Взон ҷойгаҳ кӯш раҳи брнўшт

وز آن جایگه کوش ره برنوشت

Яке гирди он подшоҳии бгшт

یکی گِرد آن پادشاهی بگشت

Ба шаҳри зрш чун ба дарё расед

به شهر «ظرش» چون به دریا رسید

Пас ободу хуррами яке шаҳр дид

پس آباد و خرّم یکی شهر دید

Дар ӯ гунбадии сохт ҳаштод газ

در او گنبدی ساخت هشتاد گز

Ҳамаи санги хора на чӯб ва на газ

همه سنگ خاره نه چوب و نه گز

Бутии сохт булӯр бар чеҳри хеш

بُتی ساخت بلّور بر چهر خویش

Ниҳоди андари он гунбад аз меҳри хеш

نهاد اندر آن گنبد از مهر خویش

зи булӯр , қандил кардаш яке

ز بلّور، قندیل کردش یکی

Ба найранг равғанаш дод андакӣ

به نیرنگ روغنْش داد اندکی

Чу аз сақфи гунбади дроўихтнд

چو از سقف گنبد درآویختند

Бадви равғани зяти бррихтнд

بدو روغن زیت برریختند

Яке оташи андар замин барфурӯхт

یکی آتش اندر زمین برفروخت

Бикрдори шамъ фурӯзон бсухт

به کردار شمع فروزان بسوخت

Чу рафтӣ ба бурҷи ҳамли офтоб

چو رفتی به برج حمل آفتاب

Барафрӯхтӣ ногаҳони гоҳи хоб

برافروختی ناگهان گاه خواب

Чунин то ҷаҳони пари з гулшан шудӣ

چنین تا جهان پر ز گلشن شدی

зи хуршеди харчанг равшан шудӣ

ز خورشید خرچنگ روشن شدی

Сикандар бидон бут раседу шикаст

سکندر بدان بت رسید و شکست

Накард , ин шигифтӣ , ба қандили даст

نکرد، این شگفتی، به قندیل دست

Биҷойаст қандилу гунбад ҳануз

به جای است قندیل و گنبد هنوز

Зӣонаш надорад хазону тамӯз

زیانش ندارد خزان و تموز