Чу як ҳафта бигузашт бар корзор

چو یک هفته بگذشت بر کارزار

з ҳар сӯ таба шуд фаровони савор

ز هر سو تبه شد فراوان سوار

Сӯй силам шуд шоҳи сақлоб ва гуфт

سوی سلم شد شاه سقلاب و گفت

Ки бо тахти ту муштарии боди ҷуфт

که با تخت تو مشتری باد جفت

Бар осои фардои ту , ин разми сахт

بر آسای فردا تو، این رزم سخت

Марои даҳ ту эй шоҳи фирӯзи бахт

مرا ده، تو ای شاه فیروزبخت

Ки бо кӯш агар ман набард оварам

که با کوش اگر من نبرد آورم

Сараш бе гумони зер гирд оварам

سرش بی‌گمان زیر گَرد آورم

Бросўди силаму бикради офарин

برآسود سلم و بکرد آفرین

Бирав гуфт ҳушёр бош андари ин

برو گفت هشیار باش اندر این

Биёмад ҳамаи шаби ҳаме соз кард

بیامد همه شب همی ساز کرد

Чу хуршед бар чарх парвоз кард

چو خورشید بر چرخ پرواز کرد

зи даргоҳ бо сӯз бар шуд хурӯш

ز درگاهِ «باسوز» بر شد خروش

Взон огаҳӣ шуд ба наздик кӯш

وز آن آگهی شد به نزدیک کوش

Бихандед ва гуфт ин шигифтии нигар

بخندید و گفت این شگفتی نگر

Ки бо сӯзи бандади бад-ӣни сони камар

که «باسوز» بندد بدین سان کمر

Сипоҳи ҳама рӯй гетии чунин

سپاه همه روی گیتی چنین

Ба мо карда рӯй аз паии разму кин

به ما کرده روی از پی رزم و کین

Басандаи нёинд бо ман ҳаме

بسنده نیایند با من همی

Ба хӯн сурх доранд домани ҳаме

به خون سرخ دارند دامن همی

Кунун шоҳи сақлоби бархестаи сет

کنون شاه سقلاب برخاسته‌ست

зи силами орзӯи разми ман хостаи сет

ز سلم آرزو رزم من خواسته‌ست

Бубинем то чун занад теғи ҷанг

ببینیم تا چون زند تیغ جنگ

Чигуна наад пои пеши наҳанг

چگونه نهد پای پیش نهنگ

Биоварад азони лашкари мояи дор

بیاورد ازآن لشکر مایه‌دار

Далерону ҷанговарони сад ҳазор

دلیران و جنگاوران صد هزار

Бифармуд то он сипоҳ дигар

بفرمود تا آن سپاه دگر

Бросоид ва кас набандад камар

برآساید و کس نبندد کمر

Чу оҳанг бо сӯз сақлоб кард

چو آهنگ «باسوز» سقلاب کرد

Сари тахташи оҳанги зӣ хоб кард

سر تختش آهنگ زی خواب کرد

з ҳар ду сипаҳи хок бар шуд ба абр

ز هر دو سپه خاک بر شد به ابر

Буғурред ҳар як басони ҳзбр

بغرّید هر یک بسان هزبر

зи ҷавшани замин осмонӣ намӯд

ز جوشن زمین آسمانی نمود

зи найза ҳаво нестоне намӯд

ز نیزه هوا نیستانی نمود

зи баси теғу зубину борони тир

ز بس تیغ و زوبین و باران تیر

На баҳром монад ва на кайвон , на тир

نه بهرام ماند و نه کیوان، نه تیر

Чу хоки замин осмона гирифт

چو خاک زمین آسمانه گرفت

Сипаҳбади зи лашкар карона гирифт

سپهبد ز لشکر کرانه گرفت

Ҳаме буд бо номвари се ҳазор

همی بود با نامور سه هزار

Барони дашт то гарм шуд корзор

برآن دشت تا گرم شد کارزار

Чу сақлобён чирагӣ ёфтанд

چو سقلابیان چیرگی یافتند

Ба хӯни рехтан тез бишитофтанд

به خون ریختن تیز بشتافتند

Буруни тохт бо сӯзи шоҳ аз миён

برون تاخت «باسوز» شاه از میان

Дирафшии пас пушт ӯ парниён

درفشی پسِ پشت او پرنیان

Чунон бо далерони яке ҳамла кард

