Сипедаи дмони Қорани рзмхўоаҳ

سپیده دمان قارن رزمخواه

Бифармуд то саф кашид он сипоҳ

بفرمود تا صف کشید آن سپاه

Ғў кӯс бархесту овоз ноӣ

غو کوس برخاست و آواز نای

Чу дарёи сипоҳ андар омад зи ҷой

چو دریا سپاه اندر آمد ز جای

Бифармуд то шуд ба ҷояши Қубод

بفرمود تا شد به جایش قباد

Чу солор бар майманаи боистод

چو سالار بر میمنه بایستاد

Гузин кард бргстўонўри ҳазор

گزین کرد برگستوان‌ور هزار

Набарда далерони хнҷргзор

نبرده دلیران خنجرگزار

Чунон пеши қалби андарун то гуруҳ

چنان پیش قلب اندرون تا گروه

Рада баркашиданд монанди кӯҳ

رده برکشیدند مانند کوه

Взони пас ҷаҳондор боҳуш кӯш

وزآن پس جهاندار باهوش کوش

Биёрост лашкар ба ойини дӯш

بیاراست لشکر به آیین دوش

Дирафшаш ба мардони хураи супурд

درفشش به مردان خورّه سپرد

Каз Эрони гӯй буд бо дастбурд

کز ایران گوی بود با دستبرد

Писандида будаш ба ҳангоми разм

پسندیده بودش به هنگام رزم

Гиромии бад ӯ низ ҳангоми базм

گرامی بُد او نیز هنگام بزم

Ба шоҳӣ ба тнҷаҳи ши фиристода буд

به شاهی به «طنجه‌»ش فرستاده بود

Ҳамаи сўси алақсо бадв дода буд

همه سوس الاقصی بدو داده بود

Ба қалб омад аз майманаи шаҳриёр

به قلب آمد از میمنه شهریار

Пас пушт ӯ лашкарии номдор

پسِ پُشتِ او لشکری نامدار

Хурӯш омаду захми шамшери тез

خروش آمد و زخم شمشیر تیز

Баромади з ҳар гӯшае растхез

برآمد ز هر گوشه‌ای رستخیز

Ялону далерони прхошҷўӣ

یلان و دلیران پرخاشجوی

Ба тундӣ ба рӯй андар оварда рӯй

به تندی به روی اندر آورده روی

Ба найза ба якдигарон тохтанд

به نیزه به یکدیگران تاختند

Гуҳии гурзу гуҳи теғи кини охтнд

گهی گرز و گه تیغ کین آختند

Чу барг аз дарахтон , саворони зи зин

چو برگ از درختان، سواران ز زین

Ҳаме рехтанд андари он дашти кин

همی ریختند اندر آن دشت کین

Сипаҳи бештар бесар ва даст шуд

سپه بیشتر بی سر و دست شد

зи хӯн , хоки тираи ҳаме маст шуд

ز خون، خاک تیره همی مست شد

Дижами гашти гардун аз он дашти разм

دژم گشت گردون از آن دشت رزم

Форуманд мари Зуҳраро дили зи базм

فروماند مر زُهره را دل ز بزم

Чу шуд хоки гарм аз дами офтоб

چو شد خاک، گرم از دم آفتاب

Сари ҷангёни гарми гашт аз шитоб

سر جنگیان گرم گشت از شتاب

Ҳамеи хираи гаштанди эрониён

همی خیره گشتند ایرانیان

Ба лашкар нигаҳ кард кӯш аз миён

به لشکر نگه کرد کوش از میان

Бузади хештан бар сипоҳи Қубод

بزد خویشتن بر سپاه قباد

Қубод аз далерӣ бағал баргушод

قباد از دلیری بغل برگشاد

Бар ӯ ҳамла оварад ва омад ба пеш

بر او حمله آورد و آمد به پیش

Броўихт бо номдорони хеш

برآویخت با نامداران خویش

Таба кард кӯш аз саворони ӯй

تبه کرد کوش از سواران اوی

Басии номдорону ёрони ӯй

بسی نامداران و یاران اوی

Ҳамаи майманаи гашти зеру зибр

همه میمنه گشت زیر و زبر

зи шамшери он шоҳи прхошхр

ز شمشیر آن شاه پرخاشخر

Взон рӯй Қорани зи қалби сипоҳ

وزآن روی قارن ز قلب سپاه

Бузади хештани сахт бар қалбгоҳ

بزد خویشتن سخت بر قلبگاه

Дмону ?данон бар лаб оварда каф

