Писандида омад суханҳои тӯр

پسندیده آمد سخن‌های تور

Яке нома кардаш длорои тӯр

یکی نامه کردش دلارای تور

Сари нома аз тӯру силами сутург

سر نامه از تور و سلم سترگ

Бензад ҷаҳондида кӯш бузург

به نزد جهاندیده کوش بزرگ

Бидон Эй набарда шаҳи номдор

بدان ای نبرده شهِ نامدار

Ки бо шоҳи моро бдоФтоди кор

که با شاه، ما را بد افتاد کار

Ҳамон кард бо мо куҷо бо ту кард

همان کرد با ما کجا با تو کرد

зи кирдор бе рӯйу гуфтори сард

ز کردار بی‌روی و گفتار سرد

БиФгнди моро аз он марзу бум

بیفگند ما را از آن مرز و بوم

Якеро ба тарк ва якеро ба рӯм

یکی را به تُرک و یکی را به روم

Ба Эраҷи супурд онгаҳе тоҷу тахт

به ایرج سپرد آنگهی تاج و تخت

Писандади чунин мардуми некбахт !

پسندد چنین مردم نیکبخت!

Бад-ӣни бад басанда накарда сети боз

بدین بد بسنده نکرده‌ست باز

Ҳамеи хост аз мо ду тани сову боз

همی خواست از ما دو تن ساو و باز

Куҷо гуфт ва шояд чунин доварӣ

کجا گفت و شاید چنین داوری

Ки фарзанд кеҳтар кунад меҳтарӣ

که فرزند کهتر کند مهتری

Чу бо мо намуданд хуии паланг

چو با ما نمودند خوی پلنگ

Худ аз хештан давр кардем нанг

خود از خویشتن دور کردیم ننگ

Ҷаҳонро аз Эраҷ бипардохтем

جهان را از ایرج بپرداختیم

Кунун ройу расм дигар сохтем

کنون رای و رَسم دگر ساختیم

Чу заҳҳоки моро ниёз барбанд

چو ضحاک ما را نیاز بربند

Ҳамеи бугсалади зери чарми каманд

همی بگسلد زیر چرم کمند

зи модари туе хеш ва ҳам холи мо

ز مادر تویی خویش و هم خال ما

Ба ту сахт гардад бару ёли мо

به تو سخت گردد بر و یال ما

Чу мо ҳар ду икдли шудеми андари ин

چو ما هر دو یکدل شدیم اندر این

зи шоҳи бади ойини бихоҳйми кин

ز شاه بد آیین بخواهیم کین

Чу моро шавад кӯҳу ҳомӯну шаҳр

چو ما را شود کوه و هامون و شهر

Бубахшем рӯй замин бар се баҳр

ببخشیم روی زمین بر سه بهر

Баин баҳр , бахши ту бод аз замин

بهین بهر، بخش تو باد از زمین

Гар Эрон вагар ҳинд вагар тарку чин

گر ایران و گر هند و گر ترک و چین

Вагар бохтар ҳарчӣ дорӣ ба даст

وگر باختر هرچه داری به دست

Туро бод аз он ба наёрӣ ба даст

تو را باد از آن به نیاری به دست

Яке баҳраи Эрон ва чинасту ҳинд

یکی بهره ایران و چین است و هند

Ҳамон кишвар нимрўзасту санад

همان کشور نیمروز است و سند

Ба силами диловари диҳеми он ҳама

به سلم دلاور دهیم آن همه

Шубон гардаду номдорони рама

شبان گردد و نامداران رمه

Дигар баҳраи сақлоб ва рӯмаст боз

دگر بهره سقلاب و روم است باز

Ҳамаи марзи таркону чину тароз

همه مرز ترکان و چین و طراز

Ҳамон ховару моўролнҳр низ

همان خاور و ماورالنّهر نیز

зи гетӣ маро бошад он баҳр низ

ز گیتی مرا باشد آن بهر نیز

Сеюм баҳра шомасту Мисру Яман

سوم بهره شام است و مصر و یمن

Саросар ҳама тозён то адан

سراسر همه تازیان تا عدن

Ҳамаи бохтар ҳарчӣ дар пеш туаст

همه باختر هرچه در پیش توست

Тўроисти кони ҷо кам ва беш туаст

تُرایست کآن جا کم و بیش توست

Бидон мангар акнӯн ки силами ҷавон

بدان منگر اکنون که سلم جوان

Камари баст бар разми ту бо гӯон

کمر بست بر رزم تو با گوان

Фаровон аз он ранҷ дидӣ ба дашт

فراوان از آن رنج دیدی به دشت

Ки он рӯзгорон кунун даргузашт

که آن روزگاران کنون درگذشت

Ки мо ҳар ду бо дили пар аз хӯн бадем

که ما هر دو با دل پر از خون بُدیم

Ҳамаи зери банд Фаридун бадем

همه زیر بند فریدون بُدیم

Ба фармон ӯ кард боист кор

به فرمان او کرد بایست کار

Кунун даргузашт он чунон рӯзгор

کنون درگذشت آن چنان روزگار

Ту имрӯзи гир , он гузаштаи мгир

تو امروز گیر، آن گذشته مگیر

зи мо ҳар ду хуишони дурудӣ пазир

ز ما هر دو خویشان درودی پذیر

Ниҳоданд бар нома ҳар ду нигин

نهادند بر نامه هر دو نگین

Фиристода биспурад рӯй замин

فرستاده بسپرد روی زمین