Бадв гуфт к-эии моя ӣ сангу ҳуш

بدو گفت کای مایهٔ سنگ و هوش

Ту ҳеҷ огаҳии дорӣ аз кор кӯш ?

تو هیچ آگهی داری از کار کوش؟

Ки ман чун ҳамеи омадам бо сипоҳ

که من چون همی آمدم با سپاه

Ба раҳ бар яке санг дидам сиёҳ

به ره بر یکی سنگ دیدم سیاه

Бар ӯ пайкарӣ зишт карда бпоӣ

بر او پیکری زشت کرده بپای

набиштаи сет бар даст ӯ раҳнамоӣ

نبشته‌ست بر دست او رهنمای

Ки ин пайкар кӯш , шоҳи ҷаҳон

که این پیکر کوش، شاه جهان

Бар ӯ ошкоро шуда ҳар ниҳон

بر او آشکارا شده هر نهان

Ба гетии зи шоҳони баровардаи ном

به گیتی ز شاهان برآورده نام

Расидаи фузун аз се панҷсад ба ком

رسیده فزون از سه پانصد به کام

Ба гетӣ набинад кас , он ков бидид

به گیتی نبیند کس، آن کاو بدید

Ки донад расӣдан бидон ков расед ?

که داند رسیدن بدان کاو رسید؟

Дар он орзӯем кзони достон

در آن آرزویم کزآن داستان

Шавам огаҳ , эй моя ӣ расатон

شوم آگه، ای مایهٔ راستان

Агар ҳеҷ огоҳӣ аз кори ӯй

اگر هیچ آگاهی از کار اوی

Яке ранҷаи шӯ , мари марои бозгуӣ

یکی رنجه شو، مر مرا بازگوی