دمان و دنان بر لب آورده کف

БроФрохти ёл ва бадаред саф

برافراخت یال و بدرّید صف

Ҳамаи қалби душман ба ҳам барзаданд

همه قلب دشمن به هم برزدند

Гуҳӣ бар бару гоҳ бар сар заданд

گهی بر بر و گاه بر سر زدند

Чу мардони хура чунон дид зуд

چو مردان خورّه چنان دید زود

Баровард ғиў ва далерӣ намӯд

برآورد غیو و دلیری نمود

Бародарашро дод ҷойу дирафш

برادرش را داد جای و درفش

Худу номдорони зарринаи кафш

خود و نامداران زرّینه کفش

Ки буданд бо ӯ зи Эрони савор

که بودند با او ز ایران سوار

Камари баста бар кини чаҳорон ҳазор

کمر بسته بر کین، چهاران هزار

Аннан тез карда биёмад давон

عنان تیز کرده بیامد دوان

Кашида ҳамеи теғ бар паҳлавон

کشیده همی تیغ بر پهلوان

Бимолиди эрониёнро дурушт

بمالید ایرانیان را درشت

Фузун аз ҳазорон далерон бикушт

فزون از هزاران دلیران بکُشت

Чу дид он чунон паҳлавони сипоҳ

چو دید آن چنان پهلوان سپاه

Ки аз дасти мардон сипаҳ шуд табоҳ

که از دست «مردان» سپه شد تباه

Хурушони барони номвар ҳамла кард

خروشان برآن نامور حمله کرد

Ҳамеи тохти бора , ҳамеи кишти мард

همی تاخت باره، همی کُشت مرد

Ҷанин то ба мардон хура расед

چنین تا به مردان خورّه رسید

Бадв гуфт к-эии диўзодаҳи палид

بدو گفت کای دیوزاده پلید

Аз Эрони замин рӯй бргоштӣ

از ایران زمین روی برگاشتی

Чунон шоҳро хори бгзоштӣ

چنان شاه را خوار بگذاشتی

Брондии бикбораҳ аз буду зод

براندی به یکباره از بود و زاد

Шудӣ пешкори яке диўзод

شدی پیشکار یکی دیوزاد

Чунон шодмонӣ бидон аҳриман

چنان شادمانی بدان اهرمن

Биёбӣ ту подоши ин бади зи ман

بیابی تو پاداش این بد ز من

Бадв гуфт мардонгар оҳангарӣ

بدو گفت مردان گر آهنگری

Сипаҳбад шавад бар чунин лашкарӣ

سپهبد شود بر چنین لشکری

Маро мерасад бе гумони меҳтарӣ

مرا می‌رسد بی‌گمان مهتری

Ки будем ҳамвора бо сарварӣ

که بودیم همواره با سروری

Чу то чокарам буд беш аз ҳазор

چو تو چاکرم بود بیش از هزار

Ба гоҳи каён то бад-ӣни рӯзгор

به گاه کیان تا بدین روزگار

Чу бишунид Қоран , барошуфт сахт

چو بشنید قارن، برآشفت سخت

Билразед монанди шохи дарахт

بلرزید مانند شاخ درخت

Раҳо кард хиштии пар аз хашму кин

رها کرد خشتی پر از خشم و کین

Даромад сари хишт бар пушти зин

درآمد سر خشت بر پُشت زین

Гузар кард бар зин ва шуд дар шикам

گذر کرد بر زین و شد در شکم

Нигун шуд зи бораи савори дижам

نگون شد ز باره سوار دژم

Ҳам андари замони борагӣ ҷон бидод

هم اندر زمان بارگی جان بداد

Сипаҳдор бурҷаст монанди бод

سپهدار برجست مانند باد

Далерони Эрон бадв тохтанд

دلیران ایران بدو تاختند

Ҳамаи найзау теғи кини охтнд

همه نیزه و تیغ کین آختند

Аз он пас ки мардон аз ӯ даргузашт

از آن پس که مردان از او درگذشت

Дили Қоран аз дарди ранҷури гашт

دل قارن از درد رنجور گشت

Кашиданд , пеши ваии асбии баланд

کشیدند، پیش وی اسبی بلند

Нишаст аз буриши паҳлавон бе газанд

نشست از برش پهلوان بی‌گزند

з кӣна барошуфт ва тундӣ намӯд

ز کینه برآشفت و تندی نمود

