Баробари ҳаме буд бо соли ҳашт
برابر همی بود با سال هشت
Савории шитобони баромади зи дашт
سواری شتابان برآمد ز دشت
Яке нома аз тӯри шӯридаи ҳуш
یکی نامه از تور شوریدههوش
Ки чандин чаҳ бошӣ ту дар банд кӯш
که چندین چه باشی تو در بند کوش
Ки Эраҷи зи мо бож ҷӯяд ҳаме
که ایرج ز ما باژ جوید همی
Суханҳои беҳуда гуяд ҳаме
سخنهای بیهوده گوید همی
Намояд ба мо бар ҳамеи меҳтарӣ
نماید به ما بر همی مهتری
Падар дод моро чунин кеҳтарӣ
پدر داد ما را چنین کهتری
Ки ӯро ба эрониён шоҳ кард
که او را به ایرانیان شاه کرد
Маро ва туро сари сӯй роҳ кард
مرا و تو را سر سوی راه کرد
Бародар ки аз мо ду тан кеҳтар аст
برادر که از ما دو تن کهتر است
Чаро ӯ биҷои падар дар хур аст
چرا او به جای پدر در خور است
Агар ту равои дории ин бандагӣ
اگر تو روا داری این بندگی
Бамонеи бадви тоҷу фархундагӣ
بمانی بدو تاج و فرخندگی
Маро нест дар дили чунин достон
مرا نیست در دل چنین داستان
Набошам бад-ӣни кори ҳамдостон
نباشم بدین کار همداستان
Вагарна сабк бош ва назд ман ой
وگرنه سبک باش و نزد من آی
Чу бо ман яке гашта бошӣ ба рой
چو با من یکی گشته باشی به رای
Ба савганд ҳар ду псоиими даст
به سوگند هر دو پساییم دست
Ки ҳаргиз набошем Эраҷи параст
که هرگز نباشیم ایرجپرست
Ки беҳтар буд марг аз он зиндагӣ
که بهتر بود مرگ از آن زندگی
Куҷои кеҳтаронро кунӣ бандагӣ
کجا کهتران را کنی بندگی
Чу он номаи силам диловар бихонад
چو آن نامه سلم دلاور بخواند
Бузади кӯсу шабгир лашкар баранд
بزد کوس و شبگیر لشکر براند
Ҳисорӣ шуд аз нангу сахтии раҳо
حصاری شد از ننگ و سختی رها
Ба зер омад аз кӯҳ чун аждаҳо
به زیر آمد از کوه چون اژدها
Сипоҳ пароганда омад буриш
سپاه پراگنده آمد برش
Бапушед рӯй замини лашкараш
بپوشید روی زمین لشکرش
Ҳамаи ондилуси боз то бохтар
همه اندلس باز تا باختر
Гирифт ва ба пирӯзӣ оварад сар
گرفت و به پیروزی آورد سر
Дигар бораи вайронӣ обод кард
دگر باره ویرانی آباد کرد
Ба бахшиши дили мардумон шод кард
به بخشش دل مردمان شاد کرد
Ба неру фузунтар шуд аз бори пеш
به نیرو فزونتر شد از بار پیش
Ба мардони ҷанговару ганҷи хеш
به مردان جنگاور و گنج خویش