқу сақлоби солор низ

چو فاروق و سقلاب سالار نیز

Ба кӯш диловар надонад чиз

به کوش دلاور ندادند چیز

Ба ҳар як фиристод пайғом ва гуфт

به هر یک فرستاد پیغام و گفت

Ки дар сар чаҳ доред роз наҳуфт ?

که در سر چه دارید راز نهفت؟

Бар омад кунун солу моҳи дароз

بر آمد کنون سال و ماه دراز

Каз он сар наомад ба мо сову боз

کز آن سر نیامد به ما ساو و باز

Чунин посух оварад ҳар як нахуст

چنین پاسخ آورد هر یک نخست

Ки моро ту аз силами бурҳони дуруст

که ما را تو از سلم بِرْهان درست

Ба марзӣ ки силами Фаридун буд

به مرزی که سلم فریدون بود

зи мо божи хоҳии ҳаме чун буд

ز ما باژ خواهی همی چون بود

Чу посух бидон шер шарза расед

چو پاسخ بدان شیر شرزه رسید

Биҷӯшеду лабро ба дандон гузид

بجوشید و لب را به دندان گزید

Ба савганд бикшод гуё забон

به سوگند بگشاد گویا زبان

Ки гар ёбам аз чархи гардони замон

که گر یابم از چرخ گردان زمان

Ман оҳанги Эрон хуррам кунам

من آهنگ ایران خرّم کنم

Ҳамаи шаҳрҳо пари з мотам кунам

همه شهرها پُر ز ماتم کنم

Ба кини ҷаҳондори заҳҳоки шоҳ

به کین جهاندار ضحاک شاه

Дар орми Фаридун киро зи гоҳ

در آرم فریدونِ کی را ز گاه

Ҳамаи лашкар аз кишвараши бозхонд

همه لشکر از کشورش بازخواند

Ҳамаи номдорон сарафроз хонд

همه نامداران سرافراز خواند