Дигар шористонии сет аз сими ноб
دگر شارسْتانیست از سیم ناب
Ба шакли уқобии сари андари саҳоб
به شکل عقابی سر اندر سحاب
Ки андозаи зон бар нишоед гирифт
که اندازه زآن بر نشاید گرفت
Тилисмӣ бузургаст ва ҷое шигифт
طلسمی بزرگ است و جایی شگفت
Яке нағзи симурғи пардохта
یکی نغز سیمرغ پرداخته
зи сими сипед аз буриши сохта
ز سیم سپید از برش ساخته
з ҳар рӯй даҳ рӯзаи реги равон
ز هر روی ده روزه ریگِ روان
Расӣдан бидон шористон кӣ тавон
رسیدن بدان شارْسْتان کی توان؟
Ирами хондаи яздону кас он надид
ارم خوانده یزدان و کس آن ندید
Ки монанди он ҳеҷ роҳи ноФарид
که مانند آن هیچ را نآفرید
Миёни ману ондилус ҷой ӯст
میان من و اندلس جای اوست
На душман ҳаме бинад онро на дӯст
نه دشمن همی بیند آن را نه دوست
Дарахташи ҳамаи зару ёқӯти бор
درختش همه زرّ و یاقوت بار
Ҳамаи барг ӯ зумурради обдор
همه برگ او زُمْرُد آبدار
Заминаши ҳамаи хишти заррину сим
زمینش همه خشت زرّین و سیم
Шукуфаи зи марҷон ва дар ятем
شکوفه ز مرجان و درّ یتیم
Майу шер дар ҷӯй бо ангабин
می و شیر در جوی با انگبین
Ки созад чунин , ҷузи ҷаҳони офарин
که سازد چنین، جز جهانآفرین؟
Яке шаҳри наздики дарёии жарф
یکی شهر نزدیک دریای ژرف
Наҳодӣ ту бозоргоҳи шигарф
نهادی تو بازارگاه شگرف
зи хмдон ба фарсангҳо ҳаштсад
ز خمدان به فرسنگها هشتصد
Барояд ҳаме то каси он ҷо расад
برآید همی تا کس آنجا رسد
Бароранда морўқ карда сети ном
برآرنده «ماروق» کردهست نام
Дар ӯ мардумонеи ҳамаи шодком
در او مردمانی همه شادکام
Ҳамаи пӯшиши бонҳо устихон
همه پوشش بانها استخوان
зи паҳлавӣ моҳӣ гирифтанд хон
ز پهلوی ماهی گرفتند خوان
Ҳрони шоҳи коҳнг шаҳр оварад
هرآن شاه کآهنگ شهر آورد
зи бедоду тороҷ баҳр оварад
ز بیداد و تاراج بهر آورد
Намонад ҳамеи зиндаи солии фузун
نماند همی زنده سالی فزون
Чунин сохтаи мардуми пари фусун
چنین ساخته مردم پُر فسون