Чу бигузашт тираи шаб ва рӯз шуд
چو بگذشت تیره شب و روز شد
зи хуршеди гетии дил афрӯз шуд
ز خورشید گیتی دل افروز شد
зи гардони Эрони баромади хурӯш
ز گردان ایران برآمد خروش
Ту гуфтӣ ҷаҳони гашти пўлодпўш
تو گفتی جهان گشت پولادپوش
Сӯии майманаи Қорани паҳлавон
سوی میمنه قارن پهلوان
Сипоҳӣ чу бо мавҷи сайли равон
سپاهی چو با موج سیل روان
Чу шопӯри насту бар майсара
چو شاپور نستوه بر میسره
Ҷиноҳ андён доштӣ яксара
جناح اندیان داشتی یکسره
Ба қалби андаруни силам бо ноӣу кӯс
به قلب اندرون سلم با نای و کوس
Ҷаҳон гашта аз гирд чун обнӯс
جهان گشته از گَرد چون آبنوس
Ба кӯш огаҳии баради солори бор
به کوش آگهی برد سالار بار
Ки солори Эрони брорости кор
که سالار ایران برآراست کار
Бурун омад аз пардаи гурзӣ ба даст
برون آمد از پرده گرزی به دست
Бифармуд то лашкараш барнишаст
بفرمود تا لشکرش برنشست
Ба монўш дод аз сипаҳи маймана
به مانوش داد از سپه میمنه
Шаҳи қирвони бози дирафшу буна
شه قیروان با درفش و بنه
Фиристод шмохро бо сипоҳ
فرستاد شمّاخ را با سپاه
Сӯии майсараи номбурдори шоҳ
سوی میسره نامبردار شاه
Ҷиноҳ аз миёна ба мардони супурд
جناح از میانه به مردان سپرد
Ки мардони ялӣ буд бо дастбурд
که مردان یلی بود با دستبرد
Аз Эрони сипаҳи мондаи бади пеш ӯ
از ایران سپه مانده بُد پیش او
Ҳамаи разм кардани бадии кеш ӯ
همه رزم کردن بُدی کیش او
Ба қалби андаруни хешро ҷой кард
به قلب اندرون خویش را جای کرد
Дирафши дили афрӯз бар пой кард
درفش دل افروز بر پای کرد
Ғў кӯс бархесту овоз ноӣ
غو کوس برخاست و آواز نای
Ду лашкар чу меғ андар омад зҷоӣ
دو لشکر چو میغ اندر آمد ز جای
Баборед азони меғи борони тир
ببارید از آن میغ باران تیر
Чу раъди хурушони даҳу дору гир
چو رعد خروشان ده و دار و گیر
Яке растхез аст гуфтӣ дуруст
یکی رستخیز است گفتی درست
Ки мардуми ҷуз аз растгорӣ наҷуст
که مردم جز از رستگاری نجست
Ба тир ва ба гурз ва ба теғу каманд
به تیر و به گرز و به تیغ و کمند
Ҳамеи ин мрон , он мари инро Фгнд
همی این مر آن، آن مر این را فگند
Фаровони з ҳар ду сипаҳ кушта шуд
فراوان ز هر دو سپه کُشته شد
зи хӯни хоку дарё дар оғишта шуд
ز خون خاک و دریا در آغشته شد
Ҷаҳон чун дигар шуд ба ойину ранг
جهان چون دگر شد به آیین و رنگ
Ба рӯй замин андар оварад ранг
به روی زمین اندر آورد رنگ
Пар аз ғами ду лашкари баҳами гашти боз
پر از غم دو لشکر به هم گشت باز
Ба хӯни андаруни ғарқаи шамшеру соз
به خون اندرون غرقه شمشیر و ساز
Бузургон чу рафтанд наздик кӯш
بزرگان چو رفتند نزدیک کوش
Чунин гуфташон шоҳи пўлодпўш
چنین گفتشان شاه پولادپوش
Ки душман бидон омад имрӯзи тафт
که دشمن بدان آمد امروز تفت
Ки андоза аз мо ҳаме барграфт
که اندازه از ما همی برگرفت
Бидонаст ва дид ва ба ҷанг озмуд
بدانست و دید و به جنگ آزمود
Сипоҳам фузун дид ва дардаш фузуд
سپاهم فزون دید و دردش فزود
Чу фардо биорояд ӯ размгоҳ
چو فردا بیاراید او رزمگاه
Набояд ки сустии намояди сипоҳ
نباید که سستی نماید سپاه