Нўндӣ бирафт аз дар паҳлавон

نوندی برفت از در پهلوان

Ки эй шоҳи бедори рўшнрўон

که ای شاه بیدار روشن‌روان

Хуросон чу мо тохтан сохтем

خراسان چو ما تاختن ساختیم

зи тӯр ва сипоҳаш бипардохтем

ز تور و سپاهش بپرداختیم

Ба Ҷайҳун раседему душмани гузашт

به جیحون رسیدیم و دشمن گذشت

Ба биканд бинишаст бар содаи дашт

به بیکند بنشست بر ساده دشت

з кӯшу зи слмши сипоҳи омадаи сет

ز کوش و ز سلمش سپاه آمده‌ست

Фрўнтри зи реги сиёҳи омадаи сет

فرونتر ز ریگ سیاه آمده‌ست

Бидон дашти лашкари гуҳии сохтаи сет

بدان دشت لشکرگهی ساخته‌ست

Ки гардан ба гардуни броФрохтаҳи сет

که گردن به گردون برافراخته‌ست

Ба фармони шаҳ чашм дорем мо

به فرمان شه چشم داریم ما

Каз он рӯй лашкар гузорем мо ?

کز آن روی لشکر گذاریم ما؟

Фаридуни фаррух чунон дид рой

فریدون فرّخ چنان دید رای

Ки дорад Наримон бидон марзи пой

که دارد نریمان بدان مرز پای

Шавад Қорани теғи зани кӣнаи хоҳ

شود قارن تیغ‌زن کینه‌خواه

Сӯии озробоигон бо сипоҳ

سوی آذرآبایگان با سپاه

Чу посух бидон номдорон расед

چو پاسخ بدان نامداران رسید

Дил ҳар яке рой хусрав гузид

دل هر یکی رای خسرو گزید

Бишуд Қорану паҳлавонро бимонад

بشد قارن و پهلوان را بماند

Ҳамеи хок бар чарх гардон фишонд

همی خاک بر چرخ گردان فشاند

Сипоҳӣ ки аз дасти силами далер

سپاهی که از دست سلم دلیر

Бидон марз буданд чун гургу шер

بدان مرز بودند چون گرگ و شیر

Чу буии пас асб ӯ ёфтанд

چو بوی پسِ اسبِ او یافتند

Чу рӯбоҳи бад рӯй бартофтанд

چو روباه بَد‌، روی برتافتند

зи душмани тан марзҳо кард пок

ز دشمن تن مرزها کرد پاک

Чаҳ моя ба шамшер ӯ шуд ҳалок

چه مایه به شمشیر او شد هلاک

Яке марзбон бо сипоҳии бузург

یکی مرزبان با سپاهی بزرگ

Яла кард пас силам бар ваии сутург

یله کرد پس سلم بر وی سترگ

Взони ҷои сӯй шом шуд бо сипоҳ

وز آنجا سوی شام شد با سپاه

Ситора ниҳон шуд зи хоки сиёҳ

ستاره نهان شد ز خاک سیاه

Бидон сон гузар кард бар тозён

بدان سان گذر کرد بر تازیان

Ки бар азми оҳӯи паланги жён

که بر عزم آهو پلنگ ژیان

Ба фармон ӯ шуд ҳамаи кӯҳу дашт

به فرمان او شد همه کوه و دشت

Кас аз коми он номвар барнагашт

کس از کام آن نامور برنگشت

Сипоҳӣ дигар кард аз он сӯи раҳо

سپاهی دگر کرد از آن سو رها

Ба Эрон шуд он тези чанги аждаҳо

به ایران شد آن تیزچنگ اژدها

Взон рӯй чун тӯри пӯлоди чанг

وزآن روی چون تور پولاد‌چنگ

Бидид аз Наримон бидон сони диранг

بدید از نریمان بدان سان درنگ

Бидонаст ковро ба дил разм нест

بدانست کاو را به دل رزم نیست

Ба ёдаши ҷуз аз ромиш ва базм нест

به یادش جز از رامش و بزم نیست

Сипоҳӣ ки аз марз ховар баданд

سپاهی که از مرز خاور بدند

Ҳам аз рӯми вази бум дигар баданд

هم از روم وز بوم دیگر بدند

Бахӯбӣ гасӣ кардашон бо сипоҳ

به خوبی گُسی کردشان با سپاه

Ба асбу стому қабоу кулоҳ

به اسب و ستام و قبا و کلاه

з биканд сӯй Бухоро кашид

ز بیکند سوی بخارا کشید

Нишаст аз бар тахт ва ромиш гузид

نشست از بر تخت و رامش گزید