Чу шуд моҳи нав , марди ҷанги озмоӣ

چو شد ماه نو، مرد جنگ‌آزمای

Табираи ҳаме орзӯ кард ва ноӣ

تبیره همی آرزو کرد و نای

Чунин гуфт бо силами Қоран ба шаб

چنین گفت با سلم قارن به شب

Каз ин роз бо кас ту магушоӣ лаб

کز این راز با کس تو مگشای لب

Сипаҳи пеш бар , размро соз кун

سپه پیش بر، رزم را ساز کن

Ба разми андаруни сустӣ оғоз кун

به رزم اندرون سستی آغاز کن

Яке кандаи фармои пеши сипоҳ

یکی کنده فرمای پیش سپاه

Хабар кун ки гашта сети Қорани табоҳ

خبر کن که گشته‌ست قارن تباه

Аз он захми пӯлод сустӣ намӯд

از آن زخم پولاد سستی نمود

Бамурду сипоҳро баанда супурд

بمُرد و سپه را به انده سپرد

Магар гардад эмини зи ман диўзод

مگر گردد ایمن ز من دیوزاد

Наёрад маро беш дар ҷанги ёд

نیارد مرا بیش در جنگ یاد

Ки омад яке рои моро фароз

که آمد یکی رای ما را فراز

Умедаст кони бдрги диўри соз

امید است کآن بدرگ دیوساز

Гирифтор гардад ба кирдори хеш

گرفتار گردد به کردار خویش

Таба бинад ин тези бозори хеш

تبه بیند این تیز بازار خویش

Ба фари Фаридуни ҳамаи коми ту

به فرّ فریدون همه کام تو

Барояд , ба парвин шавад номи ту

برآید، به پروین شود نام تو

Чу пайвастаи ҷанговарӣ чанд рӯз

چو پیوسته جنگ آوری چند روز

Ба ман чашми дор , эй шаҳи ниўсўз

به من چشم دار، ای شه نیوسوز

Бдонгаҳ ки гардад баланди офтоб

بدانگه که گردد بلند آفتاب

Шавад ҳамчуи зари оби дарёии об

شود همچو زر آب دریای آب

Бигуфт ин ва бо лашкарии бекарон

بگفت این و با لشکری بیکران

Ба дарёии об андарун шуд ниҳон

به دریای آب اندرون شد نهان

Ҳамеи силами як ҳафта ранҷ озмуд

همی سلم یک هفته رنج آزمود

Ба разми андарун низ сустӣ намӯд

به رزم اندرون نیز سستی نمود

Взони пас яке канда кандан гирифт

وزآن پس یکی کنده کندن گرفت

Ҳамеи хокро брФгндн гирифт

همی خاک را برفگندن گرفت

Гумонеи бади андар дил кӯш шуд

گمانی بد اندر دل کوش شد

Ки Қоран ҳамоно кафан пӯш шуд

که قارن همانا کفن‌پوش شد

Аз он дил гирифтанд мардон ӯ

از آن دل گرفتند مردان او

Ҳамон ҷангҷуёну гардон ӯ

همان جنگجویان و گردان او

Бикуштанд чандон аз Эрони сипоҳ

بکُشتند چندان از ایران سپاه

Ки бар лашкарӣ танг шуд ҷойгоҳ

که بر لشکری تنگ شد جایگاه

Ба ҳаштум кӣ ҳамрӯз эй шигифт

به هشتم کی همروز ای شگفت

Ҷаҳон бо навиди зар ойин гирифт

جهان با نوید زر آیین گرفت

зи дарёи баромад ба киштии наҳанг

ز دریا برآمد به کشتی نهنگ

зи кини ҳамчуи алмоси дандону чанг

ز کین همچو الماس، دندان و چنگ

Пас пушт кӯш андар омад сипоҳ

پسِ پُشتِ کوش اندر آمد سپاه

Ҷаҳони паҳлавони Қорани рзмхўоаҳ

جهان پهلوان قارن رزمخواه

Яке гурза ӣ гови пайкар ба даст

یکی گُرزهٔ گاوپیکر به دست

Нўндши ҳамеи кӯҳро кард паст

نوندش همی کوه را کرد پَست

На чандон намӯд он сипаҳро наҳиф

نه چندان نمود آن سپه را نهیب

Надонист мардуми Аннан аз ркиб

ندانست مردم عنان از رکیب

зи теғи далерони равони гашти хӯн

ز تیغ دلیران روان گشت خون

Надонист каси кон сабаб чист ва чун

ندانست کس کآن سبب چیست و چون

Саворӣ сӯй кӯш шуд ҳамчуи бод

سواری سوی کوش شد همچو باد

Ки душман ба лшкргаҳ андар фитод

که دشمن به لشکرگه اندر فتاد

Ҳамаи кӯҳу ҳомӯни пар аз лашкар аст

همه کوه و هامون پُر از لشکر است

Саросари ҳамаи дашт бетан сарост

