зи гуфтор ӯ кӯш шуд шодмон

ز گفتار او کوش شد شادمان

Фурӯд омад аз асби ҳам дар замон

فرود آمد از اسب هم در زمان

Фурӯд омад аз боми фарзона , тафт

فرود آمد از بام فرزانه، تفت

Дар хона бикшод ва худ пеш рафт

در خانه بگشاد و خود پیش رفت

Фаровонаши бнўохту бстўд ва гуфт

فراوانْش بنواخت و بستود و گفت

Ки бо ҷони пакети хиради боди ҷуфт

که با جان پاکت خرد باد جفت

Набояд ки андешаи дорӣ ба ҳеҷ

نباید که اندیشه داری به هیچ

Ки бар орзӯӣ ту кардам бсич

که بر آرزوی تو کردم بسیچ

Валикини ту он кун ки Фрмоимт

ولیکن تو آن کن که فرمایمت

Яке то зи дили занги бздоимт

یکی تا ز دل زنگ بزدایمت

Силеҳаш ҷудо кард ва асбаш бибаст

سلیحش جدا کرد و اسبش ببست

Сӯии чора ӣ рӯй ваии баради даст

سوی چارهٔ روی وی برد دست

Ҷуз аз миваи чизеи надодаши хӯриш

جز از میوه چیزی ندادش خورش

Аз ӯ давр шуд туаш ва он парвариш

از او دور شد توش و آن پرورش

Тан кӯш борӣк шуд мустаманд

تن کوش باریک شد مستمند

БиФтоди бемор , хору нижанд

بیفتاد بیمار، خوار و نژند

Чунон дон ки бардошт аз ҷони умед

چنان دان که برداشت از جان امید

Таниши гашти ларзон чу аз боди бед

تنش گشت لرزان چو از باد بید

Бадв гуфт пер эй сари анҷуман

بدو گفت پیر ای سرِ انجمن

Чигуна шиносии ҳамеи хештан

چگونه شناسی همی خویشتن

Каҷоти он худоӣу гарданкашӣ !

کجات آن خدایی و گردنکشی!

Каҷоти он бузургӣу ному кашӣ !

کجات آن بزرگی و نام و کشی!

Каҷоти он бузургӣу ганҷу сипоҳ !

کجات آن بزرگی و گنج و سپاه!

Каҷоти он баланди ахтару тоҷу гоҳ !

کجات آن بلند اختر و تاج و گاه!

Ки имрӯз яксар зи ту давр шуд

که امروز یکسر ز تو دور شد

Бад-ӣни сони танати хор ва ранҷур шуд

بدین سان تنت خوار و رنجور شد

Чунин дод посух ки эй номвар

چنین داد پاسخ که ای نامور

Набинам кас аз хештани хортар

نبینم کس از خویشتن خوارتر

На туаш ва тавон ва на неруии тан

نه توش و توان و نه نیروی تن

Ба гетӣ мабод инчи мардум чу ман

به گیتی مباد ایچ مردم چو من

Бадв гуфт пас бандаегар худоӣ ?

بدو گفت پس بنده‌ای گر خدای؟

Ҳамон роҳи ҷӯяндагар раҳнамоӣ ?

همان راه‌جوینده گر رهنمای؟

Бадв гуфт камтари зи ман банда нест

بدو گفت کمتر ز من بنده نیست

Чу ман дар ҷаҳони хор ва афганда нест

چو من در جهان خوار و افگنده نیست

Ҳамонаст кандар гумонам ҳануз

همان است کاندر گمانم هنوز

Ҷаҳони офаринро надонам ҳануз

جهان‌آفرین را ندانم هنوز

Пас он пери доно ба найрангу рой

پس آن پیر دانا به نیرنگ و رای

Ҳаме чора оварад бо ӯ биҷой

همی چاره آورد با او به جای

Ду дандон ва ду гӯш ӯ тоза кард

دو دندان و دو گوش او تازه کرد

Ба савҳону дору ба андоза кард

به سوهان و دارو به اندازه کرد

Хӯриш дод то таниш неру гирифт

خورش داد تا تنش نیرو گرفت

Рухи каҳрабои ранг некӯ гирифт

رخ کهربا رنگ نیکو گرفت