Чунин гуфт гӯянда ӣ бостон

چنین گفت گویندهٔ باستان

Ки аз расатон омад ин достон

که از راستان آمد این داستان

Ки чун тӯру силами он бадӣ сохтанд

که چون تور و سلم آن بدی ساختند

Ки гетӣ аз ариҷ бипардохтанд

که گیتی از ایرج بپرداختند

Ба беҳуда шуд кушта ӣ дасти тӯр

به بیهوده شد کُشتهٔ دست تور

Фаридун шуд аз хоб , ваз хӯрд давр

فریدون شد از خواب، وز خورد دور

Рухи шоҳ фаррух шуд аз дарди зард

رخ شاهِ فرّخ شد از درد زرد

Шабу рӯзи нафрини ҳаме ёд кард

شب و روز نفرین همی یاد کرد

Ҳаме гуфт к-эй дод даҳ кирдигор

همی گفت کای داددِه کردگار

Тавоноу доноу парвардгор

توانا و دانا و پروردگار

Ту аз пушти Эраҷи яке номвар

تو از پُشت ایرج یکی نامور

Бидиҳ то бад-ӣни кини бибандади камар

بده تا بدین کین ببندد کمر

Ки бар бегуноҳ омад ӯро газанд

که بر بی‌گناه آمد او را گزند

Ба беҳуда шуд куштаи он мустаманд

به بیهوده شد کُشته آن مستمند

Ба тӯри далери он замон силам гуфт

به تور دلیر آن زمان سلم گفت

Ки ин достон беш натавон наҳуфт

که این داستان بیش نتوان نهفت

Яке душман аз хеш бардоштем

یکی دشمن از خویش برداشتیم

Агар чанд тухм бадӣ коштем

اگر چند تخم بدی کاشتیم

Кунун душманӣ монад моро дигар

کنون دشمنی ماند ما را دگر

Ба пигор ӯ баст бояд камар

به پیگار او بست باید کمر

Паии диўзодаҳ аз замин кам кунем

پی دیوزاد از زمین کم کنیم

Взони пас дили хеш беғам кунем

وزآن پس دل خویش بی‌غم کنیم

Бадв тӯр гуфт эй бародар магӯӣ

بدو تور گفت ای برادر مگوی

Аз ин достони розҳо бозҷӯӣ

از این داستان رازها بازجوی

Агар мо бад-ӣни разми рои оварем

اگر ما بدین رزم رای آوریم

Срхўиштни зери пои оварем

سرخویشتن زیر پای آوریم

Шавад бо Фаридуни яке диўзод

شود با فریدون یکی دیوزاد

Аз ин дар сухан дар набояд кушод

از این در سخن در نباید گشاد

Ки ӯ кӯҳи ториқ гирифта нишаст

که او کوه طارق گرفته نشست

Сипоҳии фаровон ва ҷое дуруст

سپاهی فراوان و جایی درست

Чу донад ки мо разми хоҳеми ҷуст

چو داند که ما رزم خواهیم جُست

Кунад остин бо Фаридуни дуруст

کند آستین با فریدون درست

зи як рӯй кӯшу зи як рӯй шоҳ

ز یک روی کوش و ز یک روی شاه

Шавад подшоҳӣ ба мо бар табоҳ

شود پادشاهی به ما بر تباه

Ҳамон ба ки мо пишдстӣ кунем

همان بِهْ که ما پیشدستی کنیم

зи шоҳи сарафроз мастӣ кунем

ز شاه سرافراز مُستی کنیم

Раҳи ростии бозҷӯӣам аз ӯй

ره راستی بازجوییم از اوی

Сухани ҷуз ба хӯбии нҷўиим аз ӯй

سخن جز به خوبی نجوییم از اوی

Бадви боздорӣами якбораи даст

بدو بازداریم یکباره دست

Ҳамаи подшоҳяши чандон ки ҳаст

همه پادشاهیش چندان که هست

Чу бо мо ба савганд паймон кунад

چو با ما به سوگند پیمان کند

Ҳамоно ки савганд мо нашканад

همانا که سوگند ما نشکند

Ҳам аз мо шавад эмин ва ҳам зи шоҳ

هم از ما شود ایمن و هم ز شاه

Бар ӯ шоҳ дигар наёрад сипоҳ

بر او شاه دیگر نیارد سپاه

Ва дигар ки хешии сети моро миён

و دیگر که خویشی‌ست ما را میان

зи модар ки ҳастем заҳҳокён

ز مادر که هستیم ضحاکیان

Агар шоҳ бо мо кунад доварӣ

اگر شاه با ما کند داوری

Диҳад кӯш моро басии ёварӣ

دهد کوش ما را بسی یاوری

Вагар худ наёрад ба ёрии сипоҳ

وگر خود نیارد به یاری سپاه

Раво бошад Андӣ кӣ наздики шоҳ

روا باشد اندی کی نزدیک شاه

На гардад на лашкари Фрстдш низ

نه گردد نه لشکر فرستدش نیز

На неру фазояд мар ӯро бниз

نه نیرو فزاید مر او را بنیز