Қубоди диловар сипаҳ барграфт

قباد دلاور سپه برگرفت

Сабк бар пай кӯш раҳ барграфт

سبک بر پی کوش ره برگرفت

Ҳамеи тохти шаш рӯз пайваста кӯш

همی تاخت شش روز پیوسته کوش

На дар таниши зӯр ва на дар мағзи ҳуш

نه در تنْش زور و نه در مغز هوش

Ба ҳафтуми сипоҳӣ ба пеш омадаш

به هفتم سپاهی به پیش آمدش

Ки гуфтӣ ҳамаи хуб хеш омадаш

که گفتی همه خوب خویش آمدش

Сурону грдоФгнони сӣ ҳазор

سوران و گُردافگنان سی هزار

Ҳама бо силеҳ аз дар корзор

همه با سلیح از درِ کارزار

Ба ёрӣ фиристод ҷоблқи шоҳ

به یاری فرستاد جابلق شاه

Чу пеш омад он лашкар ӯ ба роҳ

چو پیش آمد آن لشکر او به راه

Саронро басӣ мардумӣҳо намӯд

سران را بسی مردمی‌ها نمود

Дар он мардумӣ , меҳрбонӣ намӯд

در آن مردمی، مهربانی نمود

Бидонед гуфто ки ман бо сипоҳ

بدانید گفتا که من با سپاه

Яке тохтан кард хоҳам зи роҳ

یکی تاختن کرد خواهم ز راه

Ки Қоран бидон роҳ дарё бирафт

که قارن بدان راه دریا برفت

Раҳи ондилуси бон сипаҳ барграфт

ره اندلس بآن سپه برگرفت

Магари ногаҳон андар ояд ба шаҳр

مگر ناگهان اندر آید به شهر

Диҳад мрмрои ранҷҳо сахти баҳр

دهد مر مرا رنج‌ها سخت بهر

Чунон донад он бдрги кӣнаи хоҳ

چنان داند آن بدرگ کینه‌خواه

Ки ман худ ба разми андарам бо сипоҳ

که من خود به رزم اندرم با سپاه

Чу бар сараш ногоҳ ҷанг оварам

چو بر سرش ناگاه جنگ آورم

Ҳамаи ном ӯ зер нанг оварам

همه نام او زیر ننگ آورم

Шумо асби осӯдаи моро диҳед

شما اسب آسوده ما را دهید

Сипосӣ бар ин кор бар ман наед

سپاسی بر این کار بر من نهید

Ки асбони мо сахт фарсӯда анд

که اسبان ما سخت فرسوده‌اند

Ҳамаи ранҷи пигор паймӯда анд

همه رنج پیگار پیموده‌اند

Шумо саф кашид аз паии ному нанг

شما صف کشید از پی نام و ننگ

Агар душман ояд бисозем ҷанг

اگر دشمن آید بسازیم جنگ

Барони дашт яксар фурӯд омаданд

برآن دشت یکسر فرود آمدند

Ҳам аз роҳ дар пеш равад омаданд

هم از راه در پیش رود آمدند

Тилоия фиристод сад марди зуд

طلایه فرستاد صد مرد زود

Барони раҳ ки худ тохтан карда буд

برآن ره که خود تاختن کرده بود

Ки донист каз пас бияёд сипоҳ

که دانست کز پس بیاید سپاه

Ҳаме дошт ҳушёри раҳро нигоҳ

همی داشت هشیار ره را نگاه

Ба ҳаштуми Қубоди ял андар расед

به هشتم قباد یل اندر رسید

Тилоия чу гирд сипоҳаш бидид

طلایه چو گَرد سپاهش بدید

Сӯй кӯш баради огаҳӣ дар замон

سوی کوش برد آگهی در زمان

Аз он огаҳӣ кӯш шуд шодмон

از آن آگهی کوش شد شادمان

Барафрӯхту рухсорагон Рахш кард

برافروخت و رخسارگان رخش کرد

Пас асбони осӯдаро бахш кард

پس اسبان آسوده را بخش کرد

Камӣн кард бо сӣ ҳазорон савор

کمین کرد با سی هزاران سوار

Сипоҳ дигарро биёрост кор

سپاه دگر را بیاراست کار

Бифармуд то саф кашиданд рост

بفرمود تا صف کشیدند راست

