Чу огоҳӣ омад ба кӯш сутург
چو آگاهی آمد به کوش سترگ
Ки омад сипоҳӣ бидон сони бузург
که آمد سپاهی بدان سان بزرگ
Наомад ба дилаши андари андешаи ҳеҷ
نیامد به دلش اندر اندیشه هیچ
Бифармуд то кард лашкари бсич
بفرمود تا کرد لشکر بسیچ
Гумонеи чунон баради кони сарварон
گمانی چنان برد کآن سروران
Забунанд монанди он дигарон
زبونند مانند آن دیگران
Гузар кард бар оби шашсад ҳазор
گذر کرد بر آب ششصد هزار
Биоварад разми озмудаи савор
بیاورد رزمآزموده سوار
Аз он биркони лашкар огаҳ набӯд
از آن بیرگان لشکر آگه نبود
Карон дар замини ҳамчу дӯдӣ намӯд
کران در زمین همچو دودی نمود
Бнздикии шоҳи Мозандарон
به نزدیکی شاه مازندران
Саропарда зад кӯш бо сарварон
سراپرده زد کوش با سروران
Чу санҷа чунон дид шуд кори хом
چو سنجه چنان دید شد کار خام
Сипоҳӣ фиристод наздики сом
سپاهی فرستاد نزدیک سام
Бидон то бадишон бигиранд роҳ
بدان تا بدیشان بگیرند راه
Вази он дашти бардошт яксар сипоҳ
وز آن دشت برداشت یکسر سپاه
Чу ҳалқа ба гардиш дар омад ба шаб
چو حلقه به گردش در آمد به شب
На овози кӯс ва на шӯру ҷалб
نه آواز کوس و نه شور و جلب
Ҳама роҳ бигирифт бар лашкараш
همه راه بگرفت بر لشکرش
Газанд омад аз осмон бар сараш
گزند آمد از آسمان بر سرش
Чу гардуни зи ранги сияҳ пок шуд
چو گردون ز رنگ سیه پاک شد
Ҷаҳонро сияҳи перҳан чок шуд
جهان را سیه پیرهن چاک شد
Броўихтнд ва барангехтанд
برآویختند و برانگیختند
зи хӯни хок бо гули бромихтнд
ز خون خاک با گِل برآمیختند
Чапу рост , пеш ва пас сарварон
چپ و راست، پیش و پس سروران
Гирифтаи сиёҳони Мозандарон
گرفته سیاهان مازندران
Ҳаме гуфт кӯш эй далерони ман
همی گفت کوش ای دلیران من
Сутӯдаи саворону шерони ман
ستوده سواران و شیران من
На ҳангоми сустии сет , кӯшиш кунед
نه هنگام سستیست، کوشش کنید
Бар ин душманони хок пӯшиш кунед
بر این دشمنان خاک پوشش کنید
Далерон ба каф барниҳоданд ҷон
دلیران به کف برنهادند جان
Бббстнд яксар Аннан дар Аннан
ببستند یکسر عنان در عنان
Сиёҳони Мозандарон бо Фрсб
سیاهان مازندران با فرسب
Ба як чӯби гардони Фгнднд аз асб
به یک چوب گردان فگندند از اسب
зи басҳоиу ҳўии вази баси чоки чок
ز بس های و هوی و ز بس چاک چاک
Ҳамеи гашти миррӣхро Зуҳраи чок
همی گشت مریخ را زَهره چاک
Броўихт бо кӯш , деви сифед
برآویخت با کوش، دیو سفید
Пас пушти пӯлоду ғндӣу бед
پسِ پشت پولاد و غندی و بید
Гирифта ба ду дасти чӯби Фрсб
گرفته به دو دست، چوب فرسب
Пиёдаи ҳамеи кӯфт бар марду асб
پیاده همی کوفت بر مرد و اسب
Кас аз чанги он тези чанги аждаҳо
کس از چنگ آن تیزچنگ اژدها
Наомад ба ҷон , эй шигифт , раҳо
نیامد به جان، ای شگفتی، رها
Рҷомўс карда сет гуфтӣ магар
رجاموس کردهست گفتی مگر
Ки оҳан наомад бадви коргар
که آهن نیامد بدو کارگر
Бакӯшед бо ӯ сипаҳдор кӯш
بکوشید با او سپهدار کوش
На бо асби по ва на бо кӯш туаш
نه با اسب پا و نه با کوش توش
Сипоҳаши ҳама рӯй бргоштнд
سپاهش همه روی برگاشتند
Сипаҳдорро хори бгзоштнд
سپهدار را خوار بگذاشتند
Бурӣдаи зи солори лашкари умед
بریده ز سالار لشکر امید
Ки ҷон кӣ раҳанд зи деви сипед
که جان کی رهاند ز دیو سپید
Чу ҳангоми шаби гашт , баргашт кӯш
چو هنگام شب گشت، برگشت کوش
Ҳаме то нмондш дар андоми туаш
همی تا نماندش در اندام توش
Бурун рафт бо лашкарии зони миён
برون رفت با لشکری زآن میان
Мари он дигаронро саромади замон
مر آن دیگران را سر آمد زمان
Ба Миср омаду лашкари он ҷо бимонад
به مصر آمد و لشکر آن جا بماند
Танӣ чанд бо хештани брншонд
تنی چند با خویشتن برنشاند
зи бим сиёҳон наёраст буд
ز بیم سیاهان نیارست بود
Басии ранҷи брхўиштни брФзўд
بسی رنج بر خویشتن برفزود