سراسر همه دشت بی‌تن سر است

Битарсед ва бар кас накард ӯ падед

بترسید و بر کس نکرد او پدید

Рахши гашт монандаи ӣ шнблид

رخش گشت مانندهٔ شنبلید

Бифармуд то аз сипаҳи садҳазор

بفرمود تا از سپه صدهزار

Бирафтанд кори озмудаи савор

برفتند کار آزموده سوار

Бидон то бидонанд кин кор чист

بدان تا بدانند کاین کار چیست

Сипоҳ аз чаҳ кирдор ва солор кист

سپاه از چه کردار و سالار کیست

Ҳаме гуфт кин кор оҳангар аст

همی گفت کاین کار آهنگر است

Камӣнаст ва бар лашкар ӯ меҳтар аст

کمین است و بر لشکر او مهتر است

Чу пеш саропарда омад сипоҳ

چو پیش سراپرده آمد سپاه

зи шамшер ва найза надиданд роҳ

ز شمشیر و نیزه ندیدند راه

Саропардау хаймау рахти пок

سراپرده و خیمه و رخت پاک

Гирифтаи яке оташи сҳмнок

گرفته یکی آتش سهمناک

Ҳама рӯй гетии пар аз дӯд буд

همه روی گیتی پُر از دود بود

Гурезандаро сари ҳамеи суд буд

گریزنده را سر همی سود بود

Чунон дид лашкараши осемаи маст

چنان دید لشکرْش آسیمه مست

Бирафтанд ва аз ҳам бидоданд даст

برفتند و از هم بدادند دست

Бимонаданд бо кӯш сесад ҳазор

بماندند با کوش سیصد هزار

Ҳамаи бастаи хуши андари он корзор

همه بسته خوش اندر آن کارزار

Ҳама дашт дид оташи афрӯхта

همه دشت دید آتش افروخته

Саропардау хаймаҳо сӯхта

سراپرده و خیمه‌ها سوخته

Сипаҳи куштау Қорани кӣнаи ҷӯй

سپه کُشته و قارن کینه‌جوی

Равон карда хӯни далерон ба ҷӯй

روان کرده خون دلیران به جوی

Шикастаи ҳамаи тахту харгоҳ ро

شکسته همه تخت و خرگاه را

Гирифта бар ӯ бар сари роҳ ро

گرفته بر او بر سرِ راه را

Сипаҳро дар он ҳавл , дил дод ва гуфт

سپه را در آن هول، دل داد و گفت

Ки акнӯн далерӣ набояд наҳуфт

که اکنون دلیری نباید نهفت

Агар сустии орем , гирдем асир

اگر سستی آریم، گردیم اسیر

Ба дасти чунин бе бенон ҳақир

به دست چنین بی‌بنان حقیر

Ҳамон ба ки тан кушта гардад ба ҷанг

همان به که تن کشته گردد به جنگ

Ки дар соли бастаи сари полҳнг

که در سال بسته سر پالهنگ

Бигуфту броўихт чун аждаҳо

بگفت و برآویخت چون اژدها

Ки то чун кунад ҷони ширини раҳо

که تا چون کند جان شیرین رها

Ба шамшер , душмани зи раҳ давр кард

به شمشیر، دشمن ز ره دور کرد

Равони андари он разм ранҷур кард

روان اندر آن رزم رنجور کرد

Чунон боз пас кард мардуми зи роҳ

چنان باز پس کرد مردم ز راه

Гурезони фаровон сипаҳ шуд табоҳ

گریزان فراوان سپه شد تباه

Бикушт ва бахаст аз далерони басӣ

بکُشت و بخست از دلیران بسی

Набарда наомад ба пешаш касе

نبرده نیامد به پیشش کسی

Ба тороҷ дод он ҳама ҳарчӣ буд

به تاراج داد آن همه هرچه بود

Агар асб агар ҷома ӣ нопсўд

اگر اسب اگر جامهٔ ناپسود

Ҳамон бадарау пардау чорпоӣ

همان بدره و پرده و چارپای

Ббрднди гардони разми озмоӣ

ببردند گردان رزم‌آزمای

Чунон то шаб тира шуд сози гашт

چنان تا شب تیره شد ساز گشت

Бидон тирагии паҳлавони бозгашт

بدان تیرگی پهلوان بازگشت

Сипоҳи Фаридун чу омад фурӯд

سپاه فریدون چو آمد فرود

Ҳаме дод мари паҳлавонро дуруд

همی داد مر پهلوان را درود

Чунин гуфт пас паҳлавон бо Қубод

چنین گفت پس پهلوان با قباد

Ки рӯ бо сипоҳ аз паии диўзод

که رو با سپاه از پی دیوزاد

Гузин кун зи гндоўрони сад ҳазор

گزین کن ز گندآوران صد هزار

Сари деви пайкар ба назд ман ор

سر دیو‌پیکر به نزد من آر