Сипаҳро барангехт монанди дӯд

سپه را برانگیخت مانند دود

Миёни сипаҳ чун ба мардон расед

میان سپه چون به مردان رسید

Бузади дасту гурз гарон баркашид

بزد دست و گرز گران برکشید

Бадв гуфт к-эии нанг бар анҷуман

بدو گفت کای ننگ بر انجمن

Куҷо рафт хоҳии ту аз чанги ман

کجا رفت خواهی تو از چنگ من؟

з бас кард мардони хураи зкоаҳ

ز بس کرد مردان خورّه زکاه

Броўихт бо ӯ миёни сипоҳ

برآویخت با او میان سپاه

Гуҳии ханҷару тир бар бар заданд

گهی خنجر و تیر بر بر زدند

Гуҳии гурзи пӯлод бар сар заданд

گهی گرز پولاد بر سر زدند

БФрҷом гурзӣ задаш паҳлавон

به فرجام، گرزی زدش پهلوان

Ки мағзаши зи бинӣ бурун шуд равон

که مغزش ز بینی برون شد روان

Чу шуд паҳлавон аз буриши зостр

چو شد پهلوان از برش زاستر

Аз асб андар афтод прхошхр

از اسب اندر افتاد پرخاشخر

Ба хоряши бастанд аз он ҷо ба асб

به خواریش بستند از آن جا به اسب

Ҳамеи тохтндш чу озргшсб

همی تاختندش چو آذرگشسب

Ба роҳи андаруни ҷон ширин бидод

به راه اندرون جان شیرین بداد

Шуд он номвари гирди пҳлўнжод

شد آن نامور گُرد پهلونژاد

Чунин гардад ин гунбади тезрав

چنین گردد این گنبد تیزرو

Ҳамеи бозии ороидти нав ба нав

همی بازی آرایدت نو به نو

Равад гирди андари пас тези мард

رود گَرد اندر پس تیز مرد

Саранҷоми кор андар ояд ба гирд

سرانجام کار اندر آید به گَرد

Чу мардон биФтод бархест шӯр

چو مردان بیفتاد برخاست شور

Далерон Эрон гирифтанд зӯр

دلیران ایران گرفتند زور

з душман бикуштанд чандон ки дашт

ز دشمن بکشتند چندان که دشت

Саросар ки чандон телу тӯдаи гашт

سراسر که چندان تل و توده گشت

з рӯй дигар кӯш прхошхр

ز روی دگر کوش پرخاشخر

Ҳама маймана кард зеру зибр

همه میمنه کرد زیر و زبر

Биёмад броўихт бо ӯ Қубод

بیامد برآویخت با او قباد

Ба разм андарун дод мардӣ бидод

به رزم اندرون دادِ مردی بداد

Замонӣ бакӯшеду чора ш намонад

زمانی بکوشید و چاره‌ش نماند

Хурушони тгоўри з пешаш баранд

خروشان تگاور ز پیشش براند

Ҳазимат шуд аз маймана ҳар ки буд

هزیمت شد از میمنه هر که بود

Чу силами он чунон дид мардӣ намӯд

چو سلم آن چنان دید مردی نمود

зи разми озмоёни рӯмии савор

ز رزم‌آزمایان رومی، سوار

Ба ёрӣ фиристодашон сад ҳазор

به یاری فرستادشان صد هزار

Далерони зи кӣнаи броўихтнд

دلیران ز کینه برآویختند

Ба якдигарон андар омехтанд

به یکدیگران اندر آمیختند

Чунин то шаб омад чкочок буд

چنین تا شب آمد چکاچاک بود

Замини пари зхўн , чархи пари хок буд

زمین پُر زخون، چرخ پر خاک بود

Шаб омад ҷудо шуд ду лашкари зи ҳам

شب آمد جدا شد دو لشکر ز هم

Ҳамаи кӯфтаи дили пар аз ранҷу ғам

همه کوفته دل پُر از رنج و غم

Фузуни кушта буд аз сипоҳи Қубод

فزون کُشته بود از سپاه قباد

Ду раҳи даҳ ҳазор , он яли номдор

دو ره ده هزار، آن یل نامدار

Кушод аз миён кӯш ҷангии камар

گشاد از میان کوش جنگی کمر

Биёмад нишаст аз бар тахти зар

بیامد نشست از بر تخت زر

Сарони сипаҳро ҳама бор дод

سران سپه را همه بار داد

Взони разми ҳаркас ҳаме кард ёд