چنان با دلیران یکی حمله کرد

зи ҳомӯн ба гардун баровард гирд

ز هامون به گردون برآورد گرد

Баҳами бргФнди он сипаҳро дурушт

به هم برفگند آن سپه را درشت

Чаҳ моя бахаст ва чаҳ моя бикушт

چه مایه بخست و چه مایه بکُشت

Чунон барграфт он ялонро зи ҷой

چنان برگرفت آن یلان را ز جای

Ки пӯлодро санги оҳани рубой

که پولاد را سنگ آهن‌ربای

Чунон тези барзад ба қалби сипоҳ

چنان تیز برزد به قلب سپاه

Ки барканд қалб аз чунон ҷойгоҳ

که برکند قلب از چنان جایگاه

Чу босӯзро кӯш дид он чунон

چو «باسوز» را کوش دید آن چنان

Ба ёли тгоўри супурд ӯ Аннан

به یال تگاور سپرد او عنان

Чунон бо далерон бар ӯ ҳамла кард

چنان با دلیران بر او حمله کرد

Ки аз гов ва моҳӣ баровард гирд

که از گاو و ماهی برآورد گرد

Чапу рости лашкари ҳаме теғ зад

چپ و راست لشکر همی تیغ زد

зи хӯни жола аз теғ бар меғ зад

ز خون ژاله از تیغ بر میغ زد

Ҳамаи рзмгаҳи куштау хаста буд

همه رزمگه کُشته و خسته بود

зи хастаи ҳамеи роҳҳо баста буд

ز خسته همی راه‌ها بسته بود

Ҳамеи хости босӯзи разми озмоӣ

همی خواست «باسوز» رزم‌آزمای

Каз он рзмгаҳ бозгардад ба ҷой

کز آن رزمگه بازگردد به جای

Расед андар ӯ шер даранда кӯш

رسید اندر او شیر درّنده کوش

Бадв гуфт к-эии мард бо ҷангу ҷӯш

بدو گفت کای مرد با جنگ و جوش

Ҳаме бозгардӣ ба нокардаи кор

همی بازگردی به ناکرده کار

Замонӣ дар ин рзмгаҳи пои дор

زمانی در این رزمگه پای دار

Ки тухмӣ ки киштии буриши бдрўӣ

که تخمی که کِشتی برش بدروی

Чу бинӣ , ба захми ялони негроӣ

چو بینی، به زخم یلان نگروی

Броўихтнди он ду ҷангии баҳам

برآویختند آن دو جنگی به هم

Чу пели жён ва чу шери дижам

چو پیل ژیان و چو شیر دژم

Бакӯшед босӯзи чандон ба ҷанг

بکوشید باسوز چندان به جنگ

Ки аз тан шудаш туаш , ваз рӯй ранг

که از تن شدش توش، وز رویْ رنگ

Чу дид он ки бо ӯ набошадаш тоб

چو دید آن که با او نباشدْش تاب

Ба роҳ гурез омад ӯро шитоб

به راه گریز آمد او را شتاب

Гурезон , вази пас давони пели маст

گریزان، وز پس دوان پیلْ مست

Яке суфтаи пӯлоди зубин ба даст

یکی سفته پولاد زوبین به دست

Чу парон шуд он хишт аз ангушт ӯ

چو پرّان شد آن خشت از انگشت او

Гузар кард бар ҷавшану пушт ӯ

گذر کرد بر جوشن و پشت او

Синон аз сари синаи бркрди сар

سنان از سر سینه برکرد سر

Ба хок андар омад сари тоҷўр

به خاک اندر آمد سر تاجور

Чу диданди сақлобёни шоҳ ро

چو دیدند سقلابیان شاه را

Ҳамон захми зубини бадхоҳ ро

همان زخم زوبین بدخواه را

Ғаривони ҳамаи бораи бргоштнд

غریوان همه باره برگاشتند

Ҳамаи найза ва теғ бардоштанд

همه نیزه و تیغ برداشتند

зи кӣнаи барони сони броўихтнд

ز کینه برآن سان برآویختند

Ки аз хӯни гардон гул ангехтанд

که از خون گردان گل انگیختند

Ҳамаи хира монданд кӯшу сипоҳ

همه خیره ماندند کوش و سپاه

Ба сақлобёни андари ин размгоҳ

به سقلابیان اندر این رزمگاه

Кигар кӯшиш аз пеш будӣ чунин

