Бадви халъати хусравонеи Фгнд

بدو خلعت خسروانی فگند

зи тахту кулоҳу стому саманд

ز تخت و کلاه و ستام و سمند

Ба эрониён дод бисёр чиз

به ایرانیان داد بسیار چیز

Сипоҳ дигарро дирам дод низ

سپاه دگر را درم داد نیز

Сипоҳи бародарашро ҳамчунин

سپاه برادرْش را همچنین

Басӣ чиз бахшед ва кард офарин

بسی چیز بخشید و کرد آفرین

Сӯй шоҳашон кард яксар гасӣ

سوی شاهِشان کرد یکسر گُسی

Равон шуд зи даргоҳ ӯ ҳар касе

روان شد ز درگاه او هر کسی

Бахӯбӣ фиристодашон назд ӯй

به خوبی فرستادشان نزد اوی

Ҳамаи комгору ҳамаи тоза рӯй

همه کامگار و همه تازه‌روی

Худу лашкари рӯму мардони кор

خود و لشکر روم و مردان کار

Гирифтанд кӯҳи кулангони ҳисор

گرفتند کوه کلنگان حصار

Чунон ҳашт солаш нигаҳдоштанд

چنان هشت سالش نگه داشتند

Ки мурғ аз бар кӯҳ нагузоштанд

که مرغ از بر کوه نگذاشتند

Нашуд хӯрдании андар ӯ ҳеҷ кам

نشد خوردنی اندر او هیچ کم

На аз ҳеҷ рӯе бар эшон ситам

نه از هیچ رویی بر ایشان ستم

Замон то замон кӯш то марзи ҷанг

زمان تا زمان کوش تا مرز جنگ

зи дарё бурун омадӣ чун наҳанг

ز دریا برون آمدی چون نهنگ

Яке гӯшае лашкарии барзадӣ

یکی گوشه‌ای لشکری بر زدی

Гуҳии теғу гуҳи оташ андар задӣ

گهی تیغ و گه آتش اندر زدی

Чу анбӯҳи гаштии барон бар сипоҳ

چو انبوه گشتی بر آن بر سپاه

Гирифтӣ сӯии киштии хеши роҳ

گرفتی سوی کشتی خویش راه

з дарё шудӣ боз бар теғи кӯҳ

ز دریا شدی باز بر تیغ کوه

Шуд аз кӯш , силами диловари сутӯҳ

شد از کوش، سلم دلاور ستوه