Қубод омад ва дид ва овоз хост

قباد آمد و دید و آواز خاست

Кашиданд гардони ҳамаи теғи кин

کشیدند گردان همه تیغ کین

Ту гуфтӣ заданд осмон бар замин

تو گفتی زدند آسمان بر زمین

Ҳаме кард кӯш диловари диранг

همی کرد کوش دلاور درنگ

Чунин то сипаҳ тезтар шуд ба ҷанг

چنین تا سپه تیزتر شد به جنگ

Пас аз домани кӯҳ лашкар кашид

پس از دامن کوه لشکر کشید

Сипоҳаши ҳамаи теғ кин баркашид

سپاهش همه تیغ کین برکشید

Битарсед сахт аз камӣнаши Қубод

بترسید سخت از کمینش قباد

Ҷаҳони офаринро ба дил кард ёд

جهان‌آفرین را به دل کرد یاد

Ки асбон ӯ хаста буданду суст

که اسبان او خسته بودند و سست

Яке бандро даст ва поиш бибаст

یکی بند را دست و پایش ببست

Чунин монда буданд яксар зи кор

چنین مانده بودند یکسر ز کار

Ки гуфтӣ фурӯбасташон рӯзгор

که گفتی فروبستشان روزگار

Бар асбон осӯда кӯш далер

بر اسبان آسوده کوش دلیر

Ҳаме ҳамла оварад бар сони шер

همی حمله آورد بر سان شیر

Қубод диловар бакӯшед сахт

قباد دلاور بکوشید سخت

з кин гашта ларзон чу шохи дарахт

ز کین گشته لرزان چو شاخ درخت

зи душман фаровон бахаст ва бикушт

ز دشمن فراوان بخست و بکشت

Саранҷом лашкараш бинмуд пушт

سرانجام لشکرْش بنمود پشت

Яке асби осӯдаро барнишаст

یکی اسب آسوده را برنشست

Барони кӯҳи пайкари з душман бараст

بر آن کوه‌پیکر ز دشمن برست

Бирафт аз пасаш кӯш даҳ майли роҳ

برفت از پسش کوش ده میل راه

Биҷуст ва надидаш миёни сипоҳ

بجُست و ندیدش میان سپاه

Взони пас чунин гуфт бо лашкарӣ

وز آن پس چنین گفت با لشکری

Ки ҳар кас ки дорад сари меҳтарӣ

که هر کس که دارد سر مهتری

Бигирӣд ва доредашон зери банд

بگیرید و داریدشان زیر بند

Ки моро буд бандашони сӯдманд

که ما را بود بندشان سودمند

зи гардони мо ҳарки гирданд асир

ز گُردان ما هرکه گردند اسیر

Чу эдар фиристанд бурноу пер

چو ایدر فرستند برنا و پیر

Аз эшон ҳама боз дорем даст

از ایشان همه باز داریم دست

Ки инаст ойин кӣна бибаст

که این است آیین کینه ببست

Дигар ҳарки ёбед бироаҳу роҳ

دگر هرکه یابید بیراه و راه

Ба шамшер кӣна кунедаш табоҳ

به شمشیر کینه کنیدش تباه

Аз Эрон , вази рӯму таркон , савор

از ایران، وز روم و ترکان، سوار

Ҳамоно гирифтор шуд даҳ ҳазор

همانا گرفتار شد ده هزار

Дигар хаста ӣ тир ва ханҷар шуданд

دگر خستهٔ تیر و خنجر شدند

Чаҳ бедаст ва бепо ва бесар шуданд

چه بی‌دست و بی‌پا و بی‌سر شدند

Азони бекарони лашкари номдор

ازآن بیکران لشکر نامدار

Нашуд пеши Қорани магари сӣ ҳазор

نشد پیش قارن مگر سی هزار

Взони ҷои сипаҳи сӯй мағриб кашид

وزآن جا سپه سوی مغرب کشید

Чу наздикии кӯҳ ториқ расед

چو نزدیکی کوه طارق رسید

Саропарда ӣ нав зад аз пеши кӯҳ

سراپردهٔ نو زد از پیش کوه

Бросўди як ҳафта бо он гуруҳ