که گر کوشش از پیش بودی چنین

Ки солорашони зиндаи бад бар замин

که سالارشان زنده بُد بر زمین

Магар кор додандӣ ин бе бенон

مگر کار دادندی این بی‌بنان

Чунин кӣнаи ҷӯёну оҳрмнон

چنین کینه‌جویان و آهرمنان

Ҳаме разм карданд то шаби зи дашт

همی رزم کردند تا شب ز دشت

Баромад , ду лашкари баҳами бозгашт

برآمد، دو لشکر به هم بازگشت

Се рӯзи он далерон ба ҷанг омаданд

سه روز آن دلیران به جنگ آمدند

Ба ҷанг аз паии ном ва нанг омаданд

به جنگ از پی نام و ننگ آمدند

Фаровон бикуштанд бар кини шоҳ

فراوان بکشتند بر کین شاه

Бидон меҳрбонӣ надидам сипоҳ

بدان مهربانی ندیدم سپاه

Чаҳоруми ҷаҳонҷӯии силами сутург

چهارم جهانجوی سلم سترگ

Биоварад яксар сипоҳи бузург

بیاورد یکسر سپاه بزرگ

Ҳаме кард даҳ рӯзи пайвастаи ҷанг

همی کرد ده روز پیوسته جنگ

Нёсуд ва нанамуд рӯй диранг

نیاسود و ننمود روی درنگ

Барони дашт , бекушта роҳӣ намонад

برآن دشت، بی‌کُشته راهی نماند

зи баси дасту сар ҷойгоҳӣ намонад

ز بس دست و سر جایگاهی نماند

Намонад аз ду лашкар яке тундараст

نماند از دو لشکر یکی تندرست

Тани борау лашкарии гашти суст

تن باره و لشکری گشت سست

Бидон барниҳоданд пас ҳар ду шоҳ

بدان برنهادند پس هر دو شاه

Ки як моҳ бошад тани осони сипоҳ

که یک ماه باشد تن‌آسان سپاه

Бросоид аз ранҷи марду сутур

برآساید از رنج، مرد و ستور

Ки аз чарх гардон кашиданд зӯр

که از چرخ گردان کشیدند زور

Тани марди хаста чу гардад дуруст

تن مردِ خسته چو گردد درست

Тгоўр кунад сахти рафтори суст

تگاور کند سخت رفتار سست

Шавад моҳи пайваста бо муштарӣ

شود ماه پیوسته با مشتری

Ҷаҳони боз тоза кунад доварӣ

جهان باز تازه کند داوری

Бапушанд хуфтону рӯмии кулоҳ

بپوشند خفتان و رومی کلاه

Ба разм андар оянд ҳар ду сипоҳ

به رزم اندر آیند هر دو سپاه

Аз ин огаҳии Қорани паҳлавон

از این آگهی قارن پهلوان

Бихандед ва тоза шуд ӯро равон

بخندید و تازه شد او را روان

Ҳаме гуфт то моҳ чанбар шавад

همی گفت تا ماه چنبر شود

Марои хастагӣ низ беҳтар шавад

مرا خستگی نیز بهتر شود

Ба зин андар оем ба зӯри худоӣ

به زین اندر آیم به زور خدای

Бипардозам аз деви ворунаи ҷой

بپردازم از دیوِ وارونه جای

Ҳамон гуҳи сӯии силам пайғом кард

همانگه سوی سلم پیغام کرد

Ки шоҳи ин ҷаҳонро барон ном кард

که شاه این جهان را برآن نام کرد

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

..................................

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

..................................

Бад-ӣни размҳо кандар ин чанд рӯз

بدین رزم‌ها کاندر این چند روز

Баромад ба дасти шаҳи ниўсўз

برآمد به دست شه نیوسوز

Бифармоӣ то киштии оранди боз

بفرمای تا کشتی آرند باز

Ҳама ҳарчӣ бояд ба киштӣ бисоз

همه هرچه باید به کشتی بساز

Ҳамон гуҳи яке заврақиро бсохт

همانگه یکی زورقی را بساخت

Бёўзди киштӣу кораши бсохт

بیاورد کشتی و کارش بساخت