وزآن رزم هرکس همی کرد یاد

зи мардон чу огоҳ шуд шоҳ кӯш

ز مردان چو آگاه شد شاه کوش

Ки бар дасти Қорани баромадаши ҳуш

که بر دست قارن برآمدْش هوش

Барошуфту зи хашм савганд хӯрд

برآشفت، وز خشم سوگند خورد

Ки фардои нёромми андари набард

که فردا نیارامم اندر نبرد

Магари кини мардон биҷой оварам

مگر کینِ مردان بهجای آورم

Сари паҳлавони зер пой оварам

سر پهلوان زیر پای آورم

Бифармуд хондани бародараш ро

بفرمود خواندن برادرش را

Дирафшаш бадв доду лашкараш ро

درفشش بدو داد و لشکرش را

Фаровонаши бстўд ва гармӣ намӯд

فراوانش بستود و گرمی نمود

Ҳамаш халъат ва меҳрбонӣ намӯд

همش خلعت و مهربانی نمود

Ба хӯрдан нишаст онгаҳе бо сарон

به خوردن نشست آنگهی با سران

намеравшан овараду ромишгарон

مَیِ روشن آورد و رامشگران

Взон рӯй бо меҳтарону гӯон

وزآن روی با مهتران و گوان

Сӯй силам шуд Қорани паҳлавон

سوی سلم شد قارن پهلوان

Бадв гуфт к-эии хусрави никном

بدو گفت کای خسرو نیکنام

Баромадати имрӯзи размии зи ком

برآمدت امروز رزمی ز کام

з душман бикуштем чандон ки дашт

ز دشمن بکشتیم چندان که دشت

Саросар ба хӯни тани олӯдаи гашт

سراسر به خونِ تن آلوده گشت

Чу мардон хура биёмад дмон

چو مردان خورّه بیامد دمان

Ду дидаи з хӯн карда чун қаҳрамон

دو دیده ز خون کرده چون قهرمان

Броўихт бо ман миёни сипоҳ

برآویخت با من میان سپاه

Ба як захм кардам мар ӯро табоҳ

به یک زخم کردم مر او را تباه

Ту гуфтӣ на он буд ҷангии савор

تو گفتی نه آن بود جنگی‌سوار

Каз Эрон бирафт аз бар шаҳриёр

کز ایران برفت از بر شهریار

Ду чандон фузун буд шоҳо ба зӯр

دو چندان فزون بود شاها به زور

Яке оҳанӣн карда будаш сутур

یکی آهنین کرده بودش ستور

Фаровон ба ҳар гӯшае тохтам

فراوان به هر گوشه‌ای تاختم

Чу аз разми он ял бипардохтам

چو از رزم آن یل بپرداختم

Магар диўзод оядам пеши чашм

مگر دیوزاد آیدم پیش چشم

Ндидмш ва афзӯн шудам кину хашм

ندیدمْش و افزون شدم کین و خشم

Чунин гуфт бо силаму Қорани Қубод

چنین گفت با سلم و قارن، قباد

Ки он кӣнаи каши бдрги диўзод

که آن کینه‌کش بدرگ دیوزاد

Ҳамаи рӯз бо мо ҳаме разм кард

همه روز با ما همی رزم کرد

зи гардон фаровон баровард гирд

ز گردان فراوان برآورد گَرد

Ба кӯшиш чу бо ӯ броўихтим

به کوشش چو با او برآویختیم

Басанда набудем ва бигурехтем

بسنده نبودیم و بگریختیم

Сипоҳӣ фиристод , чун дид шоҳ

سپاهی فرستاد، چون دید شاه

Сӯии мо ба ёрии зи қалби сипоҳ

سوی ما به یاری ز قلب سپاه

Агар на шаби тира пеш омадӣ

اگر نه شب تیره پیش آمدی

Ҳамаи коми он тира кеш омадӣ

همه کام آن تیره‌کیش آمدی

Шикаста шудӣ бе гумони маймана

شکسته شدی بی‌گمان میمنه

На солор монадӣ ва на як тана

نه سالار ماندی و نه یک تنه

Бадв гуфт Қоран ки фардо бибин

بدو گفت قارن که فردا ببین

Каз ӯ хӯни ситонам ба шамшери кин

کز او خون ستانم به شمشیر کین

Гар ӯ ҷон раҳанд зи шамшери ман

گر او جان رهاند ز شمشیر من

Дурӯғаст хондани марои рзмзн

دروغ است خواندن مرا رزم‌زن