Взон пас бидон роҳ дониш намӯд

وزآن پس بدان راه دانش نمود

зи дониши дилаш равшаноӣ фузуд

ز دانش دلش روشنایی فزود

Ба даҳ сол хонд биёмухташ

به ده سال خواندن بیاموختش

Равон аз нбштн барафрӯхташ

روان از نبشتن برافروختش

Пизишкӣу рози сипеҳри баланд

پزشکی و راز سپهر بلند

Бидонаст яксар ки чунаст ва чанд

بدانست یکسر که چون است و چند

зи найрангу тилисм , вази афсун дигар

ز نیرنگ و طِلْسَم، وَز افسون دگر

Биёмухт ва шуд зини ҳамаи баҳраи вар

بیاموخت و شد زین همه بهره‌ور

Намӯдаш ҳамаи роҳи яздони пок

نمودش همه راه یزدان پاک

Дилаш кард аз оташи пар аз тарсу бок

دلش کرد از آتش پر از ترس و باک

Ба фарзона гуфт эй сарафрози мард

به فرزانه گفت ای سرافراز مرد

Марои донишу меҳри ту зинда кард

مرا دانش و مهر تو زنده کرد

Ҳамоно набӯд он ки дидам шикор

همانا نبود آن که دیدم شکار

Сурӯш омад аз парда ӣ кирдигор

سروش آمد از پردهٔ کردگار

Маро андар оварад бо тирагӣ

مرا اندر آورد با تیرگی

Кунад даврам аз дили ҳамон хирагӣ

کند دورم از دل همان خیرگی

Кунун то нёмўзм аз ту тамом

کنون تا نیاموزم از تو تمام

Аз эдар нахоҳам гирифтани хиром

از ایدر نخواهم گرفتن خرام

Ҳаме буд аз он сони чиҳил сол ва панҷ

همی بود از آن سان چهل سال و پنج

Фаровон кашид андари он кори ранҷ

فراوان کشید اندر آن کار رنج

Чу бар ваии ниҳони ҳеҷ дониш намонад

چو بر وی نهان هیچ دانش نماند

Ҷаҳондидаи фарзона ӯро бихонад

جهاندیده فرزانه او را بخواند