برآسود یک هفته با آن گروه

Саворони ҷоблқро пеш хонд

سواران جابلق را پیش خواند

Барон ҳар яке офарин беш хонд

برآن هر یکی آفرین بیش خواند

Бубахшед динор бар ҳар касе

ببخشید دینار بر هر کسی

Сӯй шоҳашон кард яксар гасӣ

سوی شاهشان کرد یکسر گسی

Бифармуд то ҳар касе хӯрданӣ

بفرمود تا هر کسی خوردنی

Фиристад сӯии кӯҳ ва парварданӣ

فرستد سوی کوه و پروردنی

Взони ҷо ба ториқи баромади дижам

وز آنجا به طارق برآمد دژم

Бузургони лашкараш бо ӯ баҳам

بزرگان لشکرش با او به هم

Ҳамоно фузун буд ҳафтод бор

همانا فزون بود هفتاد بار

Ҳазорон савори андари он кӯҳсор

هزاران سوار اندر آن کوهسار

Ҳаме гуфт бо ҳарки рафт аз буриш

همی گفت با هرکه رفت از برش

Ки эдар фиристед лухтии хӯриш

که ایدر فرستید لختی خورش

Қубоди шикаста дил омад ба дар

قبادِ شکسته دل آمد به در

Сухан гуфт аз он достон дар ба дар

سخن گفت از آن داستان در به در

зи кори камӣну зи борони тир

ز کار کمین و ز باران تیر

Взон номдорон гашта асир

وزآن نامداران گشته اسیر

Взони кушта бар дашти чандон сипоҳ

وزآن کشته بر دشت، چندان سپاه

Ба захми сари теғи он кӣнаи хоҳ

به زخم سر تیغ آن کینه کینه‌خواه

Дили силаму Қоран чунон шуд дижам

دل سلم و قارن چنان شد دژم

Ки шуд баста гуфтӣ барон ҳар ду дам

که شد بسته گفتی برآن هر دو دم

Ба Қоран чунин гуфт силами ҷавон

به قارن چنین گفت سلم جوان

Ки бингар ту кирдори чархи равон

که بنگر تو کردار چرخ روان

Агар шодмонӣ диҳад рӯз чанд

اگر شادمانی دهد روز چند

Ду чандон намоядати ранҷу газанд

دو چندان نمایدت رنج و گزند

Бадв паҳлавон гуфт к-эии шоҳзод

بدو پهلوان گفت کای شاهزاد

Ҷаҳонро чунинаст кору ниҳод

جهان را چنین است کار و نهاد

На бар орзӯ гардад ин чархи пер

نه بر آرزو گردد این چرخ پیر

Гуҳӣ чун камонаст ва гоҳе чу тир

گهی چون کمان است و گاهی چو تیر

Дили шоҳ аз ин кор ғамгин мабод

دل شاه از این کار غمگین مباد

Бимиради ҳамон бе гумони ҳаркии зод

بمیرد همان بی گمان هرکه زاد

Бифармуд то бонг зад бар сипоҳ

بفرمود تا بانگ زد بر سپاه

Мунодӣгарии к-эии далерони шоҳ

منادیگری کای دلیران شاه

зи душмани ҳрони кас ки доред асир

ز دشمن هرآن کس که دارید اسیر

Агар ҳаст врно ва гар ҳаст пер

اگر هست ورنا و گر هست پیر

Нигаҳдор бошед дар зери банд

نگهدار باشید در زیر بند

Яке то чаҳ ояд зи чархи баланд

یکی تا چه آید ز چرخ بلند

Бадишон бихарем асирони хеш

بدیشان بخرّیم اسیران خویش

Ҷавонону ғмхўораҳи перони хеш

جوانان و غمخواره پیران خویش

Чу карданд асирони худро шумор

چو کردند اسیران خود را شمار

Баромади зи перу ҷавони шаш ҳазор

برآمد ز پیر و جوان شش هزار

Бузургони лашкар далерон кӯш

بزرگان لشکر دلیران کوش

Саворони ҷангии пўлодпўш

سواران جنگی